Kwietyzm

Informacje ogólne

Termin ma wiele konotacji i jest często używany w szerokim sensie nawiązać do nacisk na bierność i brak aktywności człowieka, który wraz z mistycznych doświadczeń.

W bardziej szczegółowy sposób odnosi się do objawienia Rzymsko-Katolickiego mistycyzm w XVII i XVIII wieku.

Ruch ten był inspirowany przez naukę Miguel de Molinos, Hiszpański ksiądz Włochy którzy mieszkali w swoich poglądów i opublikowane w książce prawo Spiritual Guide.

Według Molinos cel chrześcijańskiego doświadczenia jest doskonały odpoczynek w duszy w Bogu.

Taki warunek jest możliwe, gdy osoba rezygnuje się całkowicie do Boga i będzie to całkowicie pasywne.

Mental modlitwy niż jakiekolwiek zewnętrzne działania jest środkiem do stanu absolutnej odpoczynku z Bogiem.

Molinos został oskarżony o mocy faktów chrześcijańskich i moralnych aberracji, ponieważ on wierzył, że w stan kontemplacji duszy pozostaje bez zmian albo przez dobre uczynki lub grzechy.

Jezuitów doprowadziła do ataku na jego naukę, twierdząc, iż jest to przesadzone i niezdrowej postaci mistycyzm.

Uwierzyć
Religijny
Informacja
źródłowy
stronie internetowej
Uwierzyć Religijny Informacja Źródło
Nasze lista 2.300 religijna Przedmioty
E-mail
Pomimo sprzeciwu Kwietyzm rozprzestrzeniania się Francja, gdzie jej zaległe Znaleziono wnioskodawcą w Madame GUYON, kobieta z wpływowych rodzin.

Zmuszeni do porzucenia jej pragnienie się powołania zakonnego i zamiast do zawarcia małżeństwa, była stale poszukują głębszego życia duchowego.

Po śmierci męża ona przyszła pod wpływem myśli i Molinos 1680 odczuwane przez siebie tak blisko Boga, że otrzymała wizje i objawienia.

Traveling poprzez szeroko Francja ona zdobyła wiele konwertuje, nazywając je "duchowych dzieci".

Jej nauczania, opracowany w krótkim i łatwej metody modlitwy, modlitwy podkreślali pasywne jako głównego chrześcijańskiego.

W końcu, że poczułem, dusza straci wszystkie interes we własnym losem, a nawet prawdę Ewangelii byłby nieznaczny przed "torrent z siłami Boga".

Na poziom jej nauczania wybieranych doprowadziły do dezintegracji duchowej działalności i sakramentów Kościoła.

Wynikiem była wiara w niejasne Panteizm, który jest bliżej do Azji Południowej religie niż chrześcijaństwo.

Bossuet, biskup Meaux, ostrzegł ją, aby zatrzymać tych pomysłów materiału, a inne uznać za jej niezrównoważonym psychicznie, ale nadal wygrywa naśladowców.

Ona wymieniane szereg listów z Fenelon, którzy podziwiali i bronił jej pomysłów.

W 1687 papież Innocenty XI potępił Kwietyzm, a wraz z GUYON wielu jej zwolenników poniósł więzienia i prześladowań.

RG Clouse


(Słownik Elwell ewangelicki)

Bibliografia


P. Hazard, The European Mind; RA Knox, entuzjazm.

Kwietyzm

Informacje Katolicki

Kwietyzm (łacina quies, Quietus, pasywność) w najszerszym znaczeniu jest nauką, która deklaruje, że człowiek składa się z najwyższej perfekcji w rodzaju psychicznego własnej zagłady iw związku z tym absorpcja duszy do Boskiego Essence nawet podczas obecnego życia.

W stanie "quietude" umysł jest całkowicie nieaktywne, ale nie uważa, testamentów lub na własny rachunek, ale jednocześnie pozostaje bierne Bóg działa w niej.

Kwietyzm jest ogólnie rzecz biorąc w ten sposób swego rodzaju fałszywe lub wyolbrzymione mistycyzm, który pod pseudonimem z loftiest duchowości, która zawiera błędne pojęcia, jeżeli konsekwentnie przestrzegane, może okazać się śmiertelne dla moralności.

Jest wspierany przez Panteizm i podobne teorie, i obejmuje specyficznych pojęć dotyczących współpracy Bożego w ludzkich czynów.

W węższym znaczeniu oznacza Kwietyzm mistyczny element w nauczaniu różnych sekt, które tłumionej w obrębie Kościoła, tylko należy wyrzucać jak heretical.

W niektórych z tych Quietistic nauczania został wyrazista błąd, w innych nie było jedynie konsekwencją kilku podstawowych błędne doktryny.

Kwietyzm wreszcie, w ścisłej akceptacji tego terminu, jest doktryna i umieścić dalej bronił w XVII wieku przez Molinos i Petrucci.

Z ich nauczania opracowane mniej radykalnej formie znanej jako Semiquietism, którego zasady zostały opowiada Fénelon i Madame GUYON.

Wszystkie te odmiany Kwietyzm nalegać z mniej lub bardziej nacisk na wnętrze bierność jako podstawowy warunek doskonałości, a wszystkie zostały zakazanych w bardzo wyraźnych warunków przez Kościół.

W swoich zasadniczych funkcji Kwietyzm jest charakterystyczne dla religii Indie.

Obie Pantheistic Buddyzm i braminizm celem w rodzaju własnej zagłady, stan obojętności, w którym dusza cieszy się jeden imperturbable spokój.

Oraz środków o wszczęcie tego jest uznanie jednej tożsamości z Brahmy, wszystkie boga, lub do buddyjskiego, na gaszenie pragnienia i konsekwentnej realizacji Nirvana, niepełny w obecnym życiu, ale zupełnie po śmierci.

Wśród Greków w Quietistic tendencji jest reprezentowana przez Stoics.

Wraz z Panteizm, która charakteryzuje ich teorii na świat, one obecne w ich idealnym apatheia, która przypomina obojętności na celu przez mistyków Wschodu.

Mędrzec jest on którzy stała się niezależna i wolna od wszelkich pragnienie.

Według niektórych z Stoics, szałwia maja indulge w najniższej rodzaju zmysłowości, jakim jest ciało, bez ponoszenia najmniej defilement jego duszy.

W Neoplatonists (zob.) orzekł, że Jeden daje podstawę do Nous lub intelektu, w tym na świat-duszy, a to znowu do poszczególnych dusz.

Te, w związku z ich związków z materią, nie pamiętasz ich Boskiego pochodzenia.

Stąd podstawową zasadą moralności jest powrót duszy do jej źródła.

The Supreme Destiny człowieka i jego najwyższe szczęście polega na rosnące do kontemplacji Jeden, ale nie myśli o ekstazy (ekstasis).

Pochodzenie tych Quietistic tendencje nie jest trudne do odkrycia.

Jednak zdecydowanie w Pantheistic koncepcji na świat, może wnieść odwołanie do filozoficznego poglądach, nie mogą z oczywistych danych doświadczenia.

To znaczy, że dusza jest częścią Bożego, czy emanacji od Boga wzmacnia, najwyraźniej, godności człowieka, lecz nadal pozostaje fakt, że pasja, pragnienie, i zło moralne ludzkiego życia uczynić niczego, ale Bożego.

Stąd Żšdza dla pokoju i wybawienie, które można uzyskać tylko przez pewnego rodzaju wycofania się z działań i uzależnienia od zewnętrznych rzeczy i stąd przez zanurzenie, mniej lub bardziej kompletne, w czym Bożego.

Te aberracji z Mistycyzm kontynuowane nawet po głoszenie chrześcijaństwa miał objawił ludziom prawdy dotyczące Boga, porządku moralnego i ludzkiego losu.

Gnostycyzm, zwłaszcza Antinomian szkoły, spojrzał na zbawienie w rodzaju intuicyjne znajomość Bożego, które wyzwolonego "duchowego" z obowiązku moralnego prawa.

To samo Quietistic tendencja pojawia się w nauczaniu o Euchites lub Messalians, którzy utrzymują, że modlitwa uwalnia ciało z pasją i duszy od zła pochylenia, tak aby sakramentów pokuty i dzieła są bezużyteczne.

Byli skazany na Synod Side w Pamphilia (383) oraz w Efezie (431).

Do Bogomili (zob.) z późniejszym średniowieczu były prawdopodobnie lineal ich potomków.

Medieval Kwietyzm jest reprezentowana w dalszej napotkane w Hesychasm, zgodnie z którą najwyższym celem życia na ziemi jest kontemplacja uncreated w świetle którego człowiek jest wewnętrznie zjednoczony z Bogiem.

Środki dla osiągnięcia takiego celu jest modlitwa kontemplacji, pełnych wypoczynku ciała i będzie, a proces auto-sugestii.

Wśród błędów w Beginki i begardzi potępiony przez Sobór w Vienne (1311-12) są propozycje: że człowiek w obecnym życiu może osiągnąć taki stopień doskonałości, aby stać się zupełnie nieskazitelny, że "doskonały" nie ma potrzeby do szybkiego i modlić się, ale może swobodnie dotacji ciała, co go craves, że nie podlegają one jakiejkolwiek ludzkiej władzy lub przez myśl związana z Kościołem (por. Denzinger-Bannwart, 471 sqq.).

Podobne exaggerations w ramach Fraticelli doprowadziły do ich potępienia przez Jana XXII w 1317 (Denzinger-Bannwart, 484 sqq.).

Ten sam papież w 1329 zakazanych wśród błędów Johannes Eckhart do twierdzeń, że (WNIOSEK 10) jesteśmy całkowicie przekształcone w Boga, tak jak w sakramencie chleba zmieniła się w Ciało Chrystusa; (14), ponieważ Bóg zechce, że powinny zgrzeszyłem Nie chcę, że nie zgrzeszył, że (18) należy wyprowadź owoców, a nie działań zewnętrznych, które nie czynią z nas dobrze, ale wewnętrznych działań, które są kute przez Ojca łamanie w nas ( Denzinger-Bannwart, 501, sqq).

Dość zgodnie z ich zasadami Pantheistic, Bracia i Siostry Wolnego Ducha (trzynastego do piętnastego wieku), która odbyła się, że którzy osiągnęli doskonałość, tj. pełną absorpcję w Boga, nie potrzebuje zewnętrznego kultu, sakramentów, modlitwy; oni nie płaciłem wszelkie prawa do posłuszeństwa, od ich woli jest identyczna z wolą Bożą, a mogą one indulge cielesny ich pragnienia, aby wszelkie zakresie barwienia bez duszy.

Jest to również znacznie nauczania z Illuminati (Alumbrados), Hiszpania sekty, że zakłócenia w XVI i XVII wieku.

To był Michael de Molinos Hiszpanów, którzy Kwietyzm opracowane w ścisłej znaczeniu tego słowa.

Z jego pism, a zwłaszcza z jego "Dux spiritualis" (Rzym, 1675), sześćdziesiąt osiem propozycje zostały wyodrębnione i potępiony przez Innocentego XI w r. 1687 (Denzinger-Bannwart, 1221 sqq.).

Klucz-pamiętać o systemie znajduje się w pierwszej propozycji: człowiek musi annihilate swoje uprawnienia i jest to sposób uszlachetniania czynnego (za pośrednictwem wewnętrznej); w rzeczywistości, pragnienie, aby zrobić coś aktywnego jest obraźliwe dla Boga i co za tym idzie jeden musi porzucić siebie w całości do Boga, a potem pozostanie jako martwe ciało (WNIOSEK 2).

Dzięki temu nic duszy annihilates się i wraca do swojego źródła, istotę Boga, w którym jest on przetworzony i divinized, a następnie Bóg trwa w nim (5).

W ten sposób wnętrza, duszy nie myśleć albo z nagrody lub kary, nieba lub piekła, śmierci i wieczności.

To nie musi zajmować się o własne państwo, jego wady, lub jego postęp w cnocie, mając po dymisji jego woli Boga, musi ona pracować, niech będzie bez Jego działanie w sobie duszę (7-13).

On którzy w ten sposób zobowiązały się całkowicie Bogu nic nie prosić Boga, lub powodują, dzięki Nim, musi wziąć pod uwagę nie pokusy, ani oferować żadnych aktywnych oporu; "i jeżeli charakter miesza się jeden musi umożliwiać jego mieszając, ponieważ jest ona charakter" (14-17).

W modlitwie nie należy używać obrazów lub dyskursywnego myślenia, ale musi pozostać w "niejasnych wiary" i jest w cichej, zapominając, co myśli o odrębne Bożego atrybuty, trwającego w obecności Boga, aby adorować, kochać i służyć Mu, ale bez wytwarzania jakichkolwiek aktów prawnych, ponieważ z tych Bóg nie jest zadowolony.

Cokolwiek myśli pojawiają się podczas modlitwy, nawet jeśli są one nieczyste lub przeciw wierze, jeżeli nie są one dobrowolnie, ani zachęcać do dobrowolnego wydaleni, ale poniósł z obojętności i rezygnacji, nie utrudniają modlitwę wiary, lecz raczej wzmocnić swoją doskonałość.

On pragnie którzy nabożeństwo rozsądne jest poszukiwanie Boga, ale nie sam, co rzeczywiście rozsądne efekt doświadczenie w życiu duchowym jest abominable, filthy, nieczyste (18-20).

Nie jest wymagane przygotowanie przed dziękczynienia po Komunii, ani inne niż duszy pozostają zwykle w stanie biernego rezygnacji, a dusza nie starają się wzbudzić w sobie uczucia pobożności.

Wnętrze dusze rezygnację siebie, w milczeniu, do Boga, a tym bardziej szczegółowej ich rezygnacji na więcej oni sobie sprawę, że nie są w stanie recytować nawet "Pater Noster".

Powinny one wywołują nie działa z miłości do Matki Boskiej lub świętych lub człowieczeństwo Chrystusa, ponieważ są one rozsądne wszystkich obiektów, miłość dla nich jest również sensowne.

Zewnętrzne prace nie są konieczne do uświęcenia i pokuty działa, tzn. dobrowolnego umartwienia należy odtrącić jako bezużyteczny ciężar i ciężkie (32-40).

Bóg pozwala na wykorzystanie demon "przemoc" z niektórych doskonałe dusze nawet do punktu czyniąc je wykonać cielesny działań samodzielnie lub z innymi osobami.

Po tych onsets wystąpić, trzeba dokonać wysiłku, ale nie pozwól demon ma swoją drogę.

Tienen escrúpulos i wątpliwości muszą być odłożone.

W szczególności, te rzeczy nie są wymienione w spowiedzi, bo nie wyznając im duszy pokonuje demon, nabywa "skarb pokoju", i osiąga do ściślejszego zjednoczenia z Bogiem (41-52).

"Uszlachetniania czynnego sposób" nie ma nic wspólnego z spowiedzi, spowiedników, spraw sumienia, teologii lub filozofii.

Istotnie, Bóg sprawia, że czasami niemożliwe do dusz którzy są zaawansowane w doskonałości, aby przejść do spowiedzi i dostaw, jak wiele z nich łaski, jakie otrzymują w sakramencie pokuty.

W uszlachetniania czynnego w sposób prowadzi do stanu, w których pasją jest wygaszone, grzechem jest nie więcej, jest poczucie deadened, i dusza, skłonny tylko to, co Bóg zechce, korzystającym z imperturbable pokoju: jest to mistyk śmierci.

Oni którzy realizują tą drogą muszą być zgodne swoich przełożonych zewnątrz, nawet ślub posłuszeństwa podjęte przez religijnych rozciąga się tylko do działań zewnętrznych, tylko Bóg i dyrektor wejść do wnętrza duszy.

Aby powiedzieć, że w jego wnętrze duszy życia powinny być regulowane przez biskupa jest nowym i bardzo śmieszne doktryny; na ukryte rzeczy Kościół nie przechodzi wyroku (55-68).

Od tego streszczenia jest łatwo postrzegane, dlaczego Kościół potępił Kwietyzm.

Niemniej jednak, te doktryny stwierdziła wyrażających nawet w wyższych szeregach duchowieństwa, takich jak Oratorian, Pietro Petrucci Matteo (1636-1701), którzy został biskup Jesi (1681), oraz podniesiony do cardinalate (1686).

Jego prace na Mistycyzm i życia duchowego były krytykowane przez jezuitów Paolo Segneri, a były kontrowersje, które w wyniku badania całego pytanie przez Inkwizycja, i zakazania z pięćdziesiąt cztery propozycje zaczerpnięte z ośmiu Petrucci's pism (1688) .

On złożone na raz, zrezygnował z jego biskupstwa w 1696, został mianowany przez Innocentego XII Apostolska odwiedzającym.

Inne przywódców Quietist ruch były: Józefa Beccarelli w Mediolan, którzy wycofać przed Inkwizycja w Wenecja w 1710; François Malaval, laika w ciemno Marsylia (1627-1719), a zwłaszcza Barnabite François Lacombe, z panią dyrektor.

GUYON, których poglądy były przez nich Fénelon.

Nauki zawarte w Fénelon "explication de Maximes des Saints", został zaproponowany przez naukę Molinos, ale mniej skrajny w swoich zasad i mniej niebezpiecznych w jej stosowania, jest zazwyczaj oznaczone jako Semiquietism.

Ze względu na kontrowersje pomiędzy Bossuet i Fénelon został już zauważony.

Ten ostatni przedstawił swe książki do Stolicy Apostolskiej na badania, w wyniku czego dwadzieścia trzy propozycje wyodrębnione z niej zostały potępione przez Innocentego XII w 1699 (Denzinger-Bannwart, 1327 sqq.).

Według Fénelon, znajduje się miejsce stałego stanu miłości Boga, która jest czysta i całkowicie bezinteresownej, bez strachu przed karą lub pragnienie nagrody.

W tym stanie duszy kocha Boga do własnego dobra - nie do zdobycia zasług, perfekcja, lub szczęścia w miłości Tego, co jest w życiu kontemplacyjnym lub unitive (props. 1, 2).

W stan święte obojętności, dusza nie ma już żadnych dobrowolnych celowe pragnienie w swoim imieniu, z wyjątkiem tych sytuacjach, w których nie wiernie współpracować ze wszystkimi łaski vouchsafed do niego.

W tym stanie nic nam szukać dla siebie, wszystko dla Boga, pragniemy zbawienia, a nie jak nasze wybawienie lub pracujących na najwyższym interesie, ale po prostu jako coś, że Bóg jest zadowolony i że będzie się on miałby nas pragnienie Jego imię (4 -- 6).

The self-zaniechanie, które w Ewangelii Chrystusa wymaga od nas jest po prostu rezygnację z naszych własnych interesów, oraz że popyt ekstremalnych prób korzystania z tego zrzeczenie się pokusy którym Bóg będzie oczyścić naszą miłość, bez posiadania do nas żadnych nadziei, nawet w odniesieniu do naszego wiecznego dobrobytu.

W takich prób duszy, przez refleksyjny przekonanie, że nie dochodzi do jego najgłębsze głębi, może mieć Niezwyciężony perswazji, że jest sprawiedliwie reprobated przez Boga.

W tym przymusowe rozpaczy czyni go bezwzględna ofiarą własnego interesu w odniesieniu do wieczności i wszystkich zainteresowanych traci nadziei, ale w większych i najbardziej wewnętrznych aktów ona nigdy nie traci nadziei, która jest idealny do bezinteresownej chęci uzyskania Bożego obietnic (7-12 ).

Podczas medytacji składa się w aktach dyskursywnego, istnieje stan kontemplacji, tak wzniosłe i doskonałe, że staje się stałego, tzn. za każdym razem, gdy dusza modli, jego modlitwa jest kontemplacyjne, nie dyskursywnego, i nie musi powrócić do medytacji metodyczne (15-16) .

W stan duszy pasywne ćwiczenia, bez cnoty wszystkie reklamy na fakt, że są one cnoty, jego myśli się tylko do tego, co Bóg zechce, ale nawet pragnienia miłości, nie jako własną doskonałość i szczęście, ale tylko w takim stopniu jak miłość jest to, co Bóg zwraca się do nas (18-19).

W spowiedzi przekształcona detest jego dusza powinna dążyć przebaczenie grzechów i nie za własne ocalenie i oczyszczanie ale jako coś, co Bóg zechce i że ma z nami będzie dla Jego chwały (20).

Pomimo tej doktryny czystej miłości ewangelicznej doskonałości jest rozpoznawana w trakcie całej tradycji, wcześniejszych dyrektorów dusze napomnieni mnóstwa właśnie tylko do praktyk zainteresowanych miłości proporcjonalnie do łask przyznany im.

Czysta miłość sama stanowi całość życia i wnętrze jednej zasady i motywem wszystkich działań, które są celowe i zasłużeni (22-23).

Mimo tych condemnations wykazało określona postawa Kościoła wobec Kwietyzm zarówno w skrajnych i umiarkowanych w swojej formie, protestantyzm zawarte pewne elementy, które mogą mieć Quietist konsekwentnie przyjęty.

W doktrynie usprawiedliwienia przez wiarę samodzielnie, tzn. bez dobrej roboty, przyznanych bardzo dobrze z Quietistic pasywność.

W "widoczne Kościoła" w formie proponowanej przez reformatorów, Quietist musiałby znaleźć congenial ucieczki spod kontroli władzy kościelnej.

Oraz usiłowanie dokonania życia zakonnego jeden z aferą indywidualnych w jego duszy bezpośrednich kontaktach z Bogiem nie mniej niż protestanckich było Quietistic.

W szczególności, odrzucenia, w części lub w całości, z sakramentalnej systemu doprowadziłoby pobożne protestanckich do Quietist postawy.

W rzeczywistości, ślady Kwietyzm znajdują się we wczesnym Metodyzm i Quakerism ( "wewnętrzne światło").

Jednak w jego późniejszym rozwoju protestantyzm doszła do świeckich nacisk na aktywną, a nie obojętne, życia kontemplacyjnego.

Mając na uwadze, że Luter utrzymywał, że wiara bez pracy wystarczy dla zbawienia, jego następcy na dzień dzisiejszy mało przywiązują wagę do dogmatycznej wiary, ale nalegać na wiele "religii w życiu", tj. działania.

W katolickiej nauki unika takich skrajności.

W istocie duszy, wspomagana przez Łaska może osiągnąć wysoki stopień kontemplacji, z oderwaniem od stworzył rzeczy i duchowego zjednoczenia z Bogiem.

Ale takie doskonałości, daleko od prowadzącej do Quietistic bierność i Subjectivism, sugeruje raczej bardziej earnest dąży do pracy na chwałę Bożą, bardziej szczegółowej posłuszeństwa na legalne władze i przede wszystkim bardziej kompletne podporządkowanie się zmysłowymi impuls i skłonności.

Publikacja informacji w formie pisemnej przez EA Pace.

Przepisywane przez Pawła T. Crowley.

Dedykowane do Matki Boskiej Fatimskiej i ks.

Clarence F. Galli W Encyklopedii Katolickiej, Tom XII.

Opublikowany 1911.

New York: Robert Appleton Company.

NIHIL OBSTAT, 1 czerwca 1911.

Remy Lafort, STD, cenzor.

Imprimatur. + John Murphy Farley, Archbishop of New York

Ta prezentacja tematu w oryginalnym języku angielskim


Wyślij e-mail pytanie lub komentarz do nas: E-mail

Głównym BELIEVE stronie internetowej (i tematy do indeksu) jest