chrześcijański aureola, nimbus

Informacje ogólne

W chrześcijańskiej sztuki sakralnej (kościoły Wschodniej i Zachodniej), osoby świętych (świętych) jest umieszczonych w halo, złoty, biały, żółty lub okrągłym gorzejš, wokół głowy.

To jest czasami nazywany również nimbus.

Halo pojawia się w sztuce starożytnej Grecja i Rzym, i został włączony do sztuki chrześcijańskiej kiedyś w 4 wieku.

Rundy są wykorzystywane prawie do świętych potwierdza.

A krzyż w halo jest używany do reprezentowania Jezusa Chrystusa.

Trójkątne prawie są używane do przedstawienia Trójcy.

Rynek halo są wykorzystywane w celu zobrazowania niezwykle osobistości życia świętych.

W pobożności ludowej, praktyka ta doprowadziła do przekonania, że świętych w czasie ich ziemskiego życia faktycznie chodził wokół z halo wokół głowy.

Spośród wielu wspaniałe historie o świętych, iż niektóre sprawozdania świętego była pomyślna dosłownie.

Jest to aureole, cytryna-drop kształcie przedmiotu, który wydaje się promieniować z całego ciała są święte.

Wreszcie, istnieje również "sława", pomyślna effusion wykorzystane do pokrycia się obrazów z narządów płciowych.

Uwierzyć
Religijny
Informacja
źródłowy
stronie internetowej
Uwierzyć Religijny Informacja Źródło
Nasze lista 2.300 religijna Przedmioty
E-mail
Halo przeszedł ciekawą transformację w okresie renesansu.

Pierwotnie, halo stanowiła blask świętości płynące z głowy.

Ponieważ był on tradycyjnie wystawione w okręgu, w okresie renesansu, kiedy perspektywy stały się bardziej istotne w sztuce, halo został zmieniony z aura wokół głowy na złoty pierścionek, że pojawiły się w perspektywę, tajemniczy pływające nad głowami świętych.


Halo

Informacje ogólne

Halo, zwany też nimbus, w sztuce, jest promienisty krąg lub dysk wokół głowy na święte osoby, przedstawienie charakteru duchowego poprzez symbolikę światła.

W helleńskiego i rzymskiego sztuki boga-słońca Helios cesarzy rzymskich i często pojawiają się z koroną promieni.

Ze względu na jego pochodzenie pogańskie, formularz został unikać w Wczesne sztuki chrześcijańskiej, ale prosty okrągłym nimbus został przyjęty przez chrześcijańskich cesarzy na ich oficjalnych portretów.

Od połowy wieku 4, Chrystus był również z tego atrybutu imperialnej, jak to było jego symbolem, Baranek Boży, od końca 4. wieku.

5. W wieku był czasem uwagę na aniołów, ale nie było aż do wieku 6 halo, że stało się zwyczajem do Matki Boskiej i innych świętych.

W okresie, w wieku 5, życia osób eminence byli przedstawiani z placu nimbus.

Halo był używany regularnie w reprezentacji Chrystusa, aniołów i świętych w całym średniowieczu.

Często Chrystusa halo jest zakwaterowani przez linie krzyż lub wpisanych do trzech zespołów, interpretowane potwierdza jego pozycję w Trójcy.

Od 15 wieku, jednak ze wzrostem naturalizm w sztuce renesansu, nimbus tworzone problemy w reprezentacji.

Na początku była traktowana przez niektórych artystów florencka jako stałe obiektu postrzegać w perspektywie dysku przymocowane do tyłu głowy świętego.

Nieadekwatność to rozwiązanie doprowadziło do jego upadku w sztuce Włoski w 16 wieku i do jego zaniechania przez Michała Anioła i Tycjana.

W flamandzki obraz z 15 wieku, zaczął być reprezentowana jako promienie światła, pod wpływem z Counter-Reformation, który starał się przywrócić do chwały koncepcji sztuki religijnej, ten formularz został przyjęty przez Włoski artystów pod koniec 16 wieku , W szczególności Tintoretto, jak realistycznie świadczonych światła pochodzącego od osoby święte głowy.

Ta nowa interpretacja była standardowe w okresie baroku i religijnych w większości kolejnych utworów.

Halo jest również znaleźć w sztuce Buddyjski Indie, pojawiające się od końca 3-gie wne.

Uważa się, że motyw został przywieziony do Wschodzie przez Grecki najeźdźcy.

Encyclopaedia Britannica


Nimbus

Zaawansowane Informacje

(Łacina, związanych z Mgławica, Nefele, właściwie pary, Chmura), w sztuce i archeologii oznacza światło świeciło sugeruje wielką godność.

Ściśle związane są halo, chwałę, i aureole.

W przyrodzie

Wszystkie te symbole pochodzą z naturalnych zjawisk, naukowo rozliczane w sprawie podręczników fizyki.

Istnieją okrągłym zjawisk w świetle pęcherzyków lub krople wody i kryształy lodu, które przez załamanie światła ujawni w większym lub mniejszym stopniu widma kolorów.

Spośród zjawisk towarzyszących poziomej i pionowej średnicy, "kolumny światła", mogą zostać wymienione.

Ciekawska pierścieni lub kolor światła podobne do wyżej wymienionych, które często formę przed siebie z tęczówki oka, nawet w świetle świecy, są bardziej gorgeous na górze mgła (Pilatus, Rigi, Brocken), jeżeli posiada the Beholder słońce za go; ich otoczyć jego cień, jak to jest przewidywane na chmury.

W dewdrops w łąka może przedstawić wygląd światła wokół cień, jednak bez stanowiących odrębne kręgi.

Czasami jeden nawet widzi planecie Wenus ukrytych przez dysk światła.

Zjawisk dysków oraz szerokie pierścienie są zwykle w słońce i księżyc.

W ich pilnie studiował Babilończyków (Kugler, "Sternkunde und Sterndienst w Babel", II, 1).

W terminologii tych zjawisk jest niejasne.

Dysk lub koła dookoła Słońca może być prawidłowo nazywany "anthelia", i Ring Around the Moon "halo".

A nazwa jest zwykle bardziej "aureole", które w ograniczonym sensie oznacza owalne lub eliptyczne Ray of Light jak Plakietka.

Jeśli jasność jest tylko jasne gorzejš bez zdecydowanie tworzących pierścień, koło.

lub elipsy, jest to zazwyczaj zna jako "chwała".

Rodzaje charakter, w którym promienie lub wiązki światła z lub bez koloru wyzwanie uwagę, zaproponowała symbolical korzystania z oznaczenia nimbus do wysokiej godności i siły.

Jest to więc, że Boskie cechy i typy loftiest ludzkości zostały oznaczone przez nimbus.

W Poezja

W poezji, to symbol światła jest wykorzystywane głównie w postaci promieni i płomieni lub diffused poświatę.

Biblia przedstawia najlepszy przykład: Bóg jest światłem.

Syn Boży, Blask Jego chwale Ojca (Hebr., I, 3).

W świetle szmaragdowo otacza Boga i Jego tronem (Apoc., IV, 3), i Syn Człowieczy się do proroka płomień ognia (Apoc., ja, 14 sq).

Więc Zagrał także w Jego Przemienienia na Tabor.

Na Synaj, Bóg ukazał się w chmury, które jednocześnie ukryte i ujawniła Niego (np., XXIV, 16, sq), a nawet na oblicze Mojżesza z zajaśniała wspaniałe światło w obecności Boga (np., xxxiv, 29, sq).

Takie opisy mogą mieć wpływ chrześcijańskich artystów w celu odróżnienia Boga i świętych, poprzez gry Halo, zwłaszcza wokół głowy.

Zostały one również znane z opisów klasycznych poetów, których bogów się ukrytych przez chmury; np. według Virgil, wydaje się Bóstwa "nimbo circumdata, succincta, effulgens" (kąpać w świetle i lśniące przez chmury).

In Art

W sztuk plastycznych (malarstwo i rzeźba) z symboliki nimbus początku był używany wśród pogan którzy ustala jego formę.

W zabytków Grecji i Roman sztuki, szefów bogów, herosów i innych wybitnych osób, często znaleźć w kształcie dysku, halo, okrąg światła, lub filet-rayed.

Są to zatem, związanych zwłaszcza z bogów i stworzeń światła, takich jak Phoenix.

Dysk światła jest również wykorzystywany w Pompeian malowidła ścienne do typify bogów i tylko eminencje, ale później, w świeckie sztuki było przedłużone do cherubs lub nawet proste personifikacjami, a to po prostu przypomnienie, że dane nie są tak prezentuje człowieka.

W miniaturach z najstarszych Virgil rękopis wszystkie wielkie osobistości nosi nimbus.

Niestandardowy z królów egipskich i syryjskich o siebie reprezentowanych w rayed korony w celu wskazania statusu eminencje, rozłożone na całym Wschodzie i na Zachodzie.

W Halo Rzym został po raz pierwszy użyte jedynie dla zmarłych cesarzy jako znak niebieskich rozkoszy, lecz potem życia władców również dano rayed koronę, a po trzecim wieku, choć nie po raz pierwszy przez Konstantyna, proste rayed nimbus.

Zgodnie Konstantyn rayed korony pojawia się tylko w wyjątkowych przypadkach na monety, a po raz pierwszy została przyjęta przez emblematically Julian Apostata.

Stąd pojawia się nimbus bez promieni, jak życzył sobie cesarzy teraz uznać godne wielki zaszczyt, ale już nie jako boskich istot.

Na początku sztuki chrześcijańskiej, rayed nimbus, jak również rayless dysku zostały przyjęte zgodnie z tradycją.

Słońce i Phoenix otrzymał, podobnie jak w pogańskich sztuki, wianek lub rayed korona, również prosty halo.

Ta ostatnia została zarezerwowana nie tylko dla cesarzy, ale dla ludzi z geniuszem i personifikacjami wszelkiego rodzaju, chociaż zarówno w sztuce kościelnej i profanum, to godło zostało pominięte zwykle w idealnym dane.

W innych przypadkach wpływem sztuki starożytnej tradycji nie musi być odrzucona.

W średniowieczu słabo rozpoznany takich wpływów, byli zadowoleni i odnieść się do Biblii jako przykład dla wieniec i koronę w kształcie tarczy lub dyski jako znaki zaszczyt świętych osobistości.

Durandus napisał:

"Tak omnes sancti pinguntur coronati, quasi dicerunt. Filiae Jerozolima, venite et Patrzcie martyres Koronis cum quibus coronavit eas Dominus. Et in Libro Sapientiae: justi accipient regnum decoris diadema speciei et de manu Domini. Corona autem huiusmodi depingitur w formie scuti rotundi, quia protectione Dei sancti Divina fruuntur, wynikający cantant gratulabundi: Domine, ut scuto bonae voluntatis tuae coronasti my "(czyli wszystkich świętych są przedstawiani, koronowany jak gdyby powiedzieć: córki Jerozolima, przyjdź i zobacz męczenników z korony, z którymi Pan koronowany im. A w Księdze Mądrości: Just otrzyma królestwo chwały, a korona piękna w rękach Pana, a koroną tego rodzaju jest podana w formie okrągłego tarczy. Powodu oni korzystać z ochrony Boski Święty Boże, skąd oni śpiewają radośni: Panie, Ty nas koronowany z tarczy Twego towarów będzie.) (Uzasadnienie divin. offic., I, 3, 19, sq).

Ponadto w średniowieczu są prawie wyłącznie akredytowani z rozszerzeniem symbolizmu, ponieważ oni drogi, czasami felicitously, aluzje do chrześcijańskiej prawdy w istniejących symboli, które nie szukał innego pochodzenia.

Durandus dodaje do przejścia cytowany powyżej, nimbus zawierających krzyż, zwykle w postaci Chrystusa, sygnalizując odkupienia przez Krzyż i placu nimbus który był czasami w połączeniu z życia osób, do typify czterech cnót kardynalnych.

Sądząc po głównych zabytków, jednak kwadratowych nimbus wydaje się być jedynie wariant rundy halo używane do zachowania rozróżnienia, a zatem ochrony przed wprowadzania osób mieszkających na równi ze świętymi.

Pomysł z kardynalnych cnót, jędrność z kwadratu z kamienia, lub niedoskonałość z placu jako postać skontrastowane z pierwszej rundzie został jedynie późniejszym rozwoju.

W krzyżu nimbus związku z nimbus z załączonym krzyż musi zostać przyznany historyczne, ale że ten krzyż jest "Signum crucifixi Christi" Durandus prawdopodobnie poprawnie interpretuje.

Pochodzenie

Jak stwierdzono powyżej nimbus był używany na długo przed ery chrześcijańskiej.

Według badań z wyczerpującym Stephani był to wynalazek z epoki Greckiej.

Na początku sztuki chrześcijańskiej nimbus na pewno nie zostanie znaleziony na obrazy Boga i istot niebieskich, ale tylko na dane pożyczonych od profanum sztuki, w sceny biblijne, w miejsce prostego nimbus, promienie lub aureole (z nimbus) dokonano przedstawiają do niebieskiej chwały.

Stąd wynika, że Biblia nie umeblowane przykład dla bestowal z halo na poszczególnych świętych osobistości.

W rzeczywistości na nimbus, jako dziedzictwo od sztuki starożytnej tradycji, został ostatecznie przyjęty i łatwo znaleźć jak najszersze zastosowanie, ponieważ symbol światła dla wszystkich boskie, świętych ideałów jest oferowana przez naturę i nie rzadko używane w Piśmie.

W pogańskich sztuki współczesnej, nimbus jako symbol boskości, który stał się tak nieokreślony, że muszą zostać przyjęte jako coś zupełnie nowego.

W nimbus wczesnej sztuki chrześcijańskiej przejawia tylko w nielicznych szczególności rysunki, jego relacji z późnego antyku.

W pierwszej połowie IV wieku, Chrystus otrzymał nimbus tylko wtedy, gdy portretował siedzącej na tronie lub w wywyższył i księstwa charakter, ale zostały już wykorzystane, ponieważ Konstantyn, zdjęcia z cesarzy, i symbolicznych, nie tyle Bożej w ludzkiej godności i wielkości.

W innych scenach jednak Chrystus w tym czasie nie była reprezentowana w tym emblematem.

"Exaltation" Chrystusa jako wskazany przez nimbus, odnosi się do jego godności jako nauczyciel i króla niż Jego Godhead.

Przed długo nimbus został ustalony symbol Chrystusa i później (w czwartym wieku), anioł lub jagnięce, gdy są wykorzystywane jako typ Chrystusa.

W wielu osobistości którzy zostali wyposażeni w halo wzrosła aż do końca szóstego wieku używania symboli chrześcijańskich w Kościele stał się ogólnie jako że była wcześniej w pogańskich sztuki.

Miniaturowe malarstwo w swoim cyklu reprezentuje wszystkie najważniejsze osobistości z halonów, podobnie jak uczyniła to Virgil kodeksu, tak aby ciągłość świeckich i chrześcijańskich stylów jest oczywiste.

To połączenie jest ostatecznie objawione podczas królewskiej osoby, np. Herod, otrzymasz nimbus.

Bardzo szybko Najświętszej Maryi Panny zawsze, męczenników i świętych zwykle, zostały zwieńczone w halo.

Więcej rzadko się martwe lub ukochanej osoby na eksponowanym stanowisku lub jego godności były tak uhonorowani.

Święci byli reprezentowani, jeżeli tak stanowi centralną postacią lub należy odróżnić od otaczającego osobistości.

W nimbus został wykorzystany w dowolnie personifikacja, Ewangelia rodzaje, i tym podobne.

Dziennik Urzędowy oświadczenia wyraźnie wskazują na ustalony system, ale poza tym nie było wiele.

Dzieła sztuki mogą być wyraźnie zróżnicowane w zależności od ich narodzin.

W nimbus w Orient wydaje się, e był w ogóle wykorzystania na początku okresu, ale czy po raz pierwszy przyjęła od sztuki kościelnej jest niepewna.

W ogólnym celnych na Wschód i Zachód są równolegle, na przykład, na Zachodzie pojawiają się w personifikacjami z nimbus, jak na początku trzeciego wieku, jak i Chrystus enthroned nie później niż na Wschodzie (w czasie Konstantyna).

Ich charakter sprawia, że oczywiste, że w każdym departamencie tworzyw sztucznych sztuki na nimbus jest więcej niż rzadko używane w malarstwie.

Forma i kolor

Forma symbol został po raz pierwszy ostatecznie ustalona przez Grzegorza Wielkiego którzy (około 600) zezwala się być namalowane z placu nimbus.

Johannus Diaconus w jego życiu papieża, daje powód: "około verticem tabulae similitudinem, i viventis insigne jest, preferens, nie coronam" (mając na głowie podobiznę na placu, który jest znakiem dla życia osoby, nie koronę.) (Migne, "PL", 75, 231).

To wydaje się już zwyczajem do korzystania z rundy nimbus dla świętych.

W każdym przypadku obowiązują kilka przykładów z następujących wieków pokazują, że niemal bez wyjątku tylko życia, głównie ecclesiastics, ale także świeckich, a nawet kobiety i dzieci, były reprezentowane w nimbus kwadratowych.

Na aureole, że jest halo, które otacza całą postać, naturalnie ma kształt owalny, chociaż jeżeli jest on stosowany na popiersie, łatwo wznowieniu obwodowych.

Promieniowania światła od centrum jest konieczne i musimy rozpoznać kręgu świetle słońca-boga w starożytnej sztuki jako jeden z prototypów na aureole.

Plakietka formie był przez długi czas w użyciu wśród starożytnych Rzymian do Imagines clipeata.

W gradacjach kolor w aureole ujawniają wpływ Apoc., IV, 3, gdzie była tęcza dokoła tronu Boga.

Rzeczywiście, w bardzo wczesnym razy aureole był stosowany tylko w reprezentacji Boga jak Dove lub ręczne lub w boskość Chrystusa, kiedy miał być wyrażona dobitnie.

We wczesnych chrześcijańskich razy (jak teraz) nimbus runda była zdecydowanie najbardziej nazwy zwyczajowe Chrystusa i świętych.

W szerokim kręgu jest często zastępowane przez pierścień światła lub barwione dysku, zwłaszcza na tkanin i miniatur.

W zdjęć bez koloru na nimbus jest podana przez linię wygrawerowany lub podniesione circlet, często przez dysk ulgę.

W aureole niebieski wskazuje chwały nieba, i jest używany w nimbus do wypełnienia powierzchni, jak są żółte, szare, i inne kolory, podczas gdy marże są znacznie zdefiniowane w różnych weryfikacji.

W wielu halonów wewnętrznej części jest białe.

W mozaiki, od piątego i szóstego wieku, niebieski został zastąpiony złota.

Od tego okresu również, freski pokazują odpowiadające żółty jak widać na przykład w obrazach w katakumbach.

Złoto żółte lub istniejącej w miniatury, ale istnieje wiele odmian w ilustruje książki.

Blue jako symbol nieba ma pierwszeństwo, ale złota, które później stało się regułą, daje wrażenie bardziej oczywiste światła.

Wyjaśnienie krzyża nimbus odmiany jest oczywiste.

Od szóstego wieku charakteryzuje się Chrystusa i Baranek Boży, ale czasami jest ona podana do innych osób Trójcy Świętej.

W związku z tym, w czwartym i piątym wieku nie był monogram nimbus.

Krzyża i monogram Chrystusa były obok lub nad głową Chrystusa i Baranka.

W piątym wieku, zostały one wniesione do górnej krawędzi na nimbus, jak i ostatecznie zostały połączone z concentrically.

W ostatnim czasie więcej monogram monogramem nimbus i stały się bardziej rzadkie.

Litery Alfa i Omega dla Chrystusa i K i A do Maryi, były przeznaczone dla monograms i często towarzyszy nimbus.

Rozwój

W celu zrozumienia nimbus i jej historia, jest to niezbędne do śledzenia za pomocą różnych gałęzi sztuki.

Freski w katakumbach mają swoiste znaczenie, ponieważ określają one w okresie, kiedy nimbus zostało dopuszczone do sztuki chrześcijańskiej.

Liczne dane brakuje tego symbolu (Chrystusa, Maryi i Apostołów) pokazują, że przed Konstantyn, szczególnie reprezentacji Christian charakter nie były pod wpływem tradycji sztuki.

Tylko zdjęcia słońce, pór roku, a kilka głów ozdobnych jeden nimbus przeprowadzane w tym terminie.

W jednym wyjątkiem znajduje się w postać przez znanego "Ship in a Storm" jednej z kaplic Sakramentu.

Ale ma być przestrzegane, że w tym przypadku nie mamy do czynienia z reprezentacji Boga, ale jedynie z bazy danych pomocy niebieskiej, która oznacza przejście z personifikacjami do bezpośredniej reprezentacji świętych osobistości.

Postać wydaje się być skopiowane z obrazów boga słońca.

Z drugiej strony, kilka zdjęć Chrystusa w katakumbach, poczynając od czwartego wieku, wskazać okres, kiedy nimbus po raz pierwszy została zastosowana w sposób znany z nami.

Poza tym w katakumbach rzymskich, zwłaszcza że El Baghaouat w wielkim Oasis z libijskiej pustyni, muszą być brane pod uwagę.

W kolejnym okresie Konstantyna, mozaiki przedstawić ważny dowód, gdyż obecne nie tylko bardzo liczne i zwykle precyzyjnych przykładów na nimbus, ale mają bardziej charakter urzędowy i dają inteligentne portrety religijnych axioms.

Chociaż dodatek musi być dokonane w celu późniejszego przywrócenia stałego rozwoju jest widoczne w tej dziedzinie.

Leczenie z nimbus, w świetlnej i ilustrujące książek, był pod wpływem przez CAPRICES na indywidualne artysty i tradycji różnych szkół.

W tekstyliów i hafty najbardziej obszerne wykorzystanie zostało dokonane na nimbus, a bogaty program został opracowany koloru, do których te techniczne sztuka jest ze swej natury dostosowany.

Niestety przykładów, które zostały zachowane są jedynie niedoskonałym znanym i terminy są często trudne do ustalenia.

Rzeźba przedstawia mało okazji do korzystania z nimbus.

W kilku przypadkach, rzeczywiście, nimbus jest malowane na kości słoniowej lub drewna rzeźby, ale coraz częściej mamy go znaleźć wygrawerowany lub zgłosili wypukłe.

Figury z tej godło są rzadkie.

Na sarkofagach stwierdzimy, że Chrystus i Baranka (oprócz słońca) pojawiają się wyłącznie w kręgu lub dysk, na Apostołów i Maryję, nigdy.

W kości słoniowej ani Maryi, ani Chrystusa jest więc odróżnić.

W trakcie wieków chrześcijańska idea, że Bóg, zgodnie z Pisma Świętego źródło światła Bożego i rzeczy, zawsze musi być podana gry Halo.

stała się jeszcze bardziej widoczna.

Dotyczy to na trzy Boskie Osoby i ich godła, jak Krzyż, Lamb, Dove, oczu i rąk, a ponieważ, zgodnie z Pisma Świętego, świętych są dzieci Light (Luke, XVI, 8; Jana XII, 36), jako takie powinny akcji zaszczyt.

Przyznaje została podana do wianka lub korony (corona et gloriae wyładowania koronowe) Chrystusa, który został również przyznany przez Boga jako nagroda na świętych, ani duchowo w tym życiu lub w Kingdom of Heaven (Ps. xx, 4; Hbr., II 7 sq).

Girlandy i wieńce chwały często są wymienione w Biblii (I Piotra przeciwko, 4; Apoc., IV, 4, itp.).

W nimbus również przybiera formę tarczy podkreślić ideę ochrony Bożego (Ps. przeciwko, 13).

Prawdziwie klasyczny władze do wyjaśnienia na nimbus można znaleźć w Wis., v, 17: Wystarczy się "otrzymają królestwo chwały, a korona piękna w rękach Pana: z prawej ręce On okładka nich, i święte ramię Jego On będzie ich bronić. "

(W Grecki, "Trzyma tarczę nad nimi").

W pogańskich sztuki, rayless nimbus oznacza ani świętości, ani ochrony, ale jedynie Boskiego majestatu i władzy, w sztuce chrześcijańskiej była coraz bardziej zdecydowanie się godło takich mocy i łaski, które pochodzące od Boga, rozciąga się tylko do świętych.

Urban VIII formalnie zabronione podając nimbus do osób, którzy nie byli beatyfikowany.

Od XVIII wieku słowo "Halo" została włączona do Niemiecki język.

W krajach zachodnich John the Baptist jest tylko świętego w Starym Testamencie którzy otrzymuje halo, niewątpliwie, ponieważ przed swoim czasem łaski Chrystusa nie został jeszcze przyznany jej w pełni.

Mamy już stwierdziła, że aureole można było uznać wyłącznie urządzenia sztuki chrześcijańskiej, szczególnie jak to było w pierwszym zastrzeżone dla Divinity, a następnie przedłużone tylko do Najświętszej Dziewicy.

Zamiast prostego belki często składa się z wskazał płomieni lub zacienione off w kolorach tęczy.

Ta forma, jak również proste nimbus, przez pominięcie w obwodzie, może zostać przeniesiony do wianka z promieni lub chwały.

A chwała naśladując promienie słoneczne był bardzo popularny na monstrancje, w odniesieniu do innych lunula sugeruje nimbus tylko dlatego, że costliness z materiału zwiększa połysk.

Na aureole otrzymał nazwę Włoski mandorla z jego migdałowy kształt.

W Niemcy ryb została uzgodniona na symbol Chrystusa, ryb lub pęcherza, jeśli miał on kształt na rysunku 8.

Bóg Ojciec cechuje w późniejszym zdjęcia przez trójkąt równoboczny, interlaced lub dwóch trójkątów, również przez sześciokąt się sugerować Trójcy.

Jeśli nie ma koło wokół krzyża nimbus, widoczne trzy ramiona krzyża daje ten sam efekt.

Sporadycznie mandorla znajduje się w składzie siedmiu gołębie (typ z siedmiu Dary Ducha Świętego), lub aniołów.

Te ostatnie są wykorzystywane w dużych obrazów Sąd Ostateczny lub nieba, na przykład w "Glories" Włoski kopuł.

W malarstwie, halonów obłoku są czasem wykorzystywane do delikatnego anioła głów, jak w twórczości Rafała.

Anioły również stanowić nimbus wokół głowy Matki Bożej.

Ona jest również ze względu na dwanaście gwiazd Apoc., XII, 1.

Saint John Nepomucene ma pięć lub siedem gwiazd, ze względu na wielkie światło, które hovered nad jego ciało, gdy był zatopiony w celu Moldau przez króla Wacława.

Artyści opracowali wiele odmian z nimbus i aureole.

Od renesansu został fashioned coraz bardziej lekko i delikatnie, a czasami całkowicie pominięte, jako że artyści myśli mogą sugerować, cechy szczególne personage przez malarstwo.

Prawdą jest, że nimbus nie jest nieodłącznie częścią postać i czasem nawet wydaje się ciężkie i inwazyjne.

A symbol wyróżniający, nie może być łatwo i zrezygnować z tego zaniechania jednego z obrazów świętych, często pod sam gatunek degenerated zdjęcia i swiata typów.

A circlet delikatne światło jaśnieje lub pływających nad głową nie ogranicza wrażenia artystyczne, a nawet jeśli postać Chrystusa lub Madonna jest wystarczająco wskazano na rysunku, ale musi on zostać przyznany, że nimbus, jak koronę, nie tylko Charakteryzuje i wyróżnia postać, ale i exalts odróżnia ją także.

G Gietmann


Przepisywane przez Michaela C. Tinkler


W Encyklopedii Katolickiej, Tom XI


NIHIL OBSTAT, 1 lutego 1911.

Remy Lafort, STD, cenzor Imprimatur.

+ John Murphy Farley, Archbishop of New York

Ta prezentacja tematu w oryginalnym języku angielskim


Wyślij e-mail pytanie lub komentarz do nas: E-mail

Głównym BELIEVE stronie internetowej (i tematy do indeksu) jest