The Sacrament of Penance Sakrament Pokuty

Catholic Information Informacje Katolicki

Penance is a sacrament of the New Law instituted by Christ in which forgiveness of sins committed after baptism is granted through the priest's absolution to those who with true sorrow confess their sins and promise to satisfy for the same. Pokuta jest sakramentem Nowego Prawa ustanowionego przez Chrystusa, w którym przebaczenie grzechów popełnionych po chrzcie udzielany jest przez kapłana rozgrzeszenia tym, którzy z prawdziwym smutkiem wyznać swoje grzechy i obiecuje zadośćuczynienie za to samo. It is called a "sacrament" not simply a function or ceremony, because it is an outward sign instituted by Christ to impart grace to the soul. To się nazywa "sakramentem" nie tylko funkcję lub ceremonii, bo jest zewnętrzny znak ustanowiony przez Chrystusa do przekazywania łaski dla duszy. As an outward sign it comprises the actions of the penitent in presenting himself to the priest and accusing himself of his sins, and the actions of the priest in pronouncing absolution and imposing satisfaction. Jako zewnętrzny znak, że obejmuje działania penitenta w zgłaszająca się do kapłana i oskarżając się ze swoich grzechów, i działania kapłana w wypowiedzenie rozgrzeszenie i nakładające zadowolenia. This whole procedure is usually called, from one of its parts, "confession", and it is said to take place in the "tribunal of penance", because it is a judicial process in which the penitent is at once the accuser, the person accused, and the witness, while the priest pronounces judgment and sentence. Cała ta procedura jest zwykle nazywa, w jednej z jego części, "Spowiedź", a mówi się, że odbywają się w "trybunału pokuty", ponieważ jest to proces sądowy, w którym penitenta jest jednocześnie oskarżycielem, osoba oskarżonych i świadków, podczas gdy kapłan wypowiada wyroku i kary. The grace conferred is deliverance from the guilt of sin and, in the case of mortal sin, from its eternal punishment; hence also reconciliation with God, justification. Przyznać łaska jest wybawienie od winy grzechu, w przypadku grzechu śmiertelnego, z jego wieczną karę, stąd też pojednanie z Bogiem, uzasadnienie. Finally, the confession is made not in the secrecy of the penitent's heart nor to a layman as friend and advocate, nor to a representative of human authority, but to a duly ordained priest with requisite jurisdiction and with the "power of the keys", ie, the power to forgive sins which Christ granted to His Church. Wreszcie, spowiedź jest nie w tajemnicy penitenta serce, ani do laików jako przyjaciela i adwokata, ani do przedstawiciela ludzkiej władzy, ale z należycie wyświęconego kapłana z wymaganym jurysdykcji i "władzy kluczy", czyli władza odpuszczania grzechów, które Chrystus przyznane Jego Kościoła.

BELIEVE Religious Information Source web-siteUwierzyć
Religijny
Informacja
źródłowy
stronie internetowej
BELIEVE Religious Information SourceUwierzyć Religijny Informacja Źródło
Our List of 2,300 Religious Subjects

Nasze lista 2.300 religijna Przedmioty
E-mailE-mail
By way of further explanation it is needful to correct certain erroneous views regarding this sacrament which not only misrepresent the actual practice of the Church but also lead to a false interpretation of theological statement and historical evidence. W drodze wyjaśnienia jest potrzebne, aby poprawić pewne błędne poglądy dotyczące tego sakramentu, które nie tylko wprowadzają w błąd rzeczywistej praktyki Kościoła, ale także prowadzić do fałszywej interpretacji teologicznych oświadczenia i dowody historyczne. From what has been said it should be clear: Z tego, co zostało powiedziane, powinno być jasne:

that penance is not a mere human invention devised by the Church to secure power over consciences or to relieve the emotional strain of troubled souls; it is the ordinary means appointed by Christ for the remission of sin. że pokuta nie jest tylko ludzkim wynalazkiem opracowane przez Kościół zapewnić władzę nad sumieniami lub złagodzić emocjonalne szczep niespokojnych dusz, jest to zwyczajny środek wyznaczony przez Chrystusa na odpuszczenie grzechów. Man indeed is free to obey or disobey, but once he has sinned, he must seek pardon not on conditions of his own choosing but on those which God has determined, and these for the Christian are embodied in the Sacrament of Penance. Człowiek jest rzeczywiście wolny posłuszeństwa lub nieposłuszeństwa, ale gdy on zgrzeszył, on musi szukać ułaskawienie nie na warunkach przez siebie wybranym, ale na tych, które Bóg ustalił, i tych dla chrześcijanina są zawarte w sakramencie pokuty.

No Catholic believes that a priest simply as an individual man, however pious or learned, has power to forgive sins. Nie wierzy, że katolicki kapłan po prostu jako indywidualnego człowieka, jednak pobożni lub dowiedział się, ma moc odpuszczania grzechów. This power belongs to God alone; but He can and does exercise it through the ministration of men. Ta moc należy do samego Boga, ale On może i nie wykonuje go poprzez posługiwanie mężczyzn. Since He has seen fit to exercise it by means of this sacrament, it cannot be said that the Church or the priest interferes between the soul and God; on the contrary, penance is the removal of the one obstacle that keeps the soul away from God. Ponieważ On widział pasuje do wykonania go za pomocą tego sakramentu, to nie można powiedzieć, że Kościół lub ksiądz koliduje między duszą i Bogiem, wręcz przeciwnie, pokuta jest usunięcie jednej przeszkody, która utrzymuje duszę od Boga . It is not true that for the Catholic the mere "telling of one's sins" suffices to obtain their forgiveness. Nie jest prawdą, że dla katolika tylko "opowiadanie grzechów" wystarczy, aby uzyskać ich przebaczenie. Without sincere sorrow and purpose of amendment, confession avails nothing, the pronouncement of absolution is of no effect, and the guilt of the sinner is greater than before. Bez szczerego żalu i postanowienia poprawy, spowiedź avails nic, wypowiedź rozgrzeszenia nie ma żadnego efektu, a winy grzesznika jest większa niż wcześniej.

While this sacrament as a dispensation of Divine mercy facilitates the pardoning of sin, it by no means renders sin less hateful or its consequences less dreadful to the Christian mind; much less does it imply permission to commit sin in the future. Chociaż sakrament jako zwolnienie Miłosierdzia Bożego ułatwia przebaczenie grzechu, to w żaden sposób nie czyni grzech mniej nienawistnych lub mniej straszne jej skutki do chrześcijańskiego umysłu znacznie mniej to oznaczać uprawnienia do popełnienia grzechu w przyszłości. In paying ordinary debts, as eg, by monthly settlements, the intention of contracting new debts with the same creditor is perfectly legitimate; a similar intention on the part of him who confesses his sins would not only be wrong in itself but would nullify the sacrament and prevent the forgiveness of sins then and there confessed. W zwykłych płacenia długów, jak np., w miesięcznych rozliczeń, intencją zawarcia nowych długów z tego samego wierzyciela jest w pełni uzasadnione, podobny zamiar ze strony tego, kto wyznaje swoje grzechy nie tylko byłaby zła sama w sobie, lecz może unieważnić sakrament i zapobiec przebaczenie grzechów wtedy i tam wyznał.

Strangely enough, the opposite charge is often heard, viz., that the confession of sin is intolerable and hard and therefore alien to the spirit of Christianity and the loving kindness of its Founder. O dziwo, naprzeciwko opłata jest często słyszane, a mianowicie., Że wyznanie grzechu jest niedopuszczalne i twarde, a więc obce duchowi chrześcijaństwa i miłującej dobroci swego Założyciela. But this view, in the first place, overlooks the fact that Christ, though merciful, is also just and exacting. Ale ten pogląd, w pierwszej kolejności, pomija fakt, że Chrystus, choć miłosierny, to również tylko i wymagający. Furthermore, however painful or humiliating confession may be, it is but a light penalty for the violation of God's law. Ponadto, jednak bolesne lub upokarzające spowiedzi może być, ale jest to światło kary za łamanie prawa Bożego. Finally, those who are in earnest about their salvation count no hardship too great whereby they can win back God's friendship. Wreszcie ci, którzy są poważnie o ich zbawienie nie liczyć zbyt wielkie trudności w którym mogą wygrać z powrotem przyjaźń Bożą.

Both these accusations, of too great leniency and too great severity, proceed as a rule from those who have no experience with the sacrament and only the vaguest ideas of what the Church teaches or of the power to forgive sins which the Church received from Christ. Oba te oskarżenia, o zbyt dużym leniency i ciężkości zbyt wielką, kontynuuj zasadniczo od tych, którzy nie mają doświadczenia z sakramentu i tylko najmniejszego pomysły, co Kościół naucza, lub prawo do odpuszczania grzechów, które Kościół otrzymał od Chrystusa.

Teaching of the Church Nauczanie Kościoła

The Council of Trent (1551) declares: Sobór Trydencki (1551) oświadcza, że:

As a means of regaining grace and justice, penance was at all times necessary for those who had defiled their souls with any mortal sin. Jako środek odzyskania łaski i sprawiedliwości, pokuty był cały czas niezbędnych dla tych, którzy splamili swe dusze z każdym grzechu śmiertelnego. . . . . . . Before the coming of Christ, penance was not a sacrament, nor is it since His coming a sacrament for those who are not baptized. Przed przyjściem Chrystusa, pokuta nie jest sakramentem, ani też od Jego przyjścia sakramentem tych, którzy nie są ochrzczeni. But the Lord then principally instituted the Sacrament of Penance, when, being raised from the dead, he breathed upon His disciples saying: 'Receive ye the Holy Ghost. Ale Pan następnie głównie na sakrament pokuty, kiedy, powstawszy z martwych, tchnął na swoich uczniów, mówiąc: "Weźmijcie Ducha Świętego. Whose sins you shall forgive, they are forgiven them; and whose sins you shall retain, they are retained' (John 20:22-23). Czyj będziecie odpuszczać grzechy, są im odpuszczone i których grzechy zatrzymacie, są im zatrzymane "(J 20,22-23). By which action so signal and words so clear the consent of all the Fathers has ever understood that the power of forgiving and retaining sins was communicated to the Apostles and to their lawful successors, for the reconciling of the faithful who have fallen after Baptism. Przez co działanie więc sygnał i słowa tak jasne zgody wszystkich Ojców nigdy zrozumieć, że moc wytrzymałym i utrzymania grzechy zostały przekazane do Apostołów i ich prawowitym następcom, do godzenia wiernych, którzy upadli po chrzcie. (Sess. XIV, c. i) (Sess. XIV, c. I)

Farther on the council expressly states that Christ left priests, His own vicars, as judges (praesides et judices), unto whom all the mortal crimes into which the faithful may have fallen should be revealed in order that, in accordance with the power of the keys, they may pronounce the sentence of forgiveness or retention of sins" (Sess. XIV, c. v) Dalej rady wyraźnie stwierdza, że ​​Chrystus pozostawił kapłanów, Jego własne vicars, jak sędziów (praesides et judices), ku któremu wszystkie śmiertelne przestępstw, w których wierni mogą spadły powinna być ujawniona, aby, zgodnie z mocą Klucze mogą wymówić zdanie przebaczenia lub zatrzymania grzechów "(Sess. XIV w.. v)

Power to Forgive Sins Władzę odpuszczania grzechów

It is noteworthy that the fundamental objection so often urged against the Sacrament of Penance was first thought of by the Scribes when Christ said to the sick man of the palsy: "Thy sins are forgiven thee." Godne uwagi jest to, że podstawowe zastrzeżenie tak często dociskane Sakramentu Pokuty została po raz pierwszy myśli przez uczonych w Piśmie, gdy Chrystus powiedział do chorego z porażeniem: ". Twoje grzechy są odpuszczone" "And there were some of the scribes sitting there, and thinking in their hearts: Why doth this man speak thus? he blasphemeth. Who can forgive sins but God only?" "I byli niektórzy z uczonych w Piśmie, siedząc tam, a myślenie w ich sercach: Dlaczego Czy ten człowiek tak mówić on blasphemeth Któż może odpuszczać grzechy, lecz tylko Bóg.?" But Jesus seeing their thoughts, said to them: "Which is easier to say to the sick of the palsy: Thy sins are forgiven thee; or to say, Arise, take up thy bed and walk? But that you may know that the Son of man hath power on earth to forgive sins, (he saith to the sick of the palsy,) I say to thee: Arise, take up thy bed, and go into thy house" (Mark 2:5-11; Matthew 9:2-7). Ale Jezus widząc ich myśli, rzekł do nich: "Co jest łatwiej powiedzieć do paralityka: twoje grzechy są ci odpuszczone, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź Lecz abyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów (rzekł do paralityka,) Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu swego "(Marka 2:5-11; Matthew 9: 2-7). Christ wrought a miracle to show that He had power to forgive sins and that this power could be exerted not only in heaven but also on earth. Chrystus uczynił cud, aby pokazać, że On ma władzę odpuszczania grzechów i że ta moc może być wywierana nie tylko w niebie, ale także na ziemi. This power, moreover, He transmitted to Peter and the other Apostles. Ta moc, co więcej, on przekazany do Piotra i pozostałych Apostołów. To Peter He says: "And I will give to thee the keys of the kingdom of heaven. And whatsoever thou shalt bind upon earth, it shall be bound also in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth, it shall be loosed also in heaven" (Matthew 16:19). Piotra mówi: "I tobie dam klucze królestwa niebieskiego i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie. A cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie uwolniony także w niebie "(Mateusz 16:19). Later He says to all the Apostles: "Amen I say to you, whatsoever you shall bind upon earth, shall be bound also in heaven; and whatsoever you shall loose upon earth, shall be loosed also in heaven" (Matthew 18:18). Później mówi do wszystkich Apostołów: "Zaprawdę powiadam wam, cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a cokolwiek straci na ziemi, będzie rozwiązane w niebie" (Mt 18:18) . As to the meaning of these texts, it should be noted: Co do znaczenia tych tekstów, należy zauważyć:

that the "binding" and "loosing" refers not to physical but to spiritual or moral bonds among which sin is certainly included; the more so because the power here granted is unlimited -- "whatsoever you shall bind, . . . whatsoever you shall loose"; że "wiązanie" i "utraty" nie odnosi się do fizycznego, ale na duchowe i moralne obligacje, wśród których z pewnością grzechem jest włączonych, tym bardziej, że moc jest nieograniczona, o przyznane - "cokolwiek zwiążesz ... Cokolwiek będą stracić ";

the power is judicial, ie, the Apostles are authorized to bind and to loose; moc jest sądowy, tj. Apostołów są upoważnione do wiązania i do stracenia;

whether they bind or loose, their action is ratified in heaven. czy są one wiążące lub luzem, ich działanie jest ratyfikowany w niebie. In healing the palsied man Christ declared that "the Son of man has power on earth to forgive sins"; here He promises that what these men, the Apostles, bind or loose on earth, God in heaven will likewise bind or loose. Uzdrawiając sparaliżowany człowiek, Chrystus oświadczył, że "Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów", tu On obiecuje, że to, co ci ludzie, apostołowie, wiążące lub luzem na ziemi, Bóg w niebie będzie również wiążące lub luzem. (Cf. also POWER OF THE KEYS.) (Por. też władza kluczy).

But as the Council of Trent declares, Christ principally instituted the Sacrament of Penance after His Resurrection, a miracle greater than that of healing the sick. Ale jak Sobór Trydencki oświadcza, Chrystus przede ustanowił sakrament pokuty po Jego zmartwychwstaniu, cud większy niż uzdrawiania chorych. "As the Father hath sent me, I also send you. When he had said this, he breathed on them; and he said to them: Receive ye the Holy Ghost. Whose sins you shall forgive, they are forgiven them; and whose sins you shall retain, they are retained' (John 20:21-23). While the sense of these words is quite obvious, the following points are to be considered: . "Jak Ojciec Mnie posłał, i Ja was posyłam Kiedy to powiedział, tchnął na nich i powiedział im: Weźmijcie Ducha Świętego Czyj będziecie odpuszczać grzechy, są im odpuszczone i których grzechy. . można się zatrzymać, są im zatrzymane "(Jan 20:21-23) Choć Znaczenie tych słów jest oczywiste, następujące punkty należy uznać:

Christ here reiterates in the plainest terms -- "sins", "forgive", "retain" -- what He had previously stated in figurative language, "bind" and "loose", so that this text specifies and distinctly applies to sin the power of loosing and binding. Chrystus tutaj ponownie w plainest kategoriach - "grzechy", "przebacz", "zatrzymać" - co wcześniej stwierdzono w języku graficznego, "bind" i "luźne", tak, że ten tekst i wyraźnie określa, stosuje się do grzechu moc traci i wiążące.

He prefaces this grant of power by declaring that the mission of the Apostles is similar to that which He had received from the Father and which He had fulfilled: "As the Father hath sent me". On prefaces tej dotacji władzy przez uznająca, że ​​posłannictwo jest podobna do tej, którą On otrzymał od Ojca i który miał spełnione: "Jak Ojciec Mnie posłał". Now it is beyond doubt that He came into the world to destroy sin and that on various occasions He explicitly forgave sin (Matthew 9:2-8; Luke 5:20; 7:47; Revelation 1:5), hence the forgiving of sin is to be included in the mission of the Apostles. Teraz nie ma wątpliwości, że On przyszedł na świat, aby zniszczyć grzech i że przy różnych okazjach On wyraźnie darował grzechu (Mateusza 9:2-8, Łukasza 5:20; 7:47; Objawienie 1:5), stąd umorzenie Grzech ma zostać włączony w misję Apostołów. Christ not only declared that sins were forgiven, but really and actually forgave them; hence, the Apostles are empowered not merely to announce to the sinner that his sins are forgiven but to grant him forgiveness-"whose sins you shall forgive". Chrystus nie tylko oświadczył, że grzechy zostały odpuszczone, ale naprawdę i rzeczywiście darował im, stąd Apostołów nie są uprawnione jedynie do grzesznika ogłosić, że jego grzechy są odpuszczone, ale do przyznania mu przebaczenie ", którego będziecie odpuszczać grzechy". If their power were limited to the declaration "God pardons you", they would need a special revelation in each case to make the declaration valid. Jeżeli ich moc była ograniczona do deklaracji "Bóg przebacza Ciebie", to oni potrzebują specjalnego objawienia w każdym przypadku do złożenia oświadczenia ważne.

The power is twofold -- to forgive or to retain, ie, the Apostles are not told to grant or withhold forgiveness nondiscriminately; they must act judicially, forgiving or retaining according as the sinner deserves. Moc jest dwojaki - przebaczyć lub przechowywania, tj. Apostołów nie powiedział do przyznania lub odmowy przebaczenia nondiscriminately, muszą działać w drodze sądowej, wybaczając lub utrzymania zgodnie jako grzesznik zasługuje. The exercise of this power in either form (forgiving or retaining) is not restricted: no distinction is made or even suggested between one kind of sin and another, or between one class of sinners and all the rest: Christ simply says "whose sins". Wykonanie tego w każdej formie (wybaczając lub zatrzymanie) nie jest ograniczony: nie istnieje rozróżnienie między zasugerował nawet jednego rodzaju grzechu i innego, lub między jedną klasę grzeszników i cała reszta: Chrystus mówi po prostu ", których grzechy" .

The sentence pronounced by the Apostles (remission or retention) is also God's sentence -- "they are forgiven . . . they are retained". Zdanie wymawiane przez Apostołów (umorzenie lub zachowania) jest również Bożym zdanie - "są im odpuszczone ... są im zatrzymane".

It is therefore clear from the words of Christ that the Apostles had power to forgive sins. Jest zatem jasne, ze słów Chrystusa, że ​​Apostołowie mieli moc odpuszczania grzechów. But this was not a personal prerogative that was to erase at their death; it was granted to them in their official capacity and hence as a permanent institution in the Church -- no less permanent than the mission to teach and baptize all nations. Ale to nie był osobistym przywilejem, który miał wymazać na ich śmierci, ale została im przyznana w charakterze urzędowym, a zatem jako stałej instytucji w Kościele - nie mniej trwałe niż misji nauczać i chrzcić wszystkie narody. Christ foresaw that even those who received faith and baptism, whether during the lifetime of the Apostles or later, would fall into sin and therefore would need forgiveness in order to be saved. Chrystus przewidział, że nawet ci, którzy otrzymali wiarę i chrzest, czy za życia Apostołów lub później upadnie w grzech, a zatem potrzebujemy przebaczenia, aby być zbawiony. He must, then, have intended that the power to forgive should be transmitted from the Apostles to their successors and be used as long as there would be sinners in the Church, and that means to the end of time. Musi więc, że przewiduje się, że władza odpuszczania powinny być przekazywane od Apostołów i ich następców być stosowane tak długo, jak nie będzie grzeszników w Kościele, a to znaczy do końca czasów. It is true that in baptism also sins are forgiven, but this does not warrant the view that the power to forgive is simply the power to baptize. Prawdą jest również, że w chrzcie grzechy są odpuszczone, ale to nie gwarantuje, że moc odpuszczania jest po prostu prawo do chrzcić. In the first place, as appears from the texts cited above, the power to forgive is also the power to retain; its exercise involves a judicial action. W pierwszej kolejności, jak to wynika z wyżej wymienionych tekstów, moc odpuszczania jest moc zatrzymywania, jego wykonanie obejmuje powództwo. But no such action is implied in the commission to baptize (Matthew 28:18-20); in fact, as the Council of Trent affirms, the Church does not pass judgment on those who are not yet members of the Church, and membership is obtained through baptism. Jednak takie działanie nie jest domniemanych w komisji chrzcił (Mateusza 28:18-20), w rzeczywistości, jak stwierdza Sobór Trydencki, Kościół nie osądzanie tych, którzy nie są jeszcze członkami Kościoła, a członkostwo jest uzyskane poprzez chrzest. Furthermore, baptism, because it is a new birth, cannot be repeated, whereas the power to forgive sins (penance) is to be used as often as the sinner may need it. Ponadto, chrzest, bo to jest nowe narodzenie, nie mogą się powtarzać, natomiast moc odpuszczania grzechów (pokuty) ma być używany tak często, jak grzesznik może potrzebować. Hence the condemnation, by the same Council, of any one "who, confounding the sacraments, should say that baptism itself is the Sacrament of Penance, as though these two sacraments were not distinct and as though penance were not rightly called the second plank after shipwreck" (Sess. XIV, can. 2 de sac. poen.). Stąd potępienie, przez tę samą Radę, z jednym ", którzy mylących sakramentów, należy powiedzieć, że chrzest jest sakramentem pokuty, tak jakby te dwa sakramenty nie były wyraźne i jakby pokuta nie zostały słusznie nazywany drugą deskę po Wrak "(Sess. XIV, kan. 2 de sac. Poen.).

These pronouncements were directed against the Protestant teaching which held that penance was merely a sort of repeated baptism; and as baptism effected no real forgiveness of sin but only an external covering over of sin through faith alone, the same, it was alleged, must be the case with penance. Te wypowiedzi były skierowane przeciwko protestanckiej nauczania, który orzekł, że pokuta była jedynie rodzajem wielokrotnego chrzest, jak i chrzest dokonuje żadnej realnej przebaczenie grzechu, ale tylko zewnętrzne obejmujące ponad grzechu przez wiarę, sam, twierdzono, musi być przypadku pokuty. This, then, as a sacrament is superfluous; absolution is only a declaration that sin is forgiven through faith, and satisfaction is needless because Christ has satisfied once for all men. To, a następnie, jako sakrament jest zbędny; rozgrzeszenie jest tylko deklaracja, że ​​grzech jest odpuszczony przez wiarę, i satysfakcja jest niepotrzebny, ponieważ Chrystus wypełnił raz dla wszystkich ludzi. This was the first sweeping and radical denial of the Sacrament of Penance. To był pierwszy zamiatanie i radykalne zaprzeczenie Sakramentu Pokuty. Some of the earlier sects had claimed that only priests in the state of grace could validly absolve, but they had not denied the existence of the power to forgive. Niektóre z wcześniejszych sekt twierdził, że tylko kapłani w stanie łaski mógłby skutecznie zwalnia, ale nie zaprzeczył istnieniu uprawnienia do odpuszczania. During all the preceding centuries, Catholic belief in this power had been so clear and strong that in order to set it aside Protestantism was obliged to strike at the very constitution of the Church and reject the whole content of Tradition. Podczas wszystkich poprzednich wieków katolicka wiara w tej władzy było tak jasne i silne, że aby ustawić go na bok protestantyzm był zobowiązany do strajku na samym konstytucję Kościoła i odrzucić całą treść Tradycji.

Belief and Practice of the Early Church Wiara i praktyka wczesnego Kościoła

Among the modernistic propositions condemned by Pius X in the Decree "Lamentabili sane" (3 July, 1907) are the following: Wśród propozycji modernistycznych potępione przez Piusa X w dekrecie "Lamentabili rozsądny" (3 lipca, 1907), są następujące:

"In the primitive Church there was no concept of the reconciliation of the Christian sinner by the authority of the Church, but the Church by very slow degrees only grew accustomed to this concept. Moreover, even after penance came to be recognized as an institution of the Church, it was not called by the name of sacrament, because it was regarded as an odious sacrament." "W Kościele pierwotnym nie było koncepcji pogodzenia chrześcijańskiej grzesznika przez instytucję Kościoła, ale Kościół stopniowo bardzo powoli tylko przyzwyczaiły do ​​tej koncepcji. Ponadto nawet po pokuta stały się uznane za instytucję Kościół, nie została ona wywołana przez nazwę sakrament, ponieważ została uznana za ohydnego sakramentu. " (46) "The Lord's words: 'Receive ye the Holy Ghost, whose sins you shall forgive, they are forgiven them, and whose sins you shall retain they are retained' (John xx, 22-23), in no way refer to the Sacrament of Penance, whatever the Fathers of Trent may have been pleased to assert." (46) "Słowa Chrystusa:" Weźmijcie Ducha Świętego, którego będziecie odpuszczać grzechy, są im odpuszczone, a których grzechy można zachować są im zatrzymane "(J xx, 22-23), w żaden sposób nie odnosi się do Sakrament Pokuty, niezależnie od Ojców Trent mógł być zadowolony dochodzić ". (47) (47)

According to the Council of Trent, the consensus of all the Fathers always understood that by the words of Christ just cited, the power of forgiving and retaining sins was communicated to the Apostles and their lawful successors (Sess. XIV, c. i). Według Soboru Trydenckiego, konsensusu wszystkich Ojców zawsze rozumiał, że słowa Chrystusa tylko cytowane, moc wytrzymałym i utrzymania grzechy zostały przekazane do Apostołów i ich następców legalnymi (Sess. XIV w.. I). It is therefore Catholic doctrine that the Church from the earliest times believed in the power to forgive sins as granted by Christ to the Apostles. Jest zatem doktryny katolickiej, że Kościół od najdawniejszych czasów wierzył w moc odpuszczania grzechów, przyznane przez Chrystusa do Apostołów. Such a belief in fact was clearly inculcated by the words with which Christ granted the power, and it would have been inexplicable to the early Christians if any one who professed faith in Christ had questioned the existence of that power in the Church. Taka wiara w rzeczywistości był wyraźnie wpajane przez słowa, przez które Chrystus udzielonych zasilanie i byłoby niewytłumaczalne do pierwszych chrześcijan, jeśli ktoś którzy wyznawali wiarę w Chrystusa wyraziła wątpliwość istnienia tej władzy w Kościele. But if, contrariwise, we suppose that no such belief existed from the beginning, we encounter a still greater difficulty: the first mention of that power would have been regarded as an innovation both needless and intolerable; it would have shown little practical wisdom on the part of those who were endeavouring to draw men to Christ; and it would have raised a protest or led to a schism which would certainly have gone on record as plainly at least as did early divisions on matters of less importance. Ale jeśli, przeciwnie, możemy przypuszczać, że takie przekonanie istniało od początku, mamy do czynienia z jeszcze większą trudność: Pierwsza wzmianka o tej mocy byłby uznany za innowację zarówno niepotrzebne i nie do zniesienia, to wykazały niewielkie praktyczne mądrość część tych, którzy starają się wyciągnąć ludzi do Chrystusa, i to zgłosiły protest lub doprowadził do schizmy, która z pewnością poszedł na rekord jako wyraźnie przynajmniej tak jak wczesne podziały kwestiach mniej istotne. But no such record is found; even those who sought to limit the power itself presupposed its existence, and their very attempt at limitation put them in opposition to the prevalent Catholic belief. Ale nie takie rekord zostanie odnaleziony, nawet tych, którzy starali się ograniczyć moc sama zakłada jego istnienie, a ich bardzo próba ograniczenia umieścić je w opozycji do powszechnie katolickiej wiary.

Turning now to evidence of a positive sort, we have to note that the statements of any Father or orthodox ecclesiastical writer regarding penance present not merely his own personal view, but the commonly accepted belief; and furthermore that the belief which they record was no novelty at the time, but was the traditional doctrine handed down by the regular teaching of the Church and embodied in her practice. Przechodząc teraz do dowodu pozytywnego rodzaju, musimy pamiętać, że oświadczenia każdej Ojca lub prawosławny pisarz kościelnych dotyczących pokuty nie przedstawia jedynie swój własny pogląd, ale powszechnie akceptowane przekonanie, a ponadto, że ich wiara nie była nowością rekord w tym czasie, ale tradycyjna nauka przekazywana przez regularne nauczanie Kościoła i zawartych w jej praktyce. In other words, each witness speaks for a past that reaches back to the beginning, even when he does not expressly appeal to tradition. Innymi słowy, każdy świadek mówi o przeszłości, która dociera z powrotem do początku, nawet kiedy nie jest wyraźnie odwołanie do tradycji.

St. Augustine (d. 430) warns the faithful: "Let us not listen to those who deny that the Church of God has power to forgive all sins" (De agon. Christ., iii). Augustyn (zm. 430) ostrzega wiernych: "Niech nas nie słuchać tych, którzy zaprzeczają, że Kościół Boży ma prawo do odpuszczania wszystkich grzechów" (De agon Chrystus, iii.)..

St. Ambrose (d. 397) rebukes the Novatianists who "professed to show reverence for the Lord by reserving to Him alone the power of forgiving sins. Greater wrong could not be done than what they do in seeking to rescind His commands and fling back the office He bestowed. . . . The Church obeys Him in both respects, by binding sin and by loosing it; for the Lord willed that for both the power should be equal" (De poenit., I, ii,6). Ambroży (zm. 397) gani Novatianists którzy "wyznawali, aby pokazać szacunek dla Pana zastrzegając tylko Jemu moc wybaczania grzechów. Wielkopolska źle nie można zrobić, niż to, co robią w dążeniu do zniesienia Jego poleceń i odrzucać Urząd Nadał .... Kościół jest mu posłuszny w obu aspektach, poprzez wiązanie grzechu i tracąc ją; dla Pana chciał, że zarówno siły powinny być równe "(De poenit, I, II, 6)..

Again he teaches that this power was to be a function of the priesthood. Znów uczy, że ta moc miała być funkcja kapłaństwa. "It seemed impossible that sins should be forgiven through penance; Christ granted this (power) to the Apostles and from the Apostles it has been transmitted to the office of priests" (op. cit., II, ii, 12). "Wydawało się niemożliwe, że grzechy powinien być odpuszczone przez pokutę Chrystus przyznane tym (moc) do Apostołów i od Apostołów zostało przekazane do urzędu kapłanów" (op. cit., II, II, 12)..

The power to forgive extends to all sins: "God makes no distinction; He promised mercy to all and to His priests He granted the authority to pardon without any exception" (op. cit., I, iii, 10). Moc odpuszczania rozciąga się na wszystkie grzechy: "Bóg nie czyni rozróżnienia, obiecał miłosierdzie dla wszystkich i Jego kapłani On przyznane uprawnienia do ułaskawienie bez wyjątku" (op. cit., I, III, 10)..

Against the same heretics St. Pacian, Bishop of Barcelona (d. 390), wrote to Sympronianus, one of their leaders: "This (forgiving sins), you say, only God can do. Quite true: but what He does through His priests is the doing of His own power" (Ep. I ad Sympron, 6 in PL, XIII, 1057). Wobec tego samego św Pacian heretyków, biskup Barcelony (zm. 390), napisał do Sympronianus, jednego z ich przywódców: "To (wybaczając grzechy), można powiedzieć, tylko Bóg może zrobić całkiem prawdą. Ale co robi poprzez jego Kapłani to robi z własnej siły "(Ep. mogę ad Sympron, 6 w Polsce, XIII, 1057).

In the East during the same period we have the testimony of St. Cyril of Alexandria (d. 447): "Men filled with the spirit of God (ie priests) forgive sins in two ways, either by admitting to baptism those who are worthy or by pardoning the penitent children of the Church" (In Joan., 1, 12 in PG, LXXIV, 722). Na Wschodzie w tym okresie mamy świadectwo św Cyryla z Aleksandrii (zm. 447): "Ludzie napełnieni Duchem Boga (czyli kapłani) odpuszczania grzechów na dwa sposoby, albo poprzez wpuszczenie do chrztu dla tych, którzy są godni lub przebaczając penitenta dzieci Kościoła "(w Joan., 1, 12 w PG, LXXIV, 722).

St. John Chrysostom (d. 407) after declaring that neither angels nor archangels have received such power, and after showing that earthly rulers can bind only the bodies of men, declares that the priest's power of forgiving sins "penetrates to the soul and reaches up to heaven". Święty Jan Chryzostom (zm. 407) po uznająca, że ​​ani aniołowie, ani archaniołowie otrzymały takie uprawnienia, a po wskazujące, że ziemscy władcy można powiązać jedynie z ciał mężczyzn deklaruje, że kapłana moc wybaczania grzechów "wnika do duszy i osiąga do nieba ". Wherefore, he concludes, "it were manifest folly to condemn so great a power without which we can neither obtain heaven nor come to the fulfillment of the promises. . . . Not only when they (the priests) regenerate us (baptism), but also after our new birth, they can forgive us our sins" (De sacred., III, 5 sq.). Dlatego, stwierdza on, "to było szaleństwo manifest do potępienia tak wielką moc, bez których nie możemy ani uzyskać niebie, ani dojść do spełnienia obietnic .... Nie tylko wtedy, gdy oni (kapłani) zregenerować nas (chrzest), ale również po naszej nowej urodzenia, mogą przebacz nam nasze grzechy "(De święte., III, 5 kw).

St. Athanasius (d. 373): "As the man whom the priest baptizes is enlightened by the grace of the Holy Ghost, so does he who in penance confesses his sins, receive through the priest forgiveness in virtue of the grace of Christ" (Frag. contra Novat. in PG, XXVI, 1315). Atanazy (zm. 373): "Jako człowiek, któremu ksiądz chrzci jest oświecony przez łaskę Ducha Świętego, tak on, którzy w pokucie wyznaje swoje grzechy, odbierać przez odpuszczenie duchownym w mocy łaski Chrystusa" (Frag. contra Novat. w PG, XXVI, 1315).

These extracts show that the Fathers recognized in penance a power and a utility quite distinct from that of baptism. Te fragmenty pokazują, że Ojcowie uznane pokuty moc i użyteczność całkiem odrębną od chrztu. Repeatedly they compare in figurative language the two means of obtaining pardon; or regarding baptism as spiritual birth, they describe penance as the remedy for the ills of the soul contracted after that birth. Wielokrotnie ich porównanie w języku graficznego dwa sposoby uzyskania przebaczenia, lub dotyczące chrztu duchowego narodzenia, opisują pokutę jako lekarstwo na bolączki duszy zakontraktowane po tym porodzie. But a more important fact is that both in the West and in the East, the Fathers constantly appeal to the words of Christ and given them the same interpretation that was given eleven centuries later by the Council of Trent. Ale ważniejszy jest fakt, że zarówno na Zachodzie jak i na Wschodzie, Ojcowie stale odwoływać się do słów Chrystusa i dał im tę samą interpretację nadano jedenaście wieków później przez Sobór Trydencki. In this respect they simply echoed the teachings of the earlier Fathers who had defended Catholic doctrine against the heretics of the third and second centuries. W związku z tym po prostu echem nauk wcześniejszych Ojców którzy bronili doktryny katolickiej wobec heretyków wieków trzecim i drugim. Thus St. Cyprian in his "De lapsis" (AD 251) rebukes those who had fallen away in time of persecution, but he also exhorts them to penance: "Let each confess his sin while he is still in this world, while his confession can be received, while satisfaction and the forgiveness granted by the priests is acceptable to God" (c. xxix). Dlatego Święty Cyprian w swoim "De lapsis" (AD 251) gani tych, którzy odpadli w czasie prześladowań, ale także zachęca ich do pokuty: "Niech każdy wyznać swoje grzechy, podczas gdy jest on nadal w tym świecie, a jego wyznanie mogą być odbierane, a satysfakcja i przebaczenie udzielone przez kapłanów jest, Bogu przyjemną "(c. XXIX). (See LAPSI.) The heretic Novatian, on the contrary, asserted that "it is unlawful to admit apostates to the communion of the Church; their forgiveness must be left with God who alone can grant it" (Socrates, "Hist. eccl.", V, xxviii). (Patrz lapsi.) Nowacjan heretykiem, a wręcz przeciwnie, twierdził, że "jest ona bezprawna przyznać apostatów do komunii Kościoła, ich przebaczenie musi być pozostawiona z Bogiem, który sam może przyznać je" (Sokrates, "Hist. Eccl.. ", V, XXVIII). Novatian and his party did not at first deny the power of the Church to absolve from sin; they affirmed that apostasy placed the sinner beyond the reach of that power -- an error which was condemned by a synod at Rome in 251 (See NOVATIANISM.) Nowacjan i jego partia nie zaprzecza w pierwszej potęgi Kościoła zwalnia się od grzechu, oni potwierdzili, że apostazja umieszczone grzesznika poza zasięgiem tego uprawnienia - błąd, który został skazany przez Synod w Rzymie w 251 (Zobacz NOVATIANISM. )

The distinction between sins that could be forgiven and others that could not, originated in the latter half of the second century as the doctrine of the Montanists, and especially of Tertullian. Rozróżnienie grzechów, które można wybaczyć i innych, że nie może, powstały w drugiej połowie II wieku jako doktryna Montanists, a zwłaszcza Tertuliana. While still a Catholic, Tertullian wrote (AD 200-6) his "De poenitentia" in which he distinguishes two kinds of penance, one as a preparation for baptism, the other to obtain forgiveness of certain grievous sins committed after baptism, ie, apostasy, murder, and adultery. Choć nadal katolicki, Tertulian napisał (AD 200-6) jego "De poenitentia", w której wyróżnia się dwa rodzaje pokuty, jeden jako przygotowania do chrztu, drugi do uzyskania przebaczenia niektórych ciężkie grzechy popełnione po chrzcie, czyli apostazja , morderstwo, cudzołóstwo. For these, however, he allows only one forgiveness: "Foreseeing these poisons of the Evil One, God, although the gate of forgiveness has been shut and fastened up with the bar of baptism, has permitted it still to stand somewhat open. In the vestibule He has stationed a second repentance for opening to such as knock; but now once for all, because now for the second time; but never more, because the last time it had been in vain. . . . However, if any do incur the debt of a second repentance, his spirit is not to be forthwith cut down and undermined by despair. Let it be irksome to sin again, but let it not be irksome to repent again; let it be irksome to imperil oneself again, but let no one be ashamed to be set free again. Repeated sickness must have repeated medicine" (De poen., VII). Dla tych jednak, pozwala on tylko jeden przebaczenia: ". Przewidując te trucizny Złego, Boga, choć bramy przebaczenia zostało zamknięte i mocowane do paska z chrztu, pozwoliło to jeszcze stać się nieco otworzyć w westybul On stacjonujących drugiego nawrócenia do otwarcia do takich jak domina, ale teraz raz na zawsze, bo teraz po raz drugi, ale nie więcej, bo ostatni raz to było na próżno .... Jednak, jeśli w ogóle nie ponoszą dług drugiego nawrócenia, jego duch nie ma być niezwłocznie obniżyć i osłabione przez rozpacz Niech będzie uciążliwa dla grzechu raz, ale niech nie będzie przykry pokutować znów. niech będzie uciążliwa dla zagrozić się ponownie, ale niech nikt nie wstydzi się być uwolniony ponownie. Powtarzające się choroby musi powtarzać leku "(De Poen., VII). Tertullian does not deny that the Church can forgive sins; he warns sinners against relapse, yet exhorts them to repent in case they should fall. Tertulian nie zaprzecza, że ​​Kościół może odpuszczać grzechy, bo ostrzega przed nawrotu grzeszników, ale wzywa ich do pokuty w przypadku powinny spaść. His attitude at the time was not surprising, since in the early days the sins above mentioned were severely dealt with; this was done for disciplinary reasons, not because the Church lacked power to forgive. Jego postawa w tym czasie nie było zaskakujące, ponieważ w pierwszych dniach grzechy wyżej wymienionych były poważnie traktowane, co zostało zrobione z powodów dyscyplinarnych nie dlatego, że Kościół nie miał siły do ​​przebaczenia.

In the minds, however, of some people the idea was developing that not only the exercise of the power but the power itself was limited. W umysłach, jednak niektórych ludzi rozwija się idea, że ​​nie tylko korzystanie z władzy, ale sama moc była ograniczona. Against this false notion Pope Callistus (218-22) published his "peremptory edict" in which he declares: "I forgive the sins both of adultery and of fornication to those who have done penance." Przeciwko tej fałszywej koncepcji papież Kaliksta (218-22) opublikował swój "imperatywna bulli", w którym stwierdza: "I odpuść grzechy zarówno cudzołóstwa i rozpusty, do tych, którzy czynili pokutę." Thereupon Tertullian, now become a Montanist, wrote his "De pudicitia" (AD 217-22). Następnie Tertulian, teraz staje się Montanist, napisał "De pudicitia" (AD 217-22). In this work he rejects without scruple what he had taught as a Catholic: "I blush not at an error which I have cast off because I am delighted at being rid of it . . . one is not ashamed of his own improvement." W tej pracy odrzuca bez skrupułów co uczył jako katolik: "Ja nie blush w błąd, który mam odrzucę, ponieważ jestem zachwycony będąc go pozbyć ... nie wstydzi się swojej własnej poprawy." The "error" which he imputes to Callistus and the Catholics was that the Church could forgive all sins: this, therefore, was the orthodox doctrine which Tertullian the heretic denied. "Błąd", który przypisuje Callistus i katolików, że Kościół może wybaczyć wszystkie grzechy: to była więc ortodoksyjną doktrynę, która Tertulian heretyk zaprzeczył. In place of it he sets up the distinction between lighter sins which the bishop could forgive and more grievous sins which God alone could forgive. W miejsce to on ustanawia rozróżnienie pomiędzy lżejsze grzechy, które biskup może odpuszczać i inne ciężkie grzechy, które sam Bóg może odpuszczać. Though in an earlier treatise, "Scorpiace", he had said (c. x) that "the Lord left here to Peter and through him to the Church the keys of heaven" he now denies that the power granted to Peter had been transmitted to the Church, ie, to the numerus episcoporum or body of bishops. Choć w poprzedniej rozprawie, "Scorpiace", mówił (c. x), że "Pan tutaj w lewo do Piotra i przez Niego w Kościele klucze do nieba" on teraz zaprzecza, że ​​uprawnienia przyznane Piotrowi zostały przekazane Kościół, czyli do Episcoporum numerus lub Kolegium Biskupów. Yet he claims this power for the "spirituals" (pneumatici), although these, for prudential reasons, do not make use of it. Ale on twierdzi, tę moc dla "spirituals" (pneumatici), chociaż te, ze względów ostrożności, nie korzystać z niego. To the arguments of the "Psychici", as he termed the Catholics, he replies: "But the Church, you say, has the power to forgive sin. This I, even more than you, acknowledge and adjudge. I who in the new prophets have the Paraclete saying: 'The Church can forgive sin, but I will not do that (forgive) lest they (who are forgiven) fall into other sins" (De pud., XXI, vii). Do argumentów "Psychici", jak nazwał katolików, on odpowiada: "Ale Kościół, można powiedzieć, ma władzę odpuszczania grzechów to ja, jeszcze bardziej niż ty, potwierdza i zasądzenie ja w nowym.. prorocy Paraklet mówiąc: "Kościół może odpuszczać grzechy, ale nie zrobię, że (wybacz) bo oni (którzy są odpuszczone) należą do innych grzechów" (De pud, XXI, vii.). Thus Tertullian, by the accusation which he makes against the pope and by the restriction which he places upon the exercise of the power of forgiving sin, bears witness to the existence of that power in the Church which he had abandoned. Zatem Tertulian, przez oskarżenie, których dokonuje wobec papieża i ograniczenia, które wprowadza się na wykonywaniu władzy przebacza grzech, świadczy o istnieniu tej władzy w Kościele, który porzucił.

Not content with assailing Callistus and his doctrine, Tertullian refers to the "Shepherd" (Pastor), a work written AD 140-54, and takes its author Hermas to task for favouring the pardon of adulterers. Nie usatysfakcjonowany Callistus assailing i jego doktryny, Tertulian odnosi się do "pasterza" (Pastor), dzieło napisane AD 140-54, i podejmuje Hermasa autorów do zadania za sprzyjanie przebaczenie cudzołożników. In the days of Hermas there was evidently a school of rigorists who insisted that there was no pardon for sin committed after baptism (Simil. VIII, vi). W dniach Hermasa nie było ewidentnie szkoła rygorystów który utrzymywał, że nie było przebaczenie za grzechy popełnione po chrzcie (Simil. VIII, vi). Against this school the author of the "Pastor" takes a resolute stand. Przeciwko tej szkole autor "Pastor" zajmuje zdecydowane stanowisko. He teaches that by penance the sinner may hope for reconciliation with God and with the Church. On uczy, że przez pokutę grzesznik może nadzieję na pojednanie z Bogiem i Kościołem. "Go and tell all to repent and they shall live unto God. Because the Lord having had compassion, has sent me to give repentance to all men, although some are not worthy of it on account of their works" (Simil. VIII, ii). "Idź i powiedz wszystkim, aby pokutowali i będą żyć dla Boga. Ponieważ Pan po użalił, wysłał mnie do dać pokutę do wszystkich ludzi, chociaż niektóre nie są godni z powodu swoich uczynków" (Simil. VIII, ii ). Hermas, however, seems to give but one opportunity for such reconciliation, for in Mandate IV, i, he seems to state categorically that "there is but one repentance for the servants of God", and further on in c. Hermas jednak, wydaje się dawać ale jedna okazja do takiego pojednania, w Mandat IV, i, zdaje się stwierdzać kategorycznie, że "istnieje tylko jedna pokuta dla sług Bożych", a dalej w c.. iii he says the Lord has had mercy on the work of his hands and hath set repentance for them; "and he has entrusted to me the power of this repentance. And therefore I say to you, if any one has sinned . . he has opportunity to repent once". iii mówi Pan zmiłował się na pracy rąk i ułożył żal za nich "i powierzył mi moc tego nawrócenia A zatem powiadam wam, jeśli ktoś zgrzeszył .. ma. okazją do nawrócenia raz ". Repentance is therefore possible at least once in virtue of a power vested in the priest of God. Pokuta jest zatem możliwe, co najmniej raz w mocy, o mocy nadanej kapłanem Boga. That Hermas here intends to say that the sinner could be absolved only once in his whole life is by no means a necessary conclusion. Że Hermas tutaj zamierza powiedzieć, że grzesznik może być zwolniony tylko raz w całym swoim życiu nie jest wcale niezbędny wniosek. His words may well be understood as referring to public penance (see below) and as thus understood they imply no limitation on the sacramental power itself. Jego słowa może również być rozumiane jako odnoszące się do publicznej pokuty (patrz poniżej) i jak rozumieć w ten sposób, że oznacza brak ograniczeń na mocy sakramentalnej samego. The same interpretation applies to the statement of Clement of Alexandria (d. circa AD 215): "For God being very merciful has vouchsafed in the case of those who, though in faith, have fallen into transgression, a second repentance, so that should anyone be tempted after his calling, he may still receive a penance not to be repented of" (Stromata, II, xiii). Sama wykładnia odnosi się do sprawozdania z Klemensa z Aleksandrii (zm. ok. AD 215): "Albowiem Bóg jest bardzo miłosierny jest vouchsafed w przypadku tych, którzy, choć w wierze, wpadli w grzech, pokuta sekund, tak że powinny ktoś się skusić po jego powołaniu, może on nadal otrzymywać pokuty nie należy odpokutował "(Kobierce, II, XIII).

The existence of a regular system of penance is also hinted at in the work of Clement, "Who is the rich man that shall be saved?", where he tells the story of the Apostle John and his journey after the young bandit. Istnienie regularny system pokuty jest również wspomniana w pracach Clement, "Kim jest człowiek bogaty, że będzie zbawiony?", Gdzie opowiada historię Jana Apostoła i jego podróż po młodego bandytę. John pledged his word that the youthful robber would find forgiveness from the Saviour; but even then a long serious penance was necessary before he could be restored to the Church. John obiecał mu na słowo, że młodzieńcze zbrodniarzem będzie znaleźć przebaczenie od Zbawiciela, ale nawet wtedy długi poważne pokuty była konieczna, zanim mógł zostać przywrócony do Kościoła. And when Clement concludes that "he who welcomes the angel of penance . . . will not be ashamed when he sees the Saviour", most commentators think he alludes to the bishop or priest who presided over the ceremony of public penance. A kiedy Klemens stwierdza, że ​​"ten, kto przyjmuje anioła pokuty ... nie będzie się wstydzić, kiedy widzi Zbawiciela", większość komentatorów, że nawiązuje on do biskupa lub kapłana, który przewodniczył ceremonii publicznej pokuty. Even earlier, Dionysius of Corinth (d. circa AD 17O), setting himself against certain growing Marcionistic traditions, taught not only that Christ has left to His Church the power of pardon, but that no sin is so great as to be excluded from the exercise of that power. Już wcześniej, Dionizy z Koryntu (zm. ok. AD 17O), ustawiając się przed pewnymi tradycjami Marcionistic uprawy, nie tylko nauczał, że Chrystus pozostawił swojemu Kościołowi prawo łaski, ale to nie grzech jest tak wielki, jak mają być wyłączone z sprawowania tej władzy. For this we have the authority of Eusebius, who says (Hist. eccl., IV, xxiii): "And writing to the Church which is in Amastris, together with those in Pontus, he commands them to receive those who come back after any fall, whether it be delinquency or heresy". Do tego mamy władzę Euzebiusza, który mówi (Hist. Eccl, IV, XXIII.): "A na piśmie do Kościoła, który jest w Amastris, wraz z tymi w Pontu, rozkazuje im otrzymywanie tych, którzy wracają po każdym spadnie, czy będzie to przestępczość czy herezja ".

The "Didache" (qv) written at the close of the first century or early in the second, in IV, xiv, and again in XIV, i, commands an individual confession in the congregation: "In the congregation thou shalt confess thy transgressions"; or again: "On the Lord's Day come together and break bread . . . having confessed your transgressions that your sacrifice may be pure." "Didache" (zob.) napisany na zakończenie pierwszego wieku lub na początku drugiego, w IV, XIV, i znowu w XIV i, nakazuje indywidualnej spowiedzi w Zgromadzeniu: "W zgromadzeniu będziesz wyznać twoje grzechy ", lub jeszcze:" W dniu Pana spotykają się i łamanie chleba ... po wyznał swoje grzechy, że ofiara może być czysty ". Clement I (d. 99) in his epistle to the Corinthians not only exhorts to repentance, but begs the seditious to "submit themselves to the presbyters and receive correction so as to repent" (c. lvii), and Ignatius of Antioch at the close of the first century speaks of the mercy of God to sinners, provided they return" with one consent to the unity of Christ and the communion of the bishop". Klemens I (zm. 99) w swoim liście do Koryntian nie tylko wzywa do nawrócenia, ale błaga obrazoburczy do "poddania się do kapłanów i otrzymać korektę tak, aby pokutowali" (ok. LVI), a Ignacy z Antiochii w zamknięcia pierwszego wieku mówi o miłosierdziu Boga do grzeszników, o ile powrót "z jednym zgody na jedność Chrystusa i komunii z biskupem". The clause "communion of the bishop" evidently means the bishop with his council of presbyters as assessors. Klauzula "komunii z biskupem" ewidentnie oznacza biskupa z jego rady prezbiterów jako asesorów. He also says (Ad Philadel,) "that the bishop presides over penance". Mówi też (Ad Philadel,) ", że biskup przewodniczy pokuty".

The transmission of this power is plainly expressed in the prayer used at the consecration of a bishop as recorded in the Canons of Hippolytus: "Grant him, 0 Lord, the episcopate and the spirit of clemency and the power to forgive sins" (c. xvii). Przekazanie tej władzy jest wyraźnie wyrażony w modlitwie używane przy konsekracji biskupa, jak odnotowano w Kanonów Hipolit: "przyznaje mu, 0 Panie, biskupiej i ducha łaski i moc odpuszczania grzechów" (w. XVII). Still more explicit is the formula cited in the "Apostolic Constitutions" (qv): "Grant him, 0 Lord almighty, through Thy Christ, the participation of Thy Holy Spirit, in order that he may have the power to remit sins according to Thy precept and Thy command, and to loosen every bond, whatsoever it be, according to the power which Thou hast granted to the Apostles." Jeszcze bardziej wyraźne jest formuła cytowane w "Konstytucje Apostolskie" (zob.): "Daj mu, 0 Boże Wszechmogący, przez Twego Chrystusa, udział Twego Ducha Świętego, tak że może on mieć odpuszczenie win według twego przykazanie i Thy polecenie, a rozluźnić każdą obligację, cokolwiek to będzie, w zależności od mocy, która Tyś przyznane Apostołów ". (Const. Apost., VIII, 5 in P. (i., 1. 1073). For the meaning of "episcopus", "sacerdos", "presbyter", as used in ancient documents, see BISHOP; HIERARCHY. ... (Apost Konst, VIII, 5 w P. (i., 1 1073) W rozumieniu "episcopus", "sacerdos", "kapłana", stosowany w starożytnych dokumentów, patrz biskupa; hierarchii.

Exercise of the Power Wykonywanie władzy

The granting by Christ of the power to forgive sins is the first essential of the Sacrament of Penance; in the actual exercise of this power are included the other essentials. Przyznanie przez Chrystusa prawo do odpuszczania grzechów jest pierwszym zasadniczym z Sakramentu Pokuty, w faktyczne korzystanie z tego uprawnienia są włączone inne niezbędne. The sacrament as such and on its own account has a matter and a form and it produces certain effects; the power of the keys is exercised by a minister (confessor) who must possess the proper qualifications, and the effects are wrought in the soul of the recipient, ie, the penitent who with the necessary dispositions must perform certain actions (confession, satisfaction). Sakrament jako taki i na własny rachunek, nie ma sprawy i formularz i produkuje pewne skutki; władza kluczy jest wykonywane przez ministra (spowiednika) którzy muszą posiadać odpowiednie kwalifikacje, a efekty są kute w duszy odbiorca, czyli penitent, który z niezbędnymi dyspozycjami musi wykonać pewne czynności (spowiedź, zadowolenie).

Matter and Form Materia i forma

According to St. Thomas (Summa, III, lxxiv, a. 2) "the acts of the penitent are the proximate matter of this sacrament". Według świętego Tomasza (Summa, III, LXXIV,. 2) "akty penitenta bliższe są sprawy z tego sakramentu". This is also the teaching of Eugenius IV in the "Decretum pro Armenis" (Council of Florence, 1439) which calls the act's "quasi materia" of penance and enumerates them as contrition, confession, and satisfaction (Denzinger-Bannwart, "Enchir.", 699). To także nauka Eugeniusza IV w "Decretum pro Armenis" (Sobór Florencki, 1439), które wywołuje ACT "quasi materia" pokuty i wymienia je jako skruchy, spowiedzi, i zadowolenia (Denzinger-Bannwart, "Enchir. ", 699). The Thomists in general and other eminent theologians, eg, Bellarmine, Toletus, Francisco Suárez, and De Lugo, hold the same opinion. W Thomists w ogólnych i innych wybitnych teologów, np. Bellarmin, Toletus, Francisco Suárez, De Lugo, posiadają taką samą opinię. According to Scotus (In IV Sent., d. 16, q. 1, n. 7) "the Sacrament of Penance is the absolution imparted with certain words" while the acts of the penitent are required for the worthy reception of the sacrament. Według Szkota (In IV Sent., Zm. 16, q. 1, n. 7). "Sakrament Pokuty jest rozgrzeszenie imparted z niektórymi słowami", podczas gdy akty penitenta są wymagane do godnego przyjęcia sakramentu. The absolution as an external ceremony is the matter, and, as possessing significant force, the form. Rozgrzeszenie jako zewnętrznych ceremonii jest sprawa, i, jako posiadający znaczącą siłę, formularza. Among the advocates of this theory are St. Bonaventure, Capreolus, Andreas Vega, and Maldonatus. Wśród zwolenników tej teorii są Bonawentura, Capreolus, Andreas Vega i Maldonatus. The Council of Trent (Sess. XIV, c. 3) declares: "the acts of the penitent, namely contrition, confession, and satisfaction, are the quasi materia of this sacrament". Sobór Trydencki (. Sess. XIV w. 3) deklaruje: "akty penitenta, a mianowicie skrucha, spowiedź i zadośćuczynienie, są quasi materia tego sakramentu". The Roman Catechism used in 1913 (II, v, 13) says: "These actions are called by the Council quasi materia not because they have not the nature of true matter, but because they are not the sort of matter which is employed externally as water in baptism and chrism in confirmation". Roman Katechizm używane w 1913 (II, V, 13), mówi: "Działania te są wywoływane przez quasi Rady materia nie dlatego, że nie mają charakteru prawdziwej materii, ale ponieważ nie są one w rodzaju materii, która jest zatrudniona na zewnątrz jako woda w chrzcie i bierzmowaniu na potwierdzenie ". For the theological discussion see Palmieri, op. Do dyskusji teologicznej patrz Palmieri, op. cit., p. cit., str. 144 sqq.; Pesch, "Praelectiones dogmaticae", Freiburg, 1897; De San, "De poenitentia", Bruges, 1899; Pohle, "Lehrb. d. Dogmatik". 144 sqq;. Pesch, "Praelectiones dogmaticae", Freiburg, 1897; De San, "De poenitentia", Brugia, 1899; Pohle, ".. Lehrb d Dogmatik".

Regarding the form of the sacrament, both the Council of Florence and the Council of Trent teach that it consists in the words of absolution. Ze względu na formę sakramentu, zarówno Rada Florencja i Sobór Trydencki naucza, że ​​składa się w słowa rozgrzeszenia. "The form of the Sacrament of penance, wherein its force principally consists, is placed in those words of the minister: "I absolve thee, etc."; to these words indeed, in accordance with the usage of Holy Church, certain prayers are laudably added, but they do not pertain to the essence of the form nor are they necessary for the administration of the sacrament" (Council of Trent, Sess. XIV, c. 3). "Forma sakramentu pokuty, w którym jego siła składa się głównie, umieszczony jest w tych słowach ministra:" Ja odpuszczam tobie itp. "; do tych słów rzeczywiście, zgodnie z korzystania z Kościoła Świętego, niektóre modlitwy są laudably dodane, ale nie odnoszą się do istoty postaci nie są one niezbędne do sakramentu "(Sobór Trydencki, Sesja. XIV, c. 3). Concerning these additional prayers, the use of the Eastern and Western Churches, and the question whether the form is deprecatory or indicative and personal, see ABSOLUTION. Dotyczące tych dodatkowych modlitw, korzystanie z Kościołów Wschodu i Zachodu, i pytanie, czy forma jest potępiający lub informacyjny i osobiste, patrz rozgrzeszenie. Cf. Cf. also the writers referred to in the preceding paragraph. także pisarze, o których mowa w poprzednim akapicie.

Effect Efekt

"The effect of this sacrament is deliverance from sin" (Council of Florence). "Skutkiem tego sakramentu jest wybawienie od grzechu" (Sobór Florencki). The same definition in somewhat different terms is given by the Council of Trent (Sess. XIV, c. 3): "So far as pertains to its force and efficacy, the effect (res et effectus) of this sacrament is reconciliation with God, upon which there sometimes follows, in pious and devout recipients, peace and calm of conscience with intense consolation of spirit". Sama definicja w nieco inny jest podany przez Sobór Trydencki (Sess. XIV w. 3).: "O ile dotyczy jej siły i skuteczności, efektów (res et effectus) tego sakramentu jest pojednanie z Bogiem, na których czasem następuje, w pobożnych i pobożny odbiorców, pokoju i spokoju sumienia z intensywnym pociechy ducha ". This reconciliation implies first of all that the guilt of sin is remitted, and consequently also the eternal punishment due to mortal sin. To pojednanie zakłada przede wszystkim, że winę za grzech jest umorzona, aw konsekwencji także wieczna kara z powodu grzechu śmiertelnego. As the Council of Trent declares, penance requires the performance of satisfaction "not indeed for the eternal penalty which is remitted together with the guilt either by the sacrament or by the desire of receiving the sacrament, but for the temporal penalty which, as the Scriptures teach, is not always forgiven entirely as it is in baptism" (Sess. VI, c. 14). Jak Sobór Trydencki oświadcza, pokuty wymaga wykonania zadowolenia "rzeczywiście nie na wieczne kary, która zostanie przekazana wraz z winy albo przez sakrament lub chęć otrzymania sakramentu, ale w doczesnej kary, która, w Piśmie Świętym uczyć, nie zawsze jest całkowicie odpuszczone, jak to jest w chrzcie "(Sess. VI, c. 14). In other words baptism frees the soul not only from all sin but also from all indebtedness to Divine justice, whereas after the reception of absolution in penance, there may and usually does remain some temporal debt to be discharged by works of satisfaction (see below). Innymi słowy chrzest uwalnia duszę nie tylko od wszelkiego grzechu, ale także ze wszystkich zadłużenia do Opatrzności Bożej sprawiedliwości, a po otrzymaniu rozgrzeszenia w pokutę, może i na ogół nie pozostają pewne czasowego zadłużenia być odprowadzane przez roboty zadowolenia (patrz poniżej) . "Venial sins by which we are not deprived of the grace of God and into which we very frequently fall are rightly and usefully declared in confession; but mention of them may, without any fault, be omitted and they can be expiated by many other remedies" (Council of Trent, Sess. XIV, c. 3). "Grzechów powszednich, w którym nie jesteśmy pozbawieni łaski Bożej i do których bardzo często wchodzą są słusznie i pożytecznie zadeklarowanych w spowiedzi, ale wzmianka o nich może, bez jakiejkolwiek winy, być pominięte, a mogą one być expiated wielu innych środków "(Sobór Trydencki, Sesja. XIV, c. 3). Thus, an act of contrition suffices to obtain forgiveness of venial sin, and the same effect is produced by the worthy reception of sacraments other than penance, eg, by Holy Communion. Zatem wystarczy akt skruchy, aby uzyskać przebaczenie grzech powszedni, a sam efekt jest produkowany przez godne przyjmowanie sakramentów innych niż pokuty, np. przez Komunię świętą.

The reconciliation of the sinner with God has as a further consequence the revival of those merits which he had obtained before committing grievous sin. Pojednanie grzesznika z Bogiem ma w dalszej konsekwencji ożywienie tych zasług, które miał uzyskanych przed popełnieniem ciężkiego grzechu. Good works performed in the state of grace deserve a reward from God, but this is forfeited by mortal sin, so that if the sinner should die unforgiven his good deeds avail him nothing. Dobre prace wykonywane w stanie łaski zasługują na nagrodę od Boga, ale to jest umorzone przez grzech śmiertelny, tak że jeśli grzesznik powinien umrzeć Unforgiven jego dobre uczynki mu nic nie skorzystać. So long as he remains in sin, he is incapable of meriting: even works which are good in themselves are, in his case, worthless: they cannot revive, because they never were alive. Tak długo, jak długo pozostaje w grzechu, jest on niezdolny do zasługująca: nawet utwory, które są dobre same w sobie są, w jego przypadku, bezwartościowe: nie mogą ożywić, ponieważ nigdy nie były żywe. But once his sin is cancelled by penance, he regains not only the state of grace but also the entire store of merit which had, before his sin, been placed to his credit. Ale gdy jego grzech został odwołany przez pokutę, odzyska on nie tylko stan łaski, lecz także całego sklepu zasług, które, przed jego grzechu, zostały umieszczone na swoim koncie. On this point theologians are practically unanimous: the only hindrance to obtaining reward is sin, and when this is removed, the former title, so to speak, is revalidated. W tym względzie teolodzy są praktycznie jednomyślne: jedyną przeszkodą do otrzymania nagrody jest grzech, a gdy ta zostanie usunięta, dawny tytuł, że tak powiem, jest odnawiana. On the other hand, if there were no such revalidation, the loss of merit once acquired would be equivalent to an eternal punishment, which is incompatible with the forgiveness effected by penance. Z drugiej strony, jeśli nie było takich rewalidacji, utrata zasługi raz nabytych byłoby równoznaczne z wieczną karę, która jest niezgodna z wybaczenie dokonanych przez pokutę. As to the further question regarding the manner and extent of the revival of merit, various opinions have been proposed; but that which is generally accepted holds with Francisco Suárez (De reviviscentia meritorum) that the revival is complete, ie, the forgiven penitent has to his credit as much merit as though he had never sinned. Co do dalszego pytanie dotyczące sposobu i zakresu ożywienie zasług, różne opinie, które zostały zaproponowane, ale to, co jest ogólnie przyjęte posiada z Francisco Suárez (De meritorum reviviscentia), że ożywienie jest kompletny, tzn. odpuszczone penitent musi swój kredyt tyle osiągnięć, jakby nigdy nie zgrzeszył. See De Augustinis, "De re sacramentaria", II, Rome, 1887; Pesch, op. Zobacz Augustinis de "De Re sacramentaria", II, Rzym, 1887; Pesch, op. cit., VII; Göttler, "Der hl. Thomas v. Aquin u. die vortridentinischen Thomisten über die Wirkungen d. Bussakramentes", Freiburg, 1904. cit., s. VII;. Göttler, ".. Der hl Thomas v. Aquin u umrzeć vortridentinischen Thomisten über die Wirkungen d Bussakramentes.", Freiburg, 1904.

The Minister (ie, the Confessor) Minister (tj. Wyznawca)

From the judicial character of this sacrament it follows that not every member of the Church is qualified to forgive sins; the administration of penance is reserved to those who are invested with authority. Z sądowej charakter tego sakramentu wynika, że ​​nie każdy członek Kościoła jest uprawniony do odpuszczania grzechów; administracji pokuty jest zarezerwowane dla tych, którzy są inwestowane z organ. That this power does not belong to the laity is evident from the Bull of Martin V "Inter cunctas" (1418) which among other questions to be answered by the followers of Wyclif and Huss, has this: "whether he believes that the Christian . . . is bound as a necessary means of salvation to confess to a priest only and not to a layman or to laymen however good and devout" (Denzinger-Bannwart, "Enchir.", 670). Że ta moc nie należy do świeckich jest oczywiste od Bulla Martin V "cunctas Inter" (1418), które między innymi pytania będą przez wyznawców Wyclif i Huss, ma to: "czy wierzy, że chrześcijanin. .. jest związany jako niezbędny środek zbawienia wyznać do księdza, a nie tylko dla laika lub laymen jednak dobry i pobożny "(Denzinger-Bannwart," Enchir. ", 670). Luther's proposition, that "any Christian, even a woman or a child" could in the absence of a priest absolve as well as pope or bishop, was condemned (1520) by Leo X in the Bull "Exurge Domine" (Enchir., 753). Propozycja Lutra, że ​​"każdy chrześcijanin, nawet kobieta lub dziecko" może w przypadku braku kapłana zwalnia, jak również papieża lub biskupa, został skazany (1520) przez Leona X w bulli "Exurge Domine" (Enchir., 753 ). The Council of Trent (Sess. XIV, c. 6) condemns as "false and as at variance with the truth of the Gospel all doctrines which extend the ministry of the keys to any others than bishops and priests, imagining that the words of the Lord (Matthew 18:18; John 20:23) were, contrary to the institution of this sacrament, addressed to all the faithful of Christ in such wise that each and every one has the power of remitting sin". Sobór Trydencki (Sess. XIV w. 6). Potępia jako "nieprawdziwe i jako sprzeczne z prawdą Ewangelii wszystkie doktryny, które wykraczają posługę kluczy do jakichkolwiek innych niż biskupów i kapłanów, wyobrażając sobie, że słowa Pana (Mateusza 18:18, Jana 20:23) były, w przeciwieństwie do instytucji tego sakramentu, skierowana do wszystkich wiernych z Chrystusem w taki mądry, że każdy jeden ma moc nawracającą grzechu ". The Catholic doctrine, therefore, is that only bishops and priests can exercise the power. Doktryna katolicka jest więc, że tylko biskupi i kapłani mogą sprawować władzę. These decrees moreover put an end, practically, to the usage, which had sprung up and lasted for some time in the Middle Ages, of confessing to a layman in case of necessity. Te dekrety ponadto położyć kres, praktycznie do użycia, które powstały i trwał przez jakiś czas w średniowieczu, wyznając dla laika w razie konieczności. This custom originated in the conviction that he who had sinned was obliged to make known his sin to some one -- to a priest if possible, otherwise to a layman. Zwyczaj ten wywodzi się z przekonania, że ​​ten, kto zgrzeszył był zobowiązany dać poznać swój grzech do kogoś - z księdzem, jeśli to możliwe, inaczej do laika. In the work "On true penance and false" (De vera et falsa poenitentia), erroneously ascribed to St. Augustine, the counsel is given: "So great is the power of confession that if a priest be not at hand, let him (the person desiring to confess) confess to his neighbour." W pracy "O prawdziwej pokuty i fałszywych" (De vera et falsa poenitentia), błędnie przypisane do świętego Augustyna, rada podaje: "Tak wielka jest moc spowiedzi, że jeśli ksiądz nie być pod ręką, niech go ( osób pragnąc wyznać) wyznać do bliźniego. " But in the same place the explanation is given: "although he to whom the confession is made has no power to absolve, nevertheless he who confesses to his fellow (socio) becomes worthy of pardon through his desire of confessing to a priest" (PL, XL, 1113). Ale w tym samym miejscu znajduje się wyjaśnienie: "choć do którego spowiedź jest ma prawo do zwalnia, jednak ten, kto przyznaje się do jego kolegów (socjo) staje się godnym łaski poprzez jego pragnienie wyznając do księdza" (PL , XL, 1113). Lea, who cites (I, 220) the assertion of the Pseudo-Augustine about confession to one's neighbour, passes over the explanation. Lea, który cytuje (I, 220) twierdzenie o Pseudo-Augustyna o spowiedzi do bliźniego, przechodzi nad wyjaśnieniem. He consequently sets in a wrong light a series of incidents illustrating the practice and gives but an imperfect idea of the theological discussion which it aroused. On zatem ustawia w złym świetle serię incydentów, ilustrujących praktyki i daje, ale niedoskonałe idea dyskusji teologicznej, które wzbudziła. Though Albertus Magnus (In IV Sent., dist. 17, art. 58) regarded as sacramental the absolution granted by a layman while St. Thomas (IV Sent., d. 17, q. 3, a. 3, sol. 2) speaks of it as "quodammodo sacramentalis", other great theologians took a quite different view. Choć Albertus Magnus (In IV Sent., Dist. 17, art. 58) traktowane jako sakramentalnego rozgrzeszenia udzielonego przez laika podczas Thomas (IV Sent., Zm. 17, q. 3,. 3, sol. 2 ) mówi o tym, jak "quodammodo sacramentalis", innych wielkich teologów miało całkiem inny pogląd. Alexander of Hales (Summa, Q. xix, De confessione memb., I, a. 1) says that it is an "imploring of absolution"; St. Bonaventure ("Opera', VII, p. 345, Lyons, 1668) that such a confession even in cases of necessity is not obligatory, but merely a sign of contrition; Scotus (IV Sent., d. 14, q. 4) that there is no precept obliging one to confess to a layman and that this practice may be very detrimental; Durandus of St. Pourcain (IV Sent., d. 17, q. 12) that in the absence of a priest, who alone can absolve in the tribunal of penance, there is no obligation to confess; Prierias (Summa Silv., sv Confessor, I, 1) that if absolution is given by a layman, the confession must be repeated whenever possible; this in fact was the general opinion. It is not then surprising that Dominicus Soto, writing in 1564, should find it difficult to believe that such a custom ever existed: "since (in confession to a layman) there was no sacrament . Aleksander z Hales (.. Summa, Q. xix, De confessione memb, I, 1) mówi, że jest "błaganie rozgrzeszenia"; Bonawentura ("Opera", VII, s. 345, Lyon, 1668.) że taka spowiedź, nawet w przypadku konieczności nie jest obowiązkowa, lecz jedynie znakiem skruchy; Szkot (... IV Sent, d. 14, q 4), że nie ma przykazanie zobowiązujące jednego do wyznać na laika i że praktyka ta może być bardzo szkodliwe; Durandus św Pourcain (IV Sent, d. 17, q 12...), że w przypadku braku kapłana, którzy mogą samodzielnie zwalnia w trybunale pokuty, nie ma obowiązku przyznać; Prierias ( Summa Silv, Wyznawca sv, I, 1), że jeśli rozgrzeszenie jest przez laika, spowiedź musi być powtórzone w miarę możliwości;. to w rzeczywistości było powszechnej opinii nie jest więc zaskoczeniem, że Dominicus Soto, pisząc w 1564, należy. trudno uwierzyć, że takie niestandardowe kiedykolwiek istniały: "ponieważ (w spowiedzi do laika) nie było sakramentem. . . . . it is incredible that men, of their own accord and with no profit to themselves, should reveal to others the secrets of their conscience" (IV Sent., d. 18, q. 4, a. 1). Since, therefore, the weight of theological opinion gradually turned against the practice and since the practice never received the sanction of the Church, it cannot be urged as a proof that the power to forgive sins belonged at any time to the laity. What the practice does show is that both people -and theologians realized keenly the obligation of confessing their sins not to God alone but to some human listener, even though the latter possessed no power to absolve. to jest niesamowite, że ludzie, z własnej woli i bez zysku dla siebie, dla innych powinna ujawnić tajemnice ich sumienia "(IV Sent., zm. 18, q. 4,. 1). Skoro zatem, waga teologicznych opinii stopniowo się przeciwko praktyce i ponieważ nigdy praktyka otrzymał sankcję Kościoła, nie może ona zostać wezwane jako dowód, że władza odpuszczania grzechów należała w każdej chwili do świeckich. Co praktyka nie pokazuje, że zarówno ludzie-i teologów sprawę bacznie obowiązek wyznając swoje grzechy nie tylko Bogu, ale do pewnego człowieka słuchacza, choć ten ostatni nie posiadał uprawnień do zwalnia.

The same exaggerated notion appears in the practice of confessing to the deacons in case of necessity. Samo przesadzone pojęcie pojawia się w praktyce wyznając do diakonów w razie konieczności. They were naturally preferred to laymen when no priest was accessible because in virtue of their office they administered Holy Communion. Były one oczywiście wolała laymen, gdy kapłan nie był dostępny, ponieważ w ich mocy urzędu one podawać Komunię Świętą. Moreover, some of the earlier councils (Elvira, AD 300; Toledo, 400) and penitentials (Theodore) seemed to grant the power of penance to the deacon (in the priest's absence). Ponadto, niektóre z wcześniejszych rad (Elvira, AD 300, Toledo, 400) i penitentials (Theodore) wydawała się przyznać uprawnienia do pokuty diakona (w nieobecności kapłana). The Council of Tribur (895) declared in regard to bandits that if, when captured or wounded they confessed to a priest or a deacon, they should not be denied communion; and this expression "presbytero vel diacono" was incorporated in the Decree of Gratian and in many later documents from the tenth century to the thirteenth. Rada Tribur (895) zadeklarowana w odniesieniu do bandytów, że jeżeli podczas niewoli i rannych wyznali do kapłana lub diakona, nie powinno się odmawiać komunii, a to wyrażenie "presbytero vel diacono" została włączona w dekrecie Gracjana oraz w wielu późniejszych dokumentów od X w. do XIII. The Council of York (1195) decreed that except in the gravest necessity the deacon should not baptize, give communion, or "impose penance on one who confessed". Rada Jorku (1195) dekret, że z wyjątkiem najpoważniejszych konieczność diakon nie chrzcił, dać komunii, lub "pokuty nałożyć na kogoś, kto się przyznał". Substantially the same enactments are found in the Councils of London (1200) and Rouen (1231), the constitutions of St. Edmund of Canterbury (1236), and those of Walter of Kirkham, Bishop of Durham (1255). Zasadniczo takie same akty znajdują się w Rad Londynie (1200) i Rouen (1231), Konstytucje św Edmund z Canterbury (1236), i do tych Waltera z Kirkham, biskup Durham (1255). All these enactments, though stringent enough as regards ordinary circumstances, make exception for urgent necessity. Wszystkie te akty, choć wystarczająco rygorystyczne w odniesieniu do zwykłych okolicznościach uczynić wyjątek dla pilną koniecznością. No such exception is allowed in the decree of the Synod of Poitiers (1280): "desiring to root out an erroneous abuse which has grown up in our diocese through dangerous ignorance, we forbid deacons to hear confessions or to give absolution in the tribunal of penance: for it is certain and beyond doubt that they cannot absolve, since they have not the keys which are conferred only in the priestly order". Nie ma takiego wyjątku jest dozwolone w dekrecie Synodu w Poitiers (1280): "pragnąc wykorzenić błędne nadużycia, które wzrosło w naszej diecezji poprzez niebezpieczne niewiedzy, zabraniamy diakonów spowiadać lub dać rozgrzeszenia w trybunale pokuta: To jest pewne i niewątpliwe, że nie mogą one zwalnia, ponieważ nie mają kluczy, które są przyznane tylko w kapłańskiego ". This "abuse" probably disappeared in the fourteenth or fifteenth century; at all events no direct mention is made of it by the Council of Trent, though the reservation to bishops and priests of the absolving power shows plainly that the Council excluded deacons. Ten "abuse" prawdopodobnie zniknęła w XIV wieku czy piętnasty, w każdym razie nie ma bezpośredniego wzmianki o niej przez Sobór Trydencki, choć zastrzeżenia do biskupów i kapłanów władzy odpuszczania pokazuje wyraźnie, że Rada wyłączone diakonów.

The authorization which the medieval councils gave the deacon in case of necessity did not confer the power to forgive sins. Pozwolenie, które wydał średniowieczne rady diakon w razie konieczności nie przyznają prawo do odpuszczania grzechów. In some of the decrees it is expressly stated that the deacon has not the keys -- claves non habent. W niektórych dekretów wyraźnie zadeklarowano, że diakon nie klawisze - Claves non habent. In other enactments he is forbidden except in cases of necessity to "give" or "impose penance", poenitentiam dare, imponere. W innych aktach prawnych, że jest zabronione, z wyjątkiem przypadków konieczności "dać" lub "nałożyć pokutę", poenitentiam Dare, imponere. His function then was limited to the forum externum; in the absence of a priest he could "reconcile" the sinner, ie, restore him to the communion of the Church; but he did not and could not give the sacramental absolution which a priest would have given (Palmieri, Pesch). Jego funkcja następnie został ograniczony do externum forum, w przypadku braku kapłana mógł "pogodzić" grzesznika, tj. przywrócić go do wspólnoty Kościoła, ale on nie wiedział i nie mógł dać rozgrzeszenia sakramentalnego, które ksiądz mają podane (Palmieri, Pesch). Another explanation emphasizes the fact that the deacon could faithfully administer the Holy Eucharist. Innym wyjaśnieniem podkreśla fakt, że diakon może wiernie administrowania Eucharystii. The faithful were under a strict obligation to receive Communion at the approach of death, and on the other hand the reception of this sacrament sufficed to blot out even mortal sin provided the communicant had the requisite dispositions. Wierni były ściśle zobowiązana do Komunii na podejście do śmierci, a z drugiej strony przyjęcie tego sakramentu, wystarczyło do wytracenia nawet grzechu śmiertelnego pod komunikującym miał odpowiednie dyspozycje. The deacon could hear their confession simply to assure himself that they were properly disposed, but not for the purpose of giving them absolution. Diakon słyszał ich spowiedzi po prostu upewnić się, czy zostały prawidłowo usunięte, ale nie w celu nadania im rozgrzeszenia. If he went further and "imposed penance" in the stricter, sacramental sense, he exceeded his power, and any authorization to this effect granted by the bishop merely showed that the bishop was in error (Laurain, "De l'intervention des laïques, des diacres et des abbesses dans l'administration de la pénitence", Paris, 1897). Jeśli on poszedł dalej i "nałożonej pokuty" w dosłownym sensie, sakramentalnej, on przekroczył swoje uprawnienia, i wszelkie zezwolenia udzielonego w tym celu przez biskupa jedynie wykazało, że biskup był w błędzie (Laurain, "De l'interwencja des laïques, des diacres et des Abbesses dans l'Administration de la skruchy ", Paryż, 1897). In any case, the prohibitory enactments which finally abolished the practice did not deprive the deacon of a power which was his by virtue of his office; but they brought into clearer light the traditional belief that only bishops and priests can administer the Sacrament of Penance. W każdym przypadku, zakazów enactments, które ostatecznie zniesione praktyki nie pozbawia diakonem władzy, która była jego mocy swego urzędu, ale one doprowadzone do jaśniejsze światło tradycyjne przekonanie, że tylko biskupi i kapłani mogą udzielać sakramentu pokuty. (See below under Confession.) (Patrz poniżej Spowiedź.)

For valid administration, a twofold power is necessary: the power of order and the power of jurisdiction. Dla prawidłowego zarządzania, konieczne jest dwojaki moc: moc porządku i władzy jurysdykcji. The former is conferred by ordination, the latter by ecclesiastical authority (see JURISDICTION). Pierwsza jest udzielane przez święcenia, ten ostatni przez władze kościelne (patrz jurysdykcji). At his ordination a priest receives the power to consecrate the Holy Eucharist, and for valid consecration he needs no jurisdiction. Przy święceniach kapłan otrzymuje władzy konsekracji Świętą Eucharystię i do ważnej konsekracji potrzebuje nie jest właściwy. As regards penance, the case is different: "because the nature and character of a judgment requires that sentence be pronounced only on those who are subjects (of the judge) the Church of God has always held, and this Council affirms it to be most true, that the absolution which a priest pronounces upon one over whom he has not either ordinary or delegated jurisdiction, is of no effect" (Council of Trent, Sess. XIV, c. 7). Jako pokutę chodzi, sprawa jest inna: "bo rodzaj i charakter wyroku wymaga, aby zdanie wymawiane tylko na tych, którzy są badani (sędziego), Kościół Boży zawsze utrzymywał, a to Rada potwierdza, że ​​jest najbardziej prawda, że ​​rozgrzeszenie, które kapłan wypowiada się na jednym, nad którymi nie ma zwyczajne lub delegowane jurysdykcji, nie ma efektu "(Sobór Trydencki, Sesja. XIV, c. 7). Ordinary jurisdiction is that which one has by reason of his office as involving the care of souls; the pope has it over the whole Church, the bishop within his diocese, the pastor within his parish. Zwyczajne właściwość, która ma się z racji swego urzędu jako obejmujące opiekę dusz papież ma go w całym Kościele, do biskupa w jego diecezji, proboszcz w jego parafii. Delegated jurisdiction is that which is granted by an ecclesiastical superior to one who does not possess it by virtue of his office. Przekazane właściwość, która jest przyznawana przez przełożonego kościelnego do jednego, który nie posiada je na mocy swego urzędu. The need of jurisdiction for administering this sacrament is usually expressed by saying that a priest must have "faculties" to hear confession (see FACULTIES). Potrzeba jurysdykcji do podawania tego sakramentu jest zwykle wyrażona mówiąc, że kapłan musi mieć "wydziały" do słuchania spowiedzi (patrz wydziałów). Hence it is that a priest visiting in a diocese other than his own cannot hear confession without special authorization from the bishop. Stąd to, że ksiądz wizyty w diecezji inne niż jego własne nie słychać spowiedzi bez specjalnego zezwolenia biskupa. Every priest, however, can absolve anyone who is at the point of death, because under those circumstances the Church gives all priests jurisdiction. Każdy kapłan, jednak może zwolnić każdego, kto jest w momencie śmierci, ponieważ w tych okolicznościach Kościół daje wszystkich kapłanów jurysdykcji. As the bishop grants jurisdiction, he can also limit it by "reserving" certain cases (see RESERVATION) and he can even withdraw it entirely. Jako biskup udziela jurysdykcji, może również ograniczyć jej przez "zarezerwowania" niektórych przypadkach (patrz rezerwacja), a może nawet wycofać go całkowicie.

Recipient (ie, the Penitent) Odbiorca (tj. Penitent)

The Sacrament of Penance was instituted by Christ for the remission of Penance was instituted by Christ for the remission of sins committed after baptism. Sakrament pokuty został ustanowiony przez Chrystusa na odpuszczenie pokuty został ustanowiony przez Chrystusa na odpuszczenie grzechów popełnionych po chrzcie. Hence, no unbaptized person, however deep and sincere his sorrow, can be validly absolved. Stąd nie nieochrzczone osoba jednak głębokie i szczere jego smutek, może być skutecznie zwolniony. Baptism, in other words, is the first essential requisite on the part of the penitent. Chrzest, innymi słowy, jest pierwszym zasadniczym warunkiem ze strony penitenta. This does not imply that in the sins committed by an unbaptized person there is a special enormity or any other element that places them beyond the power of the keys; but that one must first be a member of the Church before he can submit himself and his sins to the judicial process of sacramental Penance. To nie oznacza, że ​​w grzechy popełnione przez osoby nieochrzczone istnieje specjalna ogrom lub inny element, który umieszcza je poza władzy kluczy, ale jeden musi być najpierw członkiem Kościoła, zanim będzie mógł przedstawić siebie i swoją grzechy do procesu sądowego sakramentalnej pokuty.

Contrition and Attrition Skrucha i Ścieranie

Without sorrow for sin there is no forgiveness. Hence the Council of Trent (Sess. XIV, c. 4): "Contrition, which holds the first place among the acts of the penitent, is sorrow of heart and detestation for sin committed, with the resolve to sin no more". Bez żalu za grzechy nie ma przebaczenia Stąd Sobór Trydencki (Sess. XIV w. 4).:. "Skrucha, która posiada pierwsze miejsce wśród aktów penitenta, jest smutek serca i wstręt za popełniony grzech, z postanowienie nie grzesz więcej ". The Council (ibid.) furthermore distinguishes perfect contrition from imperfect contrition, which is called attrition, and which arises from the consideration of the turpitude of sin or from the fear of hell and punishment. Rada (tamże) ponadto wyróżnia doskonałego żalu z niedoskonałego żalu, który nazywany jest ścieranie, a co wynika z uwzględnieniem podłości grzechu lub z bojaźni piekła i kary. See ATTRITION; CONTRITION, where these two kinds of sorrow are more fully explained and an account is given of the principal discussions and opinions. Zobacz Ścieranie, skrucha, gdzie te dwa rodzaje smutku są w pełni wyjaśnione i konta podany z głównych dyskusji i opinii. See also treatises by Pesch, Palmieri, Pohle. Zobacz także traktaty o Pesch, Palmieri, Pohle. For the present purpose it need only be stated that attrition, with the Sacrament of Penance, suffices to obtain forgiveness of sin. Dla celów niniejszego należy jedynie stwierdzić, że ścieranie, z Sakramentu Pokuty, wystarczy uzyskać odpuszczenie grzechu. The Council of Trent further teaches (ibid.): "though it sometimes happens that this contrition is perfect and that it reconciles man with God before the actual reception of this sacrament, still the reconciliation is not to be ascribed to the contrition itself apart from the desire of the sacrament which it (contrition) includes". Sobór Trydencki naucza dalej (tamże): "choć czasami zdarza się, że ten żal jest doskonały i że godzi człowieka z Bogiem przed faktycznego otrzymania tego sakramentu pojednania wciąż nie ma być przypisane do skruchy oprócz samego pragnienie sakramentu, który go (skrucha) zawiera ". In accordance with this teaching Pius V condemned (1567) the proposition of Baius asserting that even perfect contrition does not, except in case of necessity or of martyrdom, remit sin without the actual reception of the sacrament (Denzinger-Bannwart, "Enchir.", 1071). Zgodnie z tym nauczaniem Pius V potępił (1567) na propozycję Baius twierdząc, że nawet doskonałe contrition nie, z wyjątkiem przypadku konieczności lub męczeństwa, odpuszczono grzechy, bez faktycznego otrzymania sakramentu (Denzinger-Bannwart, "Enchir". , 1071). It should be noted, however, that the contrition of which the Council speaks is perfect in the sense that it includes the desire (votum) to receive the sacrament. Należy zauważyć jednak, że skrucha których Rada mówi, jest doskonały w tym sensie, że zawiera pragnienie (votum) do sakramentu. Whoever in fact repents of his sin out of love for God must be willing to comply with the Divine ordinance regarding penance, ie, he would confess if a confessor were accessible, and he realizes that he is obliged to confess when he has the opportunity. Kto w rzeczywistości opamięta jego grzechu z miłości do Boga, musi być gotów do wykonania Boskiego zarządzenia dotyczące pokuty, tj. chciał wyznać, jeśli spowiednik były dostępne, i uświadamia sobie, że jest on zobowiązany do przyznania się, kiedy nie ma takiej możliwości. But it does not follow that the penitent is at liberty to choose between two modes of obtaining forgiveness, one by an act of contrition independently of the sacrament, the other by confession and absolution. Ale to nie oznacza, że ​​penitent jest na wolności, aby wybrać jeden z dwóch trybów otrzymania przebaczenia, jednym aktem skruchy, niezależnie od tego sakramentu, inne przez spowiedź i rozgrzeszenie. This view was put forward by Peter Martinez (de Osma) in the proposition: "mortal sins as regards their guilt and their punishment in the other world, are blotted out by contrition alone without any reference to the keys"; and the proposition was condemned by Sixtus IV in 1479 (Denzinger-Bannwart, "Enchir.", 724). Pogląd ten został podniesiony przez Petera Martineza (de Osma) w zdaniu: "grzechy śmiertelne ze względu na ich winę i ich karaniu w innym świecie, zostały wymazane przez skruchę sam, bez jakiegokolwiek odniesienia do kluczy", a propozycja została potępiona przez Sykstus IV w 1479 (Denzinger-Bannwart, "Enchir.", 724). Hence it is clear that not even heartfelt sorrow based on the highest motives, can, in the present order of salvation, dispense with the power of the keys, ie, with the Sacrament of Penance. Dlatego oczywiste jest, że nie jest nawet szczere żal oparte na najwyższych pobudek, mogą, w obecnym porządku zbawienia, zrezygnować z władzy kluczy, tj. z Sakramentu Pokuty.

Confession (Necessity) Spowiedź (Konieczność)

"For those who after baptism have fallen into sin, the Sacrament of Penance is as necessary unto salvation as is baptism itself for those who have not yet been regenerated" (Council of Trent, Sess. XIV, c. 2). "Dla tych, którzy po chrzcie spadły do ​​grzechu, Sakrament pokuty jest konieczny do zbawienia, jak jest chrzest sam w sobie dla tych, którzy jeszcze nie regenerowane" (Sobór Trydencki, Sesja. XIV, c. 2). Penance, therefore, is not an institution the use of which was left to the option of each sinner so that he might, if he preferred, hold aloof from the Church and secure forgiveness by some other means, eg, by acknowledging his sin in the privacy of his own mind. Pokuta, zatem nie jest instytucja, których stosowanie zostało pozostawione opcji każdego grzesznika, tak że może, jeśli wolał, trzymaj się z dala od Kościoła i przebaczenia bezpiecznym w inny sposób, np. poprzez uznanie jego grzech prywatność jego własnego umysłu. As already stated, the power granted by Christ to the Apostles is twofold, to forgive and to retain, in such a way that what they forgive God forgives and what they retain God retains. Jak już stwierdzono, uprawnienia przyznane przez Chrystusa do Apostołów jest podwójny, przebaczać i zatrzymywania, w taki sposób, że to, co Bóg wybaczy przebacza i co zachować Boga zachowuje. But this grant would be nullified if, in case the Church retained the sins of penitent, he could, as it were, take appeal to God's tribunal and obtain pardon. Ale ta dotacja wygasa, jeśli w przypadku, Kościół zachował grzechy penitenta, mógł, jak to było, wziąć apel do sądu Bożego i uzyskać przebaczenie. Nor would the power to retain have any meaning if the sinner, passing over the Church, went in the first instance to God, since by the very terms of the grant, God retains sin once committed so long as it is not remitted by the Church. Nie byłoby moc zatrzymywania ma żadnego znaczenia, jeśli grzesznik, przechodząc nad Kościołem, udał się w pierwszej kolejności do Boga, ponieważ przez bardzo pod względem dotacji, Bóg zachowuje raz popełnione grzechy, tak długo, jak długo nie zostanie przekazana przez Kościół . It would indeed have been strangely inconsistent if Christ in conferring this twofold power on the Apostles had intended to provide some other means of forgiveness such as confessing "to God alone". To rzeczywiście były dziwnie niespójne, jeśli Chrystus w przekazywaniu tego podwójnego zasilania Apostołów miał zamiar podać kilka innych środków, takich jak przebaczenie wyznając "do Boga." Not only the Apostles, but any one with an elementary knowledge of human nature would have perceived at once that the easier means would be chosen and that the grant of power so formally and solemnly made by Christ had no real significance (Palmieri, op. cit., thesis X). Nie tylko Apostołów, ale jeden z elementarnej wiedzy o naturze ludzkiej byłoby postrzegane jednocześnie oznacza, że ​​łatwiej będzie wybrany i że przyznanie władzy tak oficjalnie i uroczyście dokonane przez Chrystusa nie miały realnego znaczenia (Palmieri, op. Cit. ., praca X). On the other hand, once it is admitted that the grant was effectual and consequently that the sacrament is necessary in order to obtain forgiveness, it plainly follows that the penitent must in some way make known his sin to those who exercise the power. Z drugiej strony, kiedy to przyznał, że Grant był skuteczny, a tym samym, że sakrament jest konieczne w celu uzyskania przebaczenia, to jasno wynika, że ​​penitent musi w jakiś sposób dać poznać swój grzech tych, którzy sprawują władzę. This is conceded even by those who reject the Sacrament of Penance as a Divine institution. To przyznał nawet przez tych, którzy odrzucają sakrament pokuty jako Boskiej instytucji. "Such remission was manifestly impossible without the declaration of the offences to be forgiven" (Lea, "History etc.", I, p. 182). "Takie umorzenie było oczywiście niemożliwe bez deklaracji przestępstw być odpuszczone" (Lea, "Historia itp.", I, str. 182). The Council of Trent, after declaring that Christ left his priests as His vicars unto whom as rulers and judges the faithful must make known their sins, adds: "It is evident that the priests could not have exercised this judgment without knowledge of the cause, nor could they have observed justice in enjoining satisfaction if (the faithful) had declared their sins in a general way only and not specifically and in detail" (Sess. XIV, c. 5). Sobór Trydencki, po uznająca, że ​​Chrystus pozostawił swoich kapłanów jako Jego wikariuszy ku któremu, jak władców i sędziów wierni muszą dać poznać swoje grzechy, dodaje: "Jest oczywiste, że kapłani nie mógł już korzystały z tego wyroku, bez wiedzy na temat przyczyn, nie mogli przestrzegać sprawiedliwości w enjoining satysfakcję jeśli (wiernych) zadeklarowały swoje grzechy w sposób ogólny, a nie tylko konkretnie i szczegółowo "(Sess. XIV, c. 5).

Since the priest in the pardoning of sin exercises a strict judicial function, Christ must will that such tremendous power be used wisely and prudently. Ponieważ ksiądz w przebaczenie grzechu sprawuje ścisłą funkcję sądowniczą, Chrystus musi wola, że ​​takie potężnym być wykorzystywane mądrze i roztropnie. Moreover, in virtue of the grant of Christ the priest can forgive all sins without distinction, quoecumque solveritis. Ponadto, z racji dotacji Chrystusa kapłan może odpuścić wszystkie grzechy bez rozróżnienia, solveritis quoecumque. How can a wise and prudent judgment be rendered if the priest be in ignorance of the cause on which judgment is pronounced? Jak można mądrymi i roztropnymi wyrok pozbawienia jeśli kapłan być w niewiedzy o przyczynę, w którym orzeczenie jest wymawiane? And how can he obtain the requisite knowledge unless it come from the spontaneous acknowledgment of the sinner? I w jaki sposób może on uzyskać niezbędną wiedzę, chyba że pochodzą ze spontanicznego potwierdzenia grzesznik? This necessity of manifestation is all the clearer if satisfaction for sin, which from the beginning has been part of the penitential discipline, is to be imposed not only wisely but also justly. Ta konieczność manifestacji wszystko jest jaśniejsze jeśli satysfakcja dla grzechu, która od początku była częścią pokutną dyscypliny, ma zostać nałożone nie tylko mądrze, ale także sprawiedliwie. That there is a necessary connection between the prudent judgment of the confessor and the detailed confession of sins is evident from the nature of a judicial procedure and especially from a full analysis of the grant of Christ in the light of tradition. Że jest niezbędne połączenie między ostrożnego wyrok spowiednika i szczegółowe wyznanie grzechów jest widoczne z charakteru postępowania sądowego, a zwłaszcza z pełnej analizy dotacji Chrystusa w świetle tradycji. No judge may release or condemn without full knowledge of the case. Żaden sędzia nie może zwolnić lub potępienia bez pełnej wiedzy o sprawie. And again the tradition of the earliest time sees in the words of Christ not only the office of the judge sitting in judgment, but the kindness of a father who weeps with the repentant child (Aphraates, "Ep. de Poenitentia", dem. 7) and the skill of the physician who after the manner of Christ heals the wounds of the soul (Origen in PG, XII, 418; PL, Xll, 1086). I znowu tradycji najbliższej czas widzi w słowach Chrystusa nie tylko urząd sędziego posiedzenia w sądzie, ale życzliwość ojca, który płacze z skruszonego dziecka (Afrahat "Ep. De poenitentia", dem. 7 ) i umiejętności lekarza, który na wzór Chrystusa leczy rany duszy (Orygenes w PG, XII, 418, PL, XLL, 1086). Clearly, therefore, the words of Christ imply the doctrine of the external manifestation of conscience to a priest in order to obtain pardon. Oczywiste więc, że słowa Chrystusa oznacza doktryną zewnętrzną manifestacją sumienia do kapłana, aby uzyskać ułaskawienie.

Confession (Various Kinds) Spowiedź (różne rodzaje)

Confession is the avowal of one's own sins made to a duly authorized priest for the purpose of obtaining their forgiveness through the power of the keys. Spowiedź jest przyznanie się do własnych grzechów dokonanych upoważnionego kapłana, w celu uzyskania ich przebaczenia mocą kluczy. Virtual confession is simply the will to confess even where, owing to circumstances, declaration of sin is impossible; actual confession is any action by which the penitent manifests his sin. Wirtualne spowiedzi jest po prostu wolę się przyznać nawet, jeżeli ze względu na okoliczności, oświadczenie o grzechu jest niemożliwe; rzeczywiste wyznanie jest każde działanie, przez które penitent manifestuje swój grzech. It may be made in general terms, eg, by reciting the "Confiteor", or it may consist in a more or less detailed statement of one's sins; when the statement is complete, the confession is distinct. Może być on wykonany w sposób ogólny, np. przez recytuje "Confiteor", lub może składać się w bardziej lub mniej szczegółowe zestawienia swoich grzechów, gdy oświadczenie jest kompletny, spowiedź jest wyraźna. Public confession, as made in the hearing of a number of people (eg a congregation) differs from private, or secret, confession which is made to the priest alone and is often called auricular, ie, spoken into the ear of the confessor. Spowiedź publiczna, jako dokonane w przesłuchaniu kilku osób (np. zgromadzenie) różni się od prywatnej, lub tajemnicą spowiedzi, która jest wykonana z księdzem sam i jest często nazywany usznej, czyli wypowiedziane do ucha spowiednika. We are here concerned mainly with actual distinct confession which is the usual practice in the Church and which so far as the validity of the sacrament is concerned, may be either public or private. Jesteśmy tutaj, zainteresowane głównie z rzeczywistych odrębne spowiedzi, która jest zwykłą praktyką w Kościele i które, o ile ważność sakramentu jest zaniepokojony, może być publiczny lub prywatny. "As regards the method of confessing secretly to the priest alone, though Christ did not forbid that any one, in punishment of his crimes and for his own humiliation as also to give others an example and to edify the Church, should confess his sins publicly, still, this has not been commanded by Divine precept nor would it be prudent to decree by any human law that sins, especially secret sins, should be publicly confessed. Since, then, secret sacramental confession, which from the beginning has been and even now is the usage of the Church, was always commended with great and unanimous consent by the holiest and most ancient Fathers; thereby is plainly refuted the foolish calumny of those who make bold to teach that it (secret confession) is something foreign to the Divine command, a human invention devised by the Fathers assembled in the Lateran Council" (Council of Trent, Sess. XIV, c. 5). "Jeżeli chodzi o metodę wyznając potajemnie do kapłana sam, choć Chrystus nie zabraniają, że każdy, w karaniu jego zbrodni i dla jego własnego poniżenia, jak również dać innym przykład i budować Kościół, powinien wyznać swoje grzechy publicznie , nadal nie zostało to nakazane przez Boskie przykazanie nie byłoby rozsądne, aby dekretem prawa każdego człowieka, że ​​grzechy, zwłaszcza tajne grzechy, powinny być publicznie wyznał. Ponieważ, tajemnica spowiedzi sakramentalnej, która od początku była i nawet Teraz jest korzystanie z Kościoła była zawsze z wielkim uznaniem i jednomyślnej zgody przez najświętszych i najbardziej starożytnych Ojców, co jest wyraźnie obalił głupiego oszczerstwo tych, którzy ośmielamy się nauczyć, że to (tajemnica spowiedzi) jest czymś obcym dla Divine polecenie, ludzki wynalazek opracowany przez Ojców zgromadzonych na Soborze Laterańskim "(Sobór Trydencki, Sesja. XIV, c. 5). It is therefore Catholic doctrine, first, that Christ did not prescribe public confession, salutary as it might be, nor did He forbid it; second, that secret confession, sacramental in character, has been the practice of the Church from the earliest days. Jest zatem doktryny katolickiej, po pierwsze, że Chrystus nie nakazują publicznej spowiedzi, zbawienny, jak może być, ani nie zabrania, po drugie, że spowiedź sekret, sakramentalny charakter, była praktyka Kościoła od pierwszych dni.

Traditional Belief and Practice Tradycyjna wiara i praktyka

How firmly rooted in the Catholic mind is the belief in the efficacy and necessity of confession, appears clearly from the fact that the Sacrament of Penance endures in the Church after the countless attacks to which it has been subjected during the last four centuries. Jak mocno zakorzenione w myśli katolickiej jest wiara w skuteczność i konieczność spowiedzi, jednak jasno wynika z faktu, że Sakrament Pokuty trwa w Kościele po licznych ataków, które zostały poddane w ciągu ostatnich czterech wieków. If at the Reformation or since the Church could have surrendered a doctrine or abandoned a practice for the sake of peace and to soften a "hard saying", confession would have been the first to disappear. Jeśli w reformacji lub od Kościoła może poddali doktrynę lub porzuconych praktyki dla zachowania pokoju i zmiękczają "twardego powiedzenia", spowiedź byłaby pierwsza zniknie. Yet it is precisely during this period that the Church has defined in the most exact terms the nature of penance and most vigorously insisted on the necessity of confession. Jednak to właśnie w tym okresie, że Kościół ma określone w warunkach najbardziej dokładny charakter pokuty i najbardziej stanowczo nalegał na konieczność spowiedzi. It will not of course be denied that at the beginning of the sixteenth century confession was generally practised throughout the Christian world. Nie będzie oczywiście zaprzeczyć, że na początku XVI wieku spowiedzi ogólnie stosowane w trakcie chrześcijańskiej świecie. The Reformers themselves, notably Calvin, admitted that it had been in existence for three centuries when they attributed its origin to the Fourth Lateran Council (1215). Reformatorzy sami, zwłaszcza Kalwin, przyznał, że istnieje już od trzech stuleci, kiedy jego pochodzenie przypisać do czwartej Rady Laterański (1215). At that time, according to Lea (op. cit., I, 228), the necessity of confession "became a new article of faith" and the canon, omnis utriusque sexus, "is perhaps the most important legislative act in the history of the Church" (ibid., 230). W tym czasie, zgodnie z Lea (op. cit.., I, 228), konieczność spowiedzi "stał się nowy artykuł wiary" i canon, omnis utriusque sexus ", jest być może najważniejszą akt prawny w historii Kościół "(tamże, 230). But, as the Council of Trent affirms, "the Church did not through the Lateran Council prescribe that the faithful of Christ should confess -- a thing which it knew to be by Divine right necessary and established -- but that the precept of confessing at least once a year should be complied with by all and every one when they reached the age of discretion" (Sess., XIV, c. 5). Jednak, jak stwierdza Sobór Trydencki, "Kościół nie poprzez Lateranie Rady przewiduje, że chrześcijanie powinni wyznać - rzecz, która wiedziała za konieczne z prawa Bożego i ustalone - ale to przykazanie wyznając przy co najmniej raz w roku powinny być przestrzegane przez wszystkich i każdego, gdy osiągnął wiek uznania "(Sess., XIV, c. 5). The Lateran edict presupposed the necessity of confession as an article of Catholic belief and laid down a law as to the minimum frequency of confession -- at least once a year. Laterański bulli bieżącym konieczność spowiedzi jako artykuł wiary katolickiej i ustanowione prawo, co do minimalnej częstotliwości spowiedzi - co najmniej raz w roku.

In the Middle Ages W średniowieczu

In constructing their systems of theology, the medieval doctors discuss at length the various problems connected with the Sacrament of Penance. W konstruowaniu systemów teologii, średniowieczne lekarze dyskutować na długości różnych problemów związanych z Sakramentu Pokuty. They are practically unanimous in holding that confession is obligatory; the only notable exception in the twelfth century is Gratian, who gives the arguments for and against the necessity of confessing to a priest and leaves the question open (Decretum, p. II, De poen., d. 1, in PL, CLXXXVII, 1519-63). Są one praktycznie jednomyślne w gospodarstwie, że spowiedź jest obowiązkowa; jedynie chlubnym wyjątkiem w XII wieku jest Gracjan, który daje argumenty za i przeciw konieczności wyznając do księdza i pozostawia pytanie otwarte (Decretum, str. II, De Poen. ., zm. 1, w PL, 1519/63, CLXXXVII). Peter Lombard (d. about 1150) takes up the authorities cited by Gratian and by means of them proves that "without confession there is no pardon" . Piotr Lombard (zm. ok. 1150) zajmuje władze cytowane przez Gracjan i poprzez nich udowodni, że "bez spowiedzi nie jest ułaskawienie". . . . . "no entrance into paradise" (IV Sent., d. XVII, 4, in PL, CXCII, 880-2). "Nie wejście do raju" (IV Sent., Zm. XVII, 4, w PL, CXCII, 880-2). The principal debate, in which Hugh of St. Victor, Abelard, Robert Pullus, and Peter of Poitiers took the leading parts, concerned the origin and sanction of the obligation, and the value of the different Scriptural texts cited to prove the institution of penance. Głównym debata, w której Hugh św Victor, Abelard, Robert Pullus, a Piotr z Poitiers wziął czołowych części, dotyczyła pochodzenia i sankcji z obowiązku, a wartość poszczególnych tekstów biblijnych cytowane udowodnić instytucji pokuty . This question passed on to the thirteenth century and received its solution in very plain terms from St. Thomas Aquinas. To pytanie przeniesiony na trzynastego wieku i otrzymał jej rozwiązanie w bardzo prostych warunkach od świętego Tomasza z Akwinu. Treating (Contra Gentes, IV, 72) of the necessity of penance and its parts, he shows that "the institution of confession was necessary in order that the sin of the penitent might be revealed to Christ's minister; hence the minister to whom the confession is made must have judicial power as representing Christ, the Judge of the living and the dead. This power again requires two things: authority of knowledge and power to absolve or to condemn. These are called the two keys of the Church which the Lord entrusted to Peter (Matthew 16:19). But they were not given to Peter to be held by him alone, but to be handed on through him to others; else sufficient provision would not have been made for the salvation of the faithful. These keys derive their efficacy from the passion of Christ whereby He opened to us the gate of the heavenly kingdom". Leczenie (Contra Gentes, IV, 72) o konieczności pokuty i jego części, pokazuje, że "instytucja spowiedzi było konieczne, aby grzech penitenta może zostać ujawniona minister Chrystusa, stąd minister, do którego spowiedź wykonana musi mieć władzy sądowej jako reprezentujący Chrystusa, sędzią żywych i umarłych Ta moc ponownie wymaga dwóch rzeczy:.. władzy wiedzy i uprawnień do zwalnia lub potępienia Są to dwa klucze Kościoła, który Pan powierzył . Piotra (Mt 16:19), ale nie zostały one podane do Piotra odbędzie się przez niego samodzielnie, ale być przekazane przez niego do innych; jeszcze wystarczający przepis nie zostały dokonane dla zbawienia wiernych Te klucze. moc pochodzi z męki Chrystusa, zgodnie z którą otworzył dla nas bramy królestwa niebieskiego ". And he adds that as no one can be saved without baptism either by actual reception or by desire, so they who sin after baptism cannot be saved unless they submit to the keys of the Church either by actually confessing or by the resolve to confess when opportunity permits. I dodaje, że nikt nie może być zbawiony bez chrztu albo przez faktycznego otrzymania lub pragnienie, więc ci, którzy grzech po chrzcie nie może zostać zapisany, chyba że przedstawi klucze Kościoła albo faktycznie wyznając lub przez rozwiązać wyznać gdy możliwość Zezwolenia. Furthermore, as the rulers of the Church cannot dispense any one from baptism as a means of salvation neither can they give a dispensation whereby the sinner may be forgiven without confession and absolution. Ponadto, jak władców Kościół nie może odstąpić jedną z chrztu jako środka zbawienia nie mogą one dać dyspensy którą grzesznik może być wybaczone bez spowiedzi i rozgrzeszenia. The same explanation and reasoning is given by all the Scholastics of the thirteenth and fourteenth centuries. Samo wyjaśnienie i uzasadnienie jest przez wszystkich scholastyków z XIII wieku i czternasty. They were in practical agreement as to the necessity of jurisdiction in the confessor. Były one w praktyce porozumienie co do konieczności jurysdykcji w spowiednika. Regarding the time at which confession had to be made, some held with William of Auvergne that one was obliged to confess as soon as possible after sinning; others with Albertus Magnus and St. Thomas that it sufficed to confess within the time limits prescribed by the Church (Paschal Time); and this more lenient view finally prevailed. W odniesieniu do czasu, w którym wyznanie miało być wykonane, niektóre rozmowy z William Owernii, że jeden był zobowiązany wyznać jak najszybciej po grzechu, inni z Albertus Magnus i Thomas, że wystarczyło, aby wyznać, w terminie wyznaczonym przez Kościół (paschalnej Time), a to bardziej pobłażliwe widok wreszcie panowały. Further subjects of discussion during this period were the choice of confessor; the obligation of confessing before receiving other sacraments, especially the Eucharist; the integrity of confession; the obligation of secrecy on the part of the confessor, ie, the seal of confession. Dalsze tematy dyskusji w tym okresie były wybór spowiednika; obowiązek wyznając przed otrzymaniem innych sakramentów, zwłaszcza Eucharystii, integralności spowiedzi; tajemnicą ze strony spowiednika, czyli spowiedzi. The careful and minute treatment of these points and the frank expression of divergent opinions were characteristic of the Schoolmen but they also brought out more clearly the central truths regarding penance and they opened the way to the conciliar pronouncements at Florence and Trent which gave to Catholic doctrine a more precise formulation. Ostrożny i minuty leczenie tych punktów i wyrażenie szczerej rozbieżnych opinii były typowe Schoolmen ale także przyniósł jaśniej centralnych prawd dotyczących pokuty i otworzyło drogę do soborowych wypowiedziach na Florencki i Trydencki, który dał do doktryny katolickiej bardziej precyzyjne sformułowanie. See Vacandard and Bernard in "Dict. de theol. cath.", sv Confession; Turmel, "Hist. de la theologie positive", Paris, 1904; Cambier, "De divina institutione confessionis sacramentalis", Louvain, 1884. Zobacz Vacandard i Bernard w, Spowiedź sv "Dict de Theol cath..."; Turmel, "Hist. de la Theologie pozytywne.", Paryż, 1904; Cambier, "De divina institutione confessionis sacramentalis", Louvain, 1884.

Not only was the obligation recognized in the Catholic Church throughout the Middle Ages, but the schismatic Greeks held the same belief and still hold it. Nie tylko był obowiązek uznane w Kościele katolickim na całym średniowieczu, ale schismatic Grecy odbywają tę samą wiarę i nadal trzymać. They fell into schism under Photius in 869, but retained confession, which therefore must have been in use for some time previous to the ninth century. Spadły one do schizmy w ramach Photius w 869, ale zachowane spowiedzi, które z tego powodu musiało być w użyciu od pewnego czasu poprzedniego do IX wieku. The practice, moreover, was regulated in detail by the Penitential Books (qv), which prescribed the canonical penance for each sin, and minute questions for the examination of the penitent. Praktyka, ponadto został szczegółowo regulowane przez pokutną Książki (zob.), które nadało kanoniczne pokuty dla każdego grzechu i minuty pytania dotyczące badania penitenta. The most famous of these books among the Greeks were those attributed to John the Faster and to John the Monk. Najbardziej znanym z tych książek, wśród Greków były przypisywane John Szybciej i Jana Monk. In the West similar works were written by the Irish monks St. Columbanus (d. 615) and Cummian, and by the Englishmen Ven. Na Zachodzie podobne prace zostały napisane przez irlandzkich mnichów św Columbanus (zm. 615) i Cummian i przez Anglików Ven. Bede (d. 735), Egbert (d. 767), and Theodore of Canterbury (d. 690). Bede (zm. 735), Egbert (zm. 767), i Teodor z Canterbury (zm. 690). Besides the councils mentioned above (Minister) decrees pertaining to confession were enacted at Worms (868), Paris (820), Châlons (813, 650), Tours (813), Reims (1113). Oprócz wyżej wymienionych rad (minister) dekrety dotyczące spowiedzi zostały uchwalone na robaki (868), Paryż (820), Châlons (813, 650), Tours (813), Reims (1113). The Council of Chaleuth (785) says: "if any one (which God forbid) should depart this life without penance or confession he is not to be prayed for". Rada Chaleuth (785) mówi: "jeśli ktoś (co nie daj Boże) powinny odbiegać tego życia bez pokuty i spowiedzi, że nie jest się modlił". The significant feature about these enactments is that they do not introduce confession as a new practice, but take it for granted and regulate its administration. Istotną cechą o tych aktach prawnych jest to, że nie wprowadzi spowiedź jako nowej praktyki, ale to za pewnik i uregulowania swojej administracji. Hereby they put into practical effect what had been handed down by tradition. Niniejszym one wprowadzone do praktycznego skutku, co zostało wydane przez tradycję.

St. Gregory the Great (d. 604) teaches "the affliction of penance is efficacious in blotting out sins when it is enjoined by the sentence of the priest when the burden of it is decided by him in proportion to the offence after weighing the deeds of those who confess" (In I Reg., III, v, n. 13 in PL, LXXIX, 207); Pope Leo the Great (440-61), who is often credited with the institution of confession, refers to it as an "Apostolic rule". Grzegorz Wielki (zm. 604) uczy "przypadłość pokuty jest skuteczne w blotting grzechy, gdy jest zabronione przez zdanie kapłana, gdy ciężar jest postanowione przez niego w stosunku do przestępstwa po zważeniu czyny z tych, którzy wyznają "(W I Reg, III, V, N 13 w PL, LXXIX, 207..) Papież Leon Wielki (440-61), który jest często uznawany za instytucję spowiedzi, odnosi się do niego jako "Apostolski rządź". Writing to the bishops of Campania he forbids as an abuse "contrary to the Apostolic rule" (contra apostolicam regulam) the reading out in public of a written statement of their sins drawn up by the faithful, because, he declares, "it suffices that the guilt of conscience be manifested to priests alone in secret confession" (Ep. clxviii in PL, LIV, 1210). Pisanie do biskupów Kampanii zabrania on jako nadużycie "sprzeczne z zasadą Apostolskiej" (contra Apostolicam regulam) czyta się publicznie pisemnego oświadczenia grzechów sporządzonej przez wiernych, ponieważ, jak mówi, "wystarczy, że winy sumienia objawiło się z samych kapłanów w tajemnicy spowiedzi "(Ep. clxviii w PL, LIV, 1210). In another letter (Ep. cviii in PL, LIV, 1011), after declaring that by Divine ordinance the mercy of God can be obtained only through the supplications of the priests, he adds: "the mediator between God and men, Christ Jesus, gave the rulers of the Church this power that they should impose penance on those who confess and admit them when purified by salutary satisfaction to the communion of the sacraments through the gateway of reconciliation. "The earlier Fathers frequently speak of sin as a disease which needs treatment, something drastic, at the hands of the spiritual physician or surgeon. W innym piśmie (Ep. CVI w PL, LIV, 1011), po oświadczając, że przez Boskiego zarządzenia miłosierdzie Boga można uzyskać tylko poprzez błagania kapłanów, dodaje: "pośrednikiem między Bogiem a ludźmi, Jezus Chrystus, dał władcy Kościoła tę moc, że powinny one nakładania pokuty na tych, którzy wyznają i przyznać je kiedy oczyszczono przez zbawienną zadowolenia do komunii z sakramentów przez bramę pojednania. "Wcześniejsze Ojcowie często mówić o grzechu jako choroba, która wymaga leczenia, coś drastycznego, na rękach duchowej lekarza lub chirurga. St. Augustine (d. 450) tells the sinner: "an abscess had formed in your conscience; it tormented you and gave you no rest. . . . confess, and in confession let the pus come out and flow away" (In ps. lxvi, n. 6). Augustyn (zm. 450) mówi, grzesznika: "ropień był utworzony w swoim sumieniu, ale dręczony jesteś i dał żadnego odpoczynku .... wyznać, w spowiedzi niech ropa wyjdzie i wypływać" (w ps . LXIV, n. 6). St. Jerome (d. 420) comparing the priests of the New Law with those of the Old who decided between leprosy and leprosy, says: "likewise in the New Testament the bishops and the priest bind or loose . . . in virtue of their office", having heard various sorts of sinners, they know who is to be bound and who is to be loosed" . . . (In Matt., xvi, 19); in his "Sermon on Penance" he says: "let no one find it irksome to show his wound vulnus confiteri) because without confession it cannot be healed." St. Ambrose (d. 397): "this right (of loosing and binding) has been conferred on priests only" (De pen., I, ii, n. 7); St. Basil (d. 397): "As men do not make known their bodily ailments to anybody and everybody, but only to those who are skilled in healing, so confession of sin ought to be made to those who can cure it" (Reg. brevior., 229). Hieronim (zm. 420) porównanie kapłanów nowej ustawy z tymi z Old który postanowił między trąd i trąd, mówi: "Podobnie w Nowym Testamencie biskupów i wiążą kapłan lub luźne ... w ich mocy biuro ", po wysłuchaniu różnego rodzaju grzeszników, że wiedzą, kto ma być związana, a kto ma być rozwiązane" ... (W Matt, XVI, 19)., w swoim "Kazaniu na Pokuty", mówi: "Niech nikt nie znaleźć to irytujące, aby pokazać swoje rany vulnus confiteri), ponieważ bez spowiedzi nie może zostać uzdrowiony "Święty Ambroży (zm. 397):". tego prawa (z utratą i wiążące) zostało przyznane tylko kapłani "(De pióro. . I, II, n. 7), Bazyli (zm. 397): "Jak ludzie nie dać poznać swoje dolegliwości cielesne innych i wszyscy, ale tylko dla tych, którzy są wykwalifikowani w uzdrowienie, więc wyznanie grzechu powinno być wprowadzone do tych, którzy mogą go wyleczyć "(prawidło brevior., 229).

For those who sought to escape the obligation of confession it was natural enough to assert that repentance was the affair of the soul alone with its Maker, and that no intermediary was needed. Dla tych, którzy starali się uciec z obowiązku spowiedzi było naturalne wystarczy stwierdzić, że pokuta była sprawa w duszy sama ze swoim Stwórcy, i że nie potrzebny był pośrednik. It is this pretext that St. Augustine sweeps aside in one of his sermons: "Let no one say I do penance secretly; I perform it in the sight of God, and He who is to pardon me knows that in my heart I repent". Jest to pretekst, że Święty Augustyn zamiata na bok w jednym ze swoich kazań: "Niech nikt nie mówi mi pokutę potajemnie; przeprowadzać go w oczach Boga, a Ten, który jest mi wybaczyć wie, że w moim sercu żałuję" . Whereupon St. Augustine asks: "Was it then said to no purpose, 'What you shall loose upon earth shall be loosed in heaven?' Czym Augustyn zapytuje: "Czy było to potem powiedział na próżno:" Co będziesz tracić na ziemi, będzie rozwiązane w niebie? " Was it for nothing that the keys were given to the Church?" Czy to na nic, że klucze zostały podane do Kościoła? " (Sermo cccxcii, n. 3, in PL, XXXIX, 1711). (Sermo cccxcii, n. 3, w PL, XXXIX, 1711). The Fathers, of course, do not deny that sin must be confessed to God; at times, indeed, in exhorting the faithful to confess, they make no mention of the priest; but such passages must be taken in connection with the general teaching of the Fathers and with the traditional belief of the Church. Ojcowie, oczywiście, nie przeczę, że grzech musi być wyznał Boga w czasach, rzeczywiście, zachęcając wiernych do wyznania, że ​​nie wspominają o kapłana, ale takie fragmenty muszą być podjęte w związku z ogólną nauką Ojcowie i przy tradycyjnej wiary Kościoła. Their real meaning is expressed, eg, by Anastasius Sinaita (seventh century): "Confess your sins to Christ through the priest" (De sacra synaxi), and by Egbert, Archbishop of York (d. 766): "Let the sinner confess his evil deeds to God, that the priest may know what penance to impose" (Mansi, Coll. Conc., XII, 232). Ich prawdziwe znaczenie jest wyrażane np. przez Anastazjusza Sinaita (VII wieku): "Wyznaj swoje grzechy do Chrystusa przez kapłana" (De sacra synaxi), a przez Egbert, arcybiskup Jorku (zm. 766): "Niech grzesznik wyznać Jego złe czyny Bogu, że ksiądz może wiedzieć, co do nakładania pokuty "(Mansi, Coll. stęż., XII, 232). For the passages in St. John Chrysostom, see Hurter, "Theol. dogmat.", III, 454; Pesch, "Praelectiones", VII, 165. Do fragmentów świętego Jana Chryzostoma, zobacz Hurter, "Theol dogmat."., III, 454; Pesch, "Praelectiones", VII, 165.

The Fathers, knowing well that one great difficulty which the sinner has to overcome is shame, encourage him in spite of it to confess. Ojcowie, dobrze wiedząc, że jedno wielkie trudności, które grzesznik ma do pokonania jest wstyd, zachęcić go mimo tego wyznać. "I appeal to you, my brethren", says St. Pacian (d. 391), ". . . you who are not ashamed to sin and yet are ashamed to confess . . . I beseech you, cease to hide your wounded conscience. Sick people who are prudent do not fear the physician, though he cut and burn even the secret parts of the body" (Paraenesis ad poenit., n. 6, 8). "Zwracam się do was, moi bracia", mówi św Pacian (zm. 391), "... Ci, którzy nie wstydzą się do grzechu i jeszcze wstydzi się wyznać ... proszę was, przestaje ukrywać swoje zranione sumienia . Chorzy, którzy są ostrożne nie boją się lekarza, choć wyciąć i spalić nawet tajne części ciała "(Paraenesis ogłoszenie poenit., n. 6, 8). St. John Chrysostom (d. 347) pleads eloquently with the sinner: "Be not ashamed to approach (the priest) because you have sinned, nay rather, for this very reason approach. No one says: Because I have an ulcer, I will not go near a physician or take medicine; on the contrary, it is just this that makes it needful to call in physicians and apply remedies. We (priests) know well how to pardon, because we ourselves are liable to sin. This is why God did not give us angels to be our doctors, nor send down Gabriel to rule the flock, but from the fold itself he chooses the shepherds, from among the sheep He appoints the leader, in order that he may be inclined to pardon his followers and, keeping in mind his own fault, may not set himself in hardness against the members of the flock" (Hom. "On Frequent Assembly" in PG, LXIII, 463). Święty Jan Chryzostom (zm. 347) powołuje się wymownie z grzesznikiem: "Nie wstydź się podejście (ksiądz), ponieważ zgrzeszyli, ba raczej właśnie z tego powodu podejścia Nikt nie mówi:. Ponieważ mam wrzód, I nie będzie go w pobliżu lekarza lub brać leki, a wręcz przeciwnie, jest to właśnie to sprawia, że ​​potrzebne, by wezwać lekarza i zastosować środki zaradcze, My (kapłani) wie dobrze, jak ułaskawienie, ponieważ sami są zobowiązane do grzechu to.. dlaczego Bóg nie dał nam aniołów, aby być naszym lekarzom, ani zsyłają Gabriel rządzić stado, ale od samego fałdu zdecyduje pasterzy, spośród owiec mianuje przywódcę, tak że może być skłonny wybaczyć jego zwolenników i, pamiętając o własnej winy, nie może ustawić się w twardości wobec członków stada "(Hom." Na Częste Zgromadzenia "w PG, LXIII, 463).

Tertullian had already used the same argument with those who, for fear of exposing their sins, put off their confession from day to day -- "mindful more of their shame than of their salvation, like those who hide from the physician the malady they suffer in the secret parts of the body, and thus perish through bashfulness. . . . because we withhold anything from the knowledge of men, do we thereby conceal it from God? . . . Is it better to hide and be damned than to be openly absolved?" Tertulian już użył tego samego argumentu, z tymi, którzy z obawy przed naraża ich grzechów, odstraszają ich spowiedzi z dnia na dzień - "świadomy więcej ich wstydu niż ich zbawienia, jak ci, którzy ukrywają przed lekarza którzy cierpią na chorobę w tajnej części ciała, a więc giną przez nieśmiałości .... bo nic wstrzymać z wiedzy ludzi, możemy w ten sposób ukryć go od Boga? ... Czy lepiej ukryć i diabli niż być otwarcie zwolniony? " ("De poenit.", x). ("De poenit.", X). St. Cyprian (d. 258) pleads for greater mildness in the treatment of sinners, "since we find that no one ought to be forbidden to do penance and that to those who implore the mercy of God peace can be granted through His priests. . . . And because in hell there is no confession, nor can exomologesis be made there, they who repent with their whole heart and ask for it, should be received into the Church and therein saved unto the Lord" (Ep. lv, "Ad Antonian.", n. 29). Cyprian (zm. 258) apeluje o większą łagodność w leczeniu grzeszników ", ponieważ okazuje się, że nikt nie powinien być zabroniony do pokuty i do tych, którzy błagamy o miłosierdzie Boga pokoju może zostać przyznane przez Jego kapłanów. ... A ponieważ w piekle nie ma spowiedzi, ani nie może być dokonane exomologesis tam ci, którzy nawrócili się z całego serca i prosić o to, powinien być przyjęty do Kościoła i tam zapisane dla Pana "(Ep. lv" ad Antonian. ", n 29).. Elsewhere he says that many who do not do penance or confess their guilt are filled with unclean spirits; and by contrast he praises the greater faith and more wholesome fear of those who, though not guilty of any idolatrous action, "nevertheless, because they thought of [such action], confess [their thought] in sorrow and simplicity to the priests of God, make the exomologesis of their conscience, lay bare the burden of their soul, and seek a salutary remedy even for wounds that are slight" ("De lapsis", xxvi sqq.). Gdzie indziej mówi, że wielu, którzy nie czynili pokutę i wyznać swoje winy są wypełnione duchy nieczyste, a natomiast chwali się większą wiarę i bardziej zdrowe strach tych, którzy, choć nie skazany za bałwochwalczy działania ", to jednak, ponieważ myśleli, z [tych działań], wyzna [ich myśli] w smutku i prostota do kapłanów Boga, należy exomologesis ich sumienia, obnażyć ciężar ich duszy, i szukać zbawiennego remedium nawet na rany, które są lekkie "(" De lapsis ", XXVI sqq.). Origen (d. 154) compares the sinner to those whose stomachs are overloaded with undigested food or with excess of humours and phlegm if they vomit, they are relieved, "so, too, those who have sinned, if they conceal and keep the sin within, they are distressed and almost choked by its humour or phlegm. But if they accuse themselves and confess, they at the same time vomit the sin and cast off every cause of disease" (Homil. on Ps. xxxvii, n. 6, in PG, XII, 1386). Orygenes (zm. 154) porównuje grzesznika do tych, których żołądki są przeciążone z strawionego pokarmu lub z nadmiaru humorów i flegma jeśli wymiotować, są one zwolnione, "tak też tych, którzy zgrzeszyli, jeśli ukryć i zachować grzech terminie, są przygnębieni i niemal zagłuszyły jego humoru lub flegmy. Ale jeśli oni oskarżają siebie i wyznać, że w tym samym czasie wymiotować grzech i odtrącić każdą przyczynę choroby "(Homil. na PS. XXXVII, n. 6, w PG, XII, 1386). St. Irenæus (130-102) relates the case of certain women whom the Gnostic Marcus had led into sin. Święty Ireneusz z Lyonu (130-102) dotyczy przypadku niektórych kobiet, których gnostic Marcus doprowadziło do grzechu. "Some of them", he says, "perform their exomologesis openly also [etiam in manifesto], while others, afraid to do this, draw back in silence, despairing to regain the life of God" ("Adv. haer.", I, xiii, 7, in PG, VII, 591). "Niektórzy z nich", mówi, "wykonują swoje exomologesis otwarcie również [etiam w manifeście], podczas gdy inni, boją się to zrobić, cofać się w milczeniu, zrozpaczony odzyskać życia Bożego" ("Adv. Haer." I, XIII, 7, w PG, VII, 591). This etiam in manifesto suggests at least that they had confessed privately, but could not bring themselves to make a public confession. Ten etiam w manifest sugeruje co najmniej wyznał, że prywatnie, ale nie mógł przynieść sami złożyć publiczne wyznanie. The advantage of confession as against the concealment of sin is shown in the words of St. Clement of Rome in his letter to the Corinthians: "It is better for a man to confess his sins than to harden his heart" (Ep. I, "Ad Cor.", li, 1). Zaletą spowiedzi w stosunku do ukrycia grzechu jest pokazany w słowach św Klemens Rzym w swoim liście do Koryntian: "Lepiej jest dla człowieka, aby wyznać swoje grzechy niż twardnieje serce" (Ep. I, "Cor ad.", li, 1).

This outline of the patristic teaching shows: Ten zarys patrystycznych nauczania pokazuje:

that the Fathers insisted on a manifestation of sin as the necessary means of unburdening the soul and regaining the friendship of God; Ojcowie nalegał na manifestację grzechu jako niezbędnych środków unburdening duszy i odzyskania przyjaźni z Bogiem;

that the confession was to be made not to a layman but to priests; że spowiedź miała zostać dokonana nie dla laika, ale dla kapłanów;

that priests exercise the power of absolving in virtue of a Divine commission, ie, as representatives of Christ; że kapłani sprawują władzę odpuszczania w mocy Bożego komisji, tj. jako przedstawiciele Chrystusa;

that the sinner, if he would be saved, must overcome his shame and repugnance to confession. że grzesznik, jeśli miałby być zbawiony, musi przezwyciężyć swój wstyd i wstręt do spowiedzi.

And since the series of witnesses goes back to the latter part of the first century, the practice of confession must have existed from the earliest days. A ponieważ serii świadków sięga do drugiej części pierwszego wieku, praktyki spowiedzi musi istniały od najwcześniejszych dni. St. Leo had good reason for appealing to the "Apostolic rule" which made secret confession to the priest sufficient without the necessity of a public declaration. St Leo miał dobry powód do odwoływania się do "zasady apostolskim", czyniąc tajemnicy spowiedzi do kapłana wystarczające bez konieczności publicznej deklaracji. Nor is it surprising that Lactantius (dc 330) should have pointed to the practice of confession as a characteristic of the true Church: "That is the true Church in which there is confession and penance, which applies a wholesome remedy to the sins and wounds whereunto the weakness of the flesh is subject" ("Div. lnst.", IV, 30). Nie jest to zaskakujące, że Lactantius (dc 330) powinna zaznaczyć się do praktyki spowiedzi jako cechę prawdziwego Kościoła: "To jest prawdziwy Kościół, w którym jest spowiedź i pokuta, która ma zastosowanie do naprawienia zdrowej grzechy i rany whereunto słabość ciała podlega "(" Div. lnst. ", IV, 30).

WHAT SINS ARE TO BE CONFESSED JAKIE GRZECHY SĄ być wyznał

Among the propositions condemned by the Council of Trent is the following: "That to obtain forgiveness of sins in the Sacrament of Penance, it is not necessary by Divine law to confess each and every mortal sin which is called to mind by due and careful examination, to confess even hidden sins and those that are against the last two precepts of the Decalogue, together with the circumstances that change the specific nature of the sin; such confession is only useful for the instruction and consolation of the penitent, and of old was practised merely in order to impose canonical satisfaction" (Can de poenit., vii). Wśród propozycji potępione przez Sobór Trydencki jest następujący: "To do uzyskania przebaczenia grzechów w sakramencie pokuty, nie jest konieczne, by prawa Bożego wyznać wszystkie i każdy grzech śmiertelny, który jest wezwany do głowy w trakcie badania należytym i starannym , wyznać nawet ukryte grzechy i te, które są w stosunku do dwóch ostatnich przykazań Dekalogu, wraz z okolicznościami, które zmieniają szczególny charakter grzechu; takie wyznanie jest przydatny tylko do instrukcji i pociechy penitenta, i był stary praktykowana jedynie w celu nakładania kanoniczne zadowolenia "(może de poenit., vii). The Catholic teaching consequently is: that all mortal sins must be confessed of which the penitent is conscious, for these are so related that noone of them can be remitted until all are remitted. Katolicka nauka konsekwencji jest: że wszystkie grzechy śmiertelne należy wyznał których penitent jest przytomna, za te są tak powiązane, że nikt z nich nie może zostać przekazane do wszystkich są umorzeniu. Remission means that the soul is restored to the friendship of God; and this is obviously impossible if there remain unforgiven even a single mortal sin. Umorzenie oznacza, że ​​dusza jest przywrócony do przyjaźni z Bogiem, i jest to oczywiście niemożliwe, jeżeli nie pozostają Unforgiven nawet jednego grzechu śmiertelnego. Hence, the penitent, who in confession willfully conceals a mortal sin, derives no benefit whatever; on the contrary, he makes void the sacrament and thereby incurs the guilt of sacrilege. Stąd penitenta, którzy w spowiedzi świadomie ukrywa grzech śmiertelny, nie osiąga żadnych korzyści, co, przeciwnie, sprawia, że ​​unieważnienie sakramentu, a tym samym ponosi winę świętokradztwa. If, however, the sin be omitted, not through any fault of the penitent, but through forgetfulness, it is forgiven indirectly; but it must be declared at the next confession and thus submitted to the power of the keys. Jeśli, jednak, nie można pominąć sin przez winy penitenta, ale przez zapomnienia odpuszczone jest pośrednio, ale należy stwierdzić, w ten sposób, a następnego spowiedzi przedstawione mocy klawiszy.

While mortal sin is the necessary matter of confession, venial sin is sufficient matter, as are also the mortal sins already forgiven in previous confessions. Choć grzechem śmiertelnym jest niezbędne sprawy spowiedzi, grzech powszedni jest wystarczająca sprawa, jak tez śmiertelne grzechy już odpuszczone w poprzednich spowiedzi. This is the common teaching of theologians, in accord with the condemnation pronounced by Leo X on Luther's assertion, 'By no means presume to confess venial sins . To jest wspólne nauczanie teologów, w zgodzie z potępienia, wydanego przez Leona X na twierdzenie Lutra, "W żadnym wypadku nie przesądza wyznać grzechy powszednie. . . . . in the primitive Church only manifest mortal sins were confessed" (Bull, "Exurge Domine"; Denzinger, "Enchir.", 748). In the constitution "Inter cunctas" (17 Feb., 1304), Benedict XI, after stating that penitents who had confessed to a priest belonging to a religious order are not obliged to reiterate the confession to their own priest, adds: "Though it is not necessary to confess the same sins over again, nevertheless we regard it as salutary to repeat the confession, because of the shame it involves, which is a great part of penance; hence we strictly enjoin the Brothers (Dominicans and Franciscans] to admonish their penitents and in sermons 'exhort them that they confess to their own priests at least once a year, assuring them that this will undoubtedly conduce to their spiritual welfare" (Denzinger, "Enchir.", 470). St. Thomas gives the same reason for this practice: the oftener one confesses the more is the (temporal) penalty reduced; hence one might confess over and over again until the whole penalty is cancelled, nor would he thereby offer any injury to the sacrament" (IV Sent., d. xvii, q. 3, sol. 5 ad 4). w Kościele pierwotnym tylko manifestem były wyznał grzechy śmiertelne "(Bull" Exurge Domine "; Denzinger,". Enchir ", 748). w Konstytucji" cunctas Inter "(17 lutego 1304), Benedykt XI, po stwierdzeniu, że penitentów, którzy przyznali się do kapłana należącego do zakonu, nie są zobowiązane do ponowienia spowiedzi do własnego księdza, dodaje: "Choć nie jest to konieczne, aby wyznać te same grzechy na nowo, jednak traktujemy go jako zbawienną, aby powtórzyć spowiedzi , z powodu wstydu, że obejmuje, która jest wielką częścią pokuty, stąd mamy ściśle nakazały Brothers (dominikanów i franciszkanów], aby ich upomnieć penitentów iw kazaniach "nawoływać ich, że przyzna się do ich własnych kapłanów, co najmniej raz w roku, . zapewniając ich, że będzie to bez wątpienia przyczynić się do czegoś dla ich duchowego dobra "(Denzinger,". Enchir ", 470) Thomas daje ten sam powód tej praktyki: częściej jeden wyznaje bardziej jest (czasowy) zmniejszona kara, stąd jeden może wyznać w kółko, aż cały kara zostanie anulowana, nie chciał w ten sposób zaoferować żadnej szkody do sakramentu "(IV Sent., zm. xvii, q. 3, sol. 5 ad 4).

SATISFACTION ZADOWOLENIE

As stated above, the absolution given by the priest to a penitent who confesses his sins with the proper dispositions remits both the guilt and the eternal punishment (of mortal sin). Jak wspomniano powyżej, rozgrzeszenie udzielone przez kapłana do penitenta, który wyznaje swoje grzechy z dyspozycjami przekazuje zarówno winy i kary wiecznej (grzech śmiertelny). There remains, however, some indebtedness to Divine justice which must be cancelled here or hereafter (see PURGATORY). Istnieją jednak pewne zadłużenia do Opatrzności Bożej sprawiedliwości, która musi zostać anulowane tutaj lub w przyszłości (patrz czyśćcu). In order to have it cancelled here, the penitent receives from his confessor what is usually called his "penance", usually in the form of certain prayers which he is to say, or of certain actions which he is to perform, such as visits to a church, the Stations of the Cross, etc. Alms, deeds, fasting, and prayer are the chief means of satisfaction, but other penitential works may also be enjoined. W celu zapewnienia jej anulowane tutaj, penitent otrzymuje od swego spowiednika, co zazwyczaj nazywa się jego "pokuty", zazwyczaj w postaci niektórych modlitw, którego jest powiedzieć, czy pewnych działań które jest do wykonania, takie jak odwiedziny kościół, Droga Krzyżowa, itd. Jałmużna, czyny, post i modlitwa są głównym środkiem zadowolenia, ale inne dzieła pokutne może być zabronione. The quality and extent of the penance is determined by the confessor according to the nature of the sins revealed, the special circumstances of the penitent, his liability to relapse, and the need of eradicating evil habits. Jakość i zakres Pokuty jest określana przez spowiednika w zależności od rodzaju grzechów ujawnił, szczególne okoliczności penitenta, jego odpowiedzialności do nawrotu, i potrzeba wyeliminowania złych nawyków. Sometimes the penance is such that it may be performed at once; in other cases it may require a more or less considerable period, as, eg, where it is prescribed for each day during a week or a month. Czasami pokuta takie, że może być wykonane jednocześnie, w innych przypadkach, może wymagać mniej lub bardziej znaczny okres, jak, na przykład, w którym jest przewidziane dla każdego dnia w ciągu tygodni lub miesięcy. But even then the penitent may receive another sacrament (eg, Holy Communion) immediately after confession, since absolution restores him to the state of grace. Ale nawet wtedy penitent może otrzymać inny sakrament (np. Komunii Świętej) zaraz po spowiedzi, ponieważ rozgrzeszenie przywraca go do stanu łaski. He is nevertheless under obligation to continue the performance of his penance until it is completed. Jest on jednak zobowiązany do kontynuowania wykonywania jego pokuty, dopóki nie zostanie zakończona.

In theological language, this penance is called satisfaction and is defined, in the words of St. Thomas: "The payment of the temporal punishment due on account of the offence committed against God by sin" (Suppl. to Summa, Q. xii, a. 3). W języku teologicznym, to pokuta nazywa satysfakcję i jest zdefiniowany, w słowach Tomasza: "zapłatę kary doczesnej należnej ze względu na przestępstwo popełnione przeciwko Bogu przez grzech" (supl. do Summa, Q. xii, . 3). It is an act of justice whereby the injury done to the honour of God is required, so far at least as the sinner is able to make reparation (poena vindicativa) ; it is also a preventive remedy, inasmuch as it is meant to hinder the further commission of sin (poena medicinalis). Jest to akt sprawiedliwości, w którym szkody zrobione na cześć Boga jest konieczne, przynajmniej na razie, jak grzesznik jest w stanie zadośćuczynić (poena vindicativa), jest również środek zapobiegawczy, ponieważ to znaczy, to utrudnić ponadto komisja grzechu (poena medicinalis). Satisfaction is not, like contrition and confession, an essential part of the sacrament, because the primary effect, ie, remission of guilt and eternal punishment -- is obtained without satisfaction; but it is an integral part, because it is requisite for obtaining the secondary effect -- ie, remission of the temporal punishment. Satysfakcja nie jest, jak skruchy i spowiedzi, istotną część sakramentu, ponieważ najważniejszym skutkiem, czyli umorzenie winy i kary wieczne - jest otrzymywany bez satysfakcji, ale jest integralną częścią, ponieważ jest to warunek uzyskania wtórny efekt - czyli darowanie kary doczesnej. The Catholic doctrine on this point is set forth by the Council of Trent, which condemns the proposition: "That the entire punishment is always remitted by God together with the guilt, and the satisfaction required of penitents is no other than faith whereby they believe that Christ has satisfied for them"; and further the proposition: "That the keys were given to the Church for loosing only and not for binding as well; that therefore in enjoining penance on those who confess, priests act contrary to the purpose of the keys and the institution of Christ; that it is a fiction [to say] that after the eternal punishment has been remitted in virtue of the keys, there usually remains to be paid a temporal penalty" (Can. "de Sac. poenit.", 12, 15; Denzinger, "Enchir.", 922, 925). Doktryny katolickiej w tej kwestii jest określone przez Sobór Trydencki, który potępia propozycję: "To cała kara jest zawsze przekazane przez Boga wraz z winy, a zadowolenie wymagane penitentów nie ma innego niż wiara w którym uważają, że Chrystus wypełnił dla nich ", a ponadto propozycja:" To, że klucze zostały podane do Kościoła za utratę, a nie do wiązania, jak również, że w związku z nakazał pokutę na tych, którzy wyznają, kapłanów działania sprzeczne z celem kluczy a instytucja Chrystusa; że to fikcja [powiedzieć], że po wieczne kara została umorzona na mocy przyciskami, zazwyczaj pozostaje do zapłacenia kary czasowego "(kan." de Sac poenit ".. 12, 15; Denzinger "Enchir.", 922, 925). As against the errors contained in these statements, the Council (Sess. XIV, c. viii) cites conspicuous examples from Holy Scripture. Wobec błędów zawartych w tych sprawozdaniach, Rada (Sess. XIV w.. Viii) przytacza przykłady z widocznym Pisma Świętego. The most notable of these is the judgment pronounced upon David: "And Nathan said to David: the Lord also hath taken away thy sin: thou shalt not die. Nevertheless, because thou hast given occasion to the enemies of the Lord to blaspheme, for this thing, the child that is born to thee, shall surely die" (2 Samuel 12:13, 14; cf. Genesis 3:17; Numbers 20:11 sqq.). Najbardziej znanym z nich jest wyrok wymawiane na Dawida: "Natan powiedział do Dawida: Pan bowiem również zabrany twój grzech: nie umrzesz Niemniej jednak, ponieważ dałeś okazji do wrogów Pana bluźnić, dla. ta rzecz, że dziecko rodzi się z ciebie, będzie na pewno umrze "(2 Samuela 12:13, 14;. por. Rdz 3:17;. Liczb 20:11 sqq). David's sin was forgiven and yet he had to suffer punishment in the loss of his child. Grzech Dawida zostało wybaczone i jeszcze musiał ponieść karę w stracie dziecka. The same truth is taught by St. Paul (1 Corinthians 11:32): "But whilst we are judged, we are chastised by the Lord, that we be not condemned with this world". Sama prawda jest prowadzone przez Pawła (1 Kor 11:32): "Ale jednocześnie jesteśmy sądzeni, jesteśmy ukarani przez Pana, że ​​nie może być skazany z tego świata". The chastisement here mentioned is a temporal punishment, but a punishment unto Salvation. Wymienionych tutaj kara jest kara doczesna, ale kara ku zbawieniu.

"Of all the parts of penance", says the Council of Trent (loc. cit.), "satisfaction was constantly recommended to the Christian people by our Fathers". "Spośród wszystkich części pokuty", mówi Sobór Trydencki (loc. cit.), "Satysfakcji stale zaleca się lud chrześcijański przez naszych Ojców". This the Reformers themselves admitted. To reformatorzy sami przyznali. Calvin (Instit., III, iv, 38) says he makes little account of what the ancient writings contain in regard to satisfaction because "nearly all whose books are extant went astray on this point or spoke too severely". Calvin (Instit., III, IV, 38) mówi, że nie ma większego uwagę to, co starożytne pisma zawierają w odniesieniu do zadowolenia, bo "prawie wszystkie, którego książki są istniejące pobłądził w tym punkcie lub mówił zbyt poważnie". Chemnitius ("Examen C. Trident.", 4) acknowledges that Tertullian, Cyprian, Ambrose, and Augustine extolled the value of penitential works; and Flacius Illyricus, in the "Centuries", has a long list of Fathers and early writers who, as he admits, bear witness to the doctrine of satisfaction. Chemnitius (". Examen C. Trident", 4) uznaje, że Tertulian, Cyprian, Ambroży, Augustyn i zachwala wartości dzieł pokutnych oraz Flacius Illyricus, w "wieku", ma długą listę Ojców i wczesnych pisarzy, którzy jak sam przyznaje, świadczą o nauce zadowolenia. Some of the texts already cited (Confession) expressly mention satisfaction as a part of sacramental penance. Niektóre teksty już cytowane (Spowiedź) wyraźnie wskazują zadowolenia jako część sakramentalnej pokuty. To these may be added St. Augustine, who says that "Man is forced to suffer even after his sins are forgiven, though it was sin that brought down on him this penalty. For the punishment outlasts the guilt, lest the guilt should be thought slight if with its forgiveness the punishment also came to an end" (Tract. cxxiv, "In Joann.", n. 5, in PL, XXXV, 1972); St. Ambrose: "So efficacious is the medicine of penance that [in view of it] God seems to revoke His sentence" ("De poenit.", 1, 2, c. vi, n. 48, in PL, XVI, 509); Caesarius of Arles: "If in tribulation we give not thanks to God nor redeem our faults by good works, we shall be detained in the fire of purgatory until our slightest sins are burned away like wood or straw" (Sermo civ, n. 4). Aby te mogą być dodawane Augustyn, który mówi, że "Człowiek jest zmuszony cierpieć nawet po jego grzechy są odpuszczone, choć był grzech, który sprowadza na niego tę karę. Ukaranie outlasts winy, bo wina nie powinny być traktowane niewielki, jeśli z jego przebaczenie kara również dobiegła końca "(Tract. cxxiv," W Joann. ", n 5, w PL, XXXV, 1972.), Ambroży:" Tak jest skutecznym lekarstwem pokuty, że [ w związku z tym] Bóg wydaje się cofnąć Jego zdanie "(" De poenit. ", 1, 2, c vi, n 48, w PL, XVI, 509..) Cezary z Arles:" Jeżeli w ucisku nie dajemy dzięki Bogu, ani odkupić nasze grzechy przez dobre uczynki, będziemy zatrzymany w ogniu czyśćcu aż do naszych najmniejszych grzechy są spalił się jak drewno lub słoma "(Sermo civ, n. 4). Among the motives for doing penance on which the Fathers most frequently insist is this: If you punish your own sin, God will spare you; but in any case the sin will not go unpunished. Wśród motywów pokuty, w którym Ojcowie najczęściej nalegać to: Jeśli karać własnego grzechu, Bóg wam oszczędzić, ale w żadnym przypadku nie będzie grzech bezkarne. Or again they declare that God wants us to perform satisfaction in order that we may clear off our indebtedness to His justice. Lub ponownie deklarują, że Bóg chce nam wykonać satysfakcji w porządku, że możemy uciec nasze zadłużenie Jego sprawiedliwości. It is therefore with good reason that the earlier councils -- eg, Laodicaea (AD 372) and Carthage IV (397) -- teach that satisfaction is to be imposed on penitents; and the Council of Trent but reiterates the traditional belief and practice when it makes the giving of "penance" obligatory on the confessor. Dlatego nie bez powodu, że wcześniejsze rady - np. Laodicaea (AD 372) i Kartaginie IV (397) - uczyć, że satysfakcja jest nakładanych na penitentów, a Sobór Trydencki, ale ponownie tradycyjnych wierzeń i praktyk, gdy to sprawia, że ​​dawanie "pokuty" obowiązującą na spowiednika. Hence, too, the practice of granting indulgences, whereby the Church comes to the penitent's assistance and places at his disposal the treasury of Christ's merits. Stąd też praktyka przyznawania odpustów, w którym Kościół przychodzi do penitenta pomocy i miejsca w jego dyspozycji skarbca zasług Chrystusa. Though closely connected with penance, indulgences are not a part of the sacrament; they presuppose confession and absolution, and are properly called an extra-sacramental remission of the temporal punishment incurred by sin. Choć ściśle związane z pokutą, odpusty nie są częścią sakramentu; zakładają one spowiedź i rozgrzeszenie, i są odpowiednio nazywane extra-sakramentalnego odpuszczenia kary doczesnej poniesionych przez grzech. (See INDULGENCES.) (Patrz odpustów.)

SEAL OF CONFESSION Spowiedzi

Regarding the sins revealed to him in sacramental confession, the priest is bound to inviolable secrecy. Jeśli chodzi o grzechy objawił mu w sakramentalnej spowiedzi, ksiądz jest zobowiązany do nienaruszalnej tajemnicy. From this obligation he cannot be excused either to save his own life or good name, to save the life of another, to further the ends of human justice, or to avert any public calamity. Od tego obowiązku nie może być usprawiedliwiane albo zapisać swoje życie i dobre imię, aby uratować życie innym, by przyspieszyć końce ludzkiej sprawiedliwości, lub zapobiec każde publiczne nieszczęście. No law can compel him to divulge the sins confessed to him, or any oath which he takes -- eg, as a witness in court. Żadne prawo nie może zmusić go do ujawnienia grzechów wyznał mu, ani żadnej przysięgi, bierze - np. jako świadek w sądzie. He cannot reveal them either directly -- ie, by repeating them in so many words -- or indirectly -- ie, by any sign or action, or by giving information based on what he knows through confession. On nie może ujawnić je albo bezpośrednio - tj. przez powtórzenie ich w tak wielu słów - lub pośrednio - tj. przez jakiegokolwiek oznaczenia lub działania, albo przez udzielanie informacji w oparciu o to, co wie, poprzez spowiedź. The only possible release from the obligation of secrecy is the permission to speak of the sins given freely and formally by the penitent himself. Tylko możliwe zwolnienie z obowiązku zachowania tajemnicy jest zezwolenie, aby mówić o grzechach się swobodnie i formalnie przez samego penitenta. Without such permission, the violation of the seal of confession would not only be a grievous sin, but also a sacrilege. Bez takiej zgody, naruszenie spowiedzi nie tylko byłoby ciężkim grzechem, ale także świętokradztwo. It would be contrary to the natural law because it would be an abuse of the penitent's confidence and an injury, very serious perhaps, to his reputation. Byłoby to sprzeczne z prawem naturalnym, ponieważ byłoby to nadużycie zaufania penitenta oraz obrażeń, bardzo poważna być może, na jego reputacji. It would also violate the Divine law, which, while imposing the obligation to confess, likewise forbids the revelation of that which is confessed. Byłoby to również naruszenie prawa Bożego, który, nakładając jednocześnie obowiązek wyznać, również zabrania objawienie to, co wyznał. That it would infringe ecclesiastical law is evident from the strict prohibition and the severe penalties enacted in this matter by the Church. Że to naruszenie prawa kościelnego jest oczywiste od ścisłego zakazu a surowe kary uchwalił w tej sprawie przez Kościół. "Let him beware of betraying the sinner by word or sign or in any other way whatsoever. . . we decree that he who dares to reveal a sin made known to him in the tribunal of penance shall not only be deposed from the priestly office, but shall moreover be subjected to close confinement in a monastery and the performance of perpetual penance" (Fourth Lateran Council, cap. xxi; Denzinger, "Enchir.", 438). "Niech uwaga o zdradę grzesznik przez słowo lub znak lub w jakikolwiek inny sposób ani ..., że dekret ten, kto ośmiela się ujawnić grzech oznajmił mu w trybunale pokuty nie tylko złożone z urzędu kapłańskiego, lecz ponadto może być poddany ścisłym zamknięciu w klasztorze oraz wyniki wieczystego pokuty "(Sobór Laterański IV, cap xxi;. Denzinger,". Enchir ", 438). Furthermore, by a decree of the Holy Office (18 Nov., 1682), confessors are forbidden, even where there would be no revelation direct or indirect, to make any use of the knowledge obtained in confession that would displease the penitent, even though the non-use would occasion him greater displeasure. Ponadto, na mocy dekretu Świętego Oficjum (18 listopada 1682), spowiednicy są zabronione, nawet w przypadku gdy nie będzie objawienie bezpośrednie lub pośrednie, do żadnego wykorzystania wiedzy uzyskanej w spowiedzi, że nie podobają się penitenta, nawet niestosowanie będzie okazja mu większą niezadowolenie.

These prohibitions, as well as the general obligation of secrecy, apply only to what the confessor learns through confession made as part of the sacrament. Te zakazy, jak również ogólnego obowiązku zachowania tajemnicy, tylko do tego, co spowiednik dowiaduje się poprzez spowiedź dokonanych w ramach sakramentu. He is not bound by the seal as regards what may be told him by a person who, he is sure, has no intention of making a sacramental confession but merely speaks to him "in confidence"; prudence, however, may impose silence concerning what he learns in this way. On nie jest związany w odniesieniu do pieczęci, co może być powiedział mu przez osobę, to na pewno, nie ma zamiaru dokonywania sakramentalnej spowiedzi, lecz jedynie mówi do niego "w zaufaniu"; roztropność, jednak może nałożyć milczenie dotyczące tego, co dowiaduje się w ten sposób. Nor does the obligation of the seal prevent the confessor from speaking of things which he has learned outside confession, though the same things have also been told him in confession; here again, however, other reasons may oblige him to observe secrecy. Nie ma obowiązku pieczęci zapobiec spowiednika od mówienia rzeczy, których nauczył się poza spowiedzią, choć te same rzeczy zostały również powiedział mu na spowiedzi, tutaj ponownie, jednak inne powody, może zobowiązać go do zachowania tajemnicy. The same obligation, with the limitations indicated, rests upon all those who in one way or another acquire a knowledge of what is said in confession, eg, an interpreter who translates for the priest the words of the penitent, a person who either accidentally or intentionally overhears the confession, an ecclesiastical superior (eg, a bishop) to whom the confessor applies for authorization to absolve the penitent from a reserved case. Sam obowiązek, przy czym ograniczenia wskazane, spoczywa na wszystkich, którzy w taki czy inny sposób zdobyć wiedzę o tym, co jest powiedziane w spowiedzi, np. tłumacza, który przekłada się na księdza słowa penitenta, osoba, która przypadkowo lub celowo podsłuchuje spowiedź, przełożonego kościelnego (np. biskup), do których odnosi się do spowiednika zezwolenia na zwalnia penitenta z zastrzeżonego przypadku. Even the penitent, according to some theologians, is bound to secrecy; but the more general opinion leaves him free; as he can authorize the confessor to speak of what he has confessed, he can also, of his own accord, speak to others. Nawet penitenta, według niektórych teologów, jest zobowiązany do zachowania tajemnicy, ale bardziej ogólna opinia pozostawia go wolnym, jak on może zezwolić na spowiednika mówić co on wyznał, może on również, z własnej woli, rozmawiać z innymi. But he is obliged to take care that what he reveals shall cast no blame or suspicion on the confessor, since the latter cannot defend himself. Ale on ma obowiązek dbać o to, co objawia odda nie winę lub podejrzenia o spowiednika, ponieważ ten ostatni nie może się bronić. In a word, it is more in keeping with the intention of the Church and with the reverence due to the sacrament that the penitent himself should refrain from speaking of his confession. Jednym słowem, jest to bardziej zgodne z intencją Kościoła i ze czcią ze względu na sakrament, że penitent sam powinien powstrzymać się od mówienia o swoim wyznaniu. Such, undoubtedly, was the motive that prompted St. Leo to condemn the practice of letting the penitent read in public a written statement of his sins (see above); and it needs scarcely be added that the Church, while recognizing the validity of public confession, by no means requires it; as the Council of Trent declares, it would be imprudent to prescribe such a confession by any human enactment. Taki, bez wątpienia, był motyw, że monit St Leo do potępienia praktyki najmu penitent odczytuje publicznym oświadczeniu pisemnym jego grzechów (patrz wyżej), a to musi być słabo dodaje, że Kościół, uznając ważność publiczna spowiedź, w żaden sposób nie wymaga, jak Sobór Trydencki oświadcza, byłoby nieroztropne przepisać takiej spowiedzi przez każdego człowieka uchwalenia. (For provisions of the civil law regarding this matter, see SEAL OF CONFESSION.) (W przypadku przepisów prawa cywilnego w tej sprawie, patrz spowiedzi.)

PUBLIC PENANCE Publicznej pokuty

An undeniable proof both of the practice of confession and of the necessity of satisfaction is found in the usage of the early Church according to which severe and often prolonged penance was prescribed and performed. Niezaprzeczalny dowód zarówno praktyki spowiedzi i konieczność zadowolenia znajduje się w używaniu wczesnego Kościoła, według którego ciężka i często długotrwały pokuty został przepisany i wykonane. The elaborate system of penance exhibited in the "Penitentials" and conciliar decrees, referred to above, was of course the outcome of a long development; but it simply expressed in greater detail the principles and the general attitude towards sin and satisfaction which had prevailed from the beginning. Rozbudowany system pokuty wystawiał w "Penitentials" i soborowych dekretów, o których mowa powyżej, był oczywiście wynikiem długiego rozwoju, ale to po prostu wyrażane bardziej szczegółowo zasady i ogólne nastawienie do grzechu i zadowolenia, które panowały od początek. Frequently enough the latter statutes refer to the earlier practice either in explicit terms or by reiterating what had been enacted long before. Wystarczająco często te ostatnie statut odnoszą wcześniejszej praktyce zarówno w warunkach wyraźnej lub powtarzając to, co zostało uchwalone na długo przed. At times, also, they allude to documents which were then extant, but which have not yet come down to us, eg, the libellus mentioned in the African synods of 251 and 255 as containing singula capitum placita, ie, the details of previous legislation (St. Cyprian, Ep. xxi). Czasami również, że nawiązują do dokumentów, które następnie obowiązują, ale które jeszcze nie zstąpił do nas, np. Libellus wspomniano w afrykańskich synody 251 i 255 jako zawierające singula capitum Placita, tj. szczegóły wcześniejszego prawodawstwa (św. Cyprian, Ep. xxi). Or again, they point to a system of penance that was already in operation and needed only to be applied to particular cases, like that of the Corinthians to whom Clement of Rome wrote his First Epistle about AD 96, exhorting them: "Be subject in obedience to the priests (presbyteris) and receive discipline [correctionem) unto penance, bending the knees of your hearts" (Ep. I "Ad Cor.", lvii). Albo znowu, wskazują one na system pokuty, która była już w eksploatacji i konieczna tylko stosowane do szczególnych przypadkach, podobnie jak Koryntian, do których Klemens Rzym napisał swój pierwszy List około AD 96, upominając ich: "podlega w dyscyplina posłuszeństwo kapłanów (presbyteris) i odbierania [correctionem) do pokuty, zginanie kolana waszych sercach "(Ep. I" Cor Ad. ", LVI). At the close, therefore, of the first century, the performance of penance was required, and the nature of that penance was determined, not by the penitent himself, but by ecclesiastical authority. Na zakończenie, w związku z tym w pierwszym wieku, skuteczność pokuty był wymagany, a charakter tej pokuty została określona nie przez samego penitenta, lecz przez władze kościelne. (See EXCOMMUNICATION.) (Patrz ekskomuniki.)

Three kinds of penance are to be distinguished canonical, prescribed by councils or bishops in the form of "canons" for graver offences. Trzy rodzaje pokuty są rozróżniane kanoniczne, przepisane przez rady lub biskupów, w formie "kanonów" dla graver przestępstw. This might be either private, ie, performed secretly or public ie, performed in the presence of bishop, clergy and people. To może być albo prywatne, czyli wykonywane potajemnie lub publicznego tj. w obecności biskupa, duchowieństwa i ludu. When accompanied by certain rites as prescribed in the Canons, it was solemn penance. Gdy towarzyszą pewne obrzędy, jak określono w Kanonów było uroczyste pokuty. The public penance was not necessarily canonical; it might be undertaken by the penitent of his own accord. Publicznej pokuty nie koniecznie kanoniczne, może zostać podjęte przez penitenta własnej woli. Solemn penance, the most severe of all, was inflicted for the worst offences only, notably for adultery, murder, and idolatry, the "capital sins". Uroczysta pokuty, najpoważniejszy ze wszystkich, była spowodowana dla najgorszych przestępstw tylko, zwłaszcza na cudzołóstwo, zabójstwo, i bałwochwalstwo, "grzechy kapitału". The name of penitent was applied especially to those who performed public canonical penance. Nazwa penitent był stosowany zwłaszcza do tych, którzy wykonali publiczną kanoniczne pokuty. "There is a harder and more grievous penance, the doers of which are properly called in the Church penitents; they are excluded from participation in the sacraments of the altar, lest by unworthily receiving they eat and drink judgment unto themselves "(St. Augustine, "De utilitate agendae poenit.", ser. cccxxxii, c. iii). "Jest trudniej i bardziej bolesna pokuty, jakich wykonawcy są właściwie w Kościele penitentów, są one wyłączone z uczestnictwa w sakramentach ołtarzu, bo przez niegodnie otrzymaniu jedzą i piją wyrok do siebie" (św. Augustyn , "De utilitate agendae poenit.", ser. cccxxxii, c. iii).

The penitential process included a series of acts, the first of which was confession. Pokutne proces obejmował szereg czynności, z których pierwsza była spowiedź. Regarding this, Origen, after speaking of baptism, tells us: "There is a yet more severe and arduous pardon of sins by penance, when the sinner washes his couch with tears, and when he blushes not to disclose his sin to the priest of the Lord and seeks the remedy" (Homil. "In Levit.", ii, 4, in PG, XII, 418). W odniesieniu do tego, Orygenes, po rozmowie z chrztu, mówi: "Nie ma jeszcze bardziej surowe i żmudny ułaskawienie grzechów przez pokutę, gdy grzesznik myje jego kanapie z łez, a kiedy się rumieni nie ujawniać jego grzech do kapłana Pan i stara się zaradzić "(Homil." W Levit. ", II, 4, w PG, XII, 418). Again he says: "They who have sinned, if they hide and retain their sin within their breast, are grievously tormented; but if the sinner becomes his own accuser, while he does this, he discharges the cause of all his malady. Only let him carefully consider to whom he should confess his sin; what is the character of the physician; if he be one who will be weak with the weak, who will weep with the sorrowful, and who understands the discipline of condolence and fellow-feeling. So that when his skill shall be known and his pity felt, you may follow what he shall advise. Should he think your disease to be such that it should be declared in the assembly of the faithful-whereby others may be edified, and yourself easily reformed-this must be done with much deliberation and the skillful advice of the physician" (Homil. "In Ps. xxxvii", n. 6, in PG, XII, 1386). Znowu mówi: "Oni, którzy zgrzeszyli, jeśli ukryć i zachować swój grzech w ich piersi, są boleśnie dręczony, ale jeśli grzesznik staje się jego własny oskarżyciel, a on tego nie robi, on zrzuty przyczyną wszystkich jego malady Tylko niech. go dokładnie rozważyć, do którego powinien wyznać swoje grzechy, to co jest postać lekarza, jeśli on będzie tym, który będzie słaby ze słabym, którzy będą płakać z smucić, a kto rozumie dyscyplinę kondolencyjna i kolegów-uczucie. Tak, że kiedy jego umiejętności są znane i jego szkoda filcu, można śledzić to, co ma on doradzać. powinien myśleć twoja choroba powinna być taka, że ​​powinna ona zostać uznana w zgromadzeniu wiernych, w którym inni mogą być zbudowany, a samemu łatwo Zreformowana-to musi być wykonane z długich obradach i umiejętne poradę lekarza "(Homil." W Ps. xxxvii ", n. 6, w PG, XII, 1386). Origen here states quite plainly the relation between confession and public penance. Orygenes tutaj dość wyraźnie stwierdza, związek między spowiedzi i pokuty publicznej. The sinner must first make known his sins to the priest, who will decide whether any further manifestation is called for. Grzesznik musi najpierw przedstawić swoje grzechy księdzu, który zadecyduje, czy dalsza manifestacja nazywa.

Public penance did not necessarily include a public avowal of sin. Publicznej pokuty nie koniecznie obejmować publiczne przyznanie się do grzechu. As St. Augustine also declares, "If his sin is not only grievous in itself, but involves scandal given to others, and if the bishop [antistes] judges that it will be useful to the Church [to have the sin published], let not the sinner refuse to do penance in the sight of many or even of the people at large, let him not resist, nor through shame add to his mortal wound a greater evil" (Sermo cli, n. 3). Jak Augustyn oświadcza również, "Jeśli jego grzech jest nie tylko bolesne samo w sobie, ale wiąże skandal podane na innych, i jeśli biskup [antistes] sędziów, że będzie to przydatne dla Kościoła [mieć opublikowane grzechu], niech Grzesznik nie odmawiają pokuty w oczach wielu lub nawet ludzi w ogóle, niech się nie oprzeć, ani przez wstyd dodać do swego śmiertelnego rany większe zło "(Sermo cli, n. 3). It was therefore the duty of the confessor to determine how far the process of penance should go beyond sacramental confession. Dlatego też obowiązkiem spowiednika, aby określić, jak daleko proces powinien wykraczać poza pokuty sakramentalnej spowiedzi. It lay with him also to fix the quality and duration of the penance: "Satisfaction", says Tertullian, "is determined by confession; penance is born of confession, and by penance God is appeased" (De poenit., viii). Leżała z nim również ustalić jakość i czas trwania pokuty: "Satisfaction", mówi Tertulian, "jest określana przez spowiedź; pokuty rodzi się spowiedzi i pokuty Bóg jest zaspokojony" (De poenit, VIII.). In the East there existed from the earliest times (Sozomen, HE, VII, xvi) or at least from the outbreak of the Novatianist schism (Socrates, HE, V, xix) a functionary known as presbyter penitentiarius, i, e, a priest especially appointed on account of his prudence and reserve to hear confessions and impose public penance. Na Wschodzie istniały od najwcześniejszych czasów (Sozomen, HE, VII, xvi) lub co najmniej od wybuchu Novatianist schizmy (Sokrates, HE, V, xix) funkcjonariusza znany jako kapłana penitentiarius, i, e, kapłana specjalnie powołany ze względu na jego roztropność i rezerwat spowiadać i nałożyć pokutę publiczną. If the confessor deemed it necessary, he obliged the penitent to appear before the bishop and his council [presbyterium) and these again decided whether the crime was of such a nature that it ought to be confessed in presence of the people. Jeśli spowiednik uważa za konieczne, penitenta on zobowiązany do stawienia się przed biskupem i jego Rady [prezbiterium), a te ponownie zdecydować, czy przestępstwem było takiej natury, że powinna być wyznał w obecności ludzi. Then followed, usually on Ash Wednesday, the imposition of public penance whereby the sinner was excluded for a longer or shorter period from the communion of the Church and in addition was obliged to perform certain penitential exercises, the exomologesis. Potem następuje zazwyczaj w Środę Popielcową, nałożenie publicznej pokuty którą grzesznik został wyłączony na dłuższy lub krótszy okres od komunii z Kościołem, a ponadto został zobowiązany do wykonywania pewnych ćwiczeń pokutnych, exomologesis. This term, however, had various meanings: it designated sometimes the entire process of penance (Tertullian), or again the avowal of sin at the beginning or, finally, the public avowal which was made at the end -- ie, after the performance of the penitential exercises. Termin ten miał jednak różne znaczenia: jest wyznaczony czasem całego procesu pokuty (Tertulian), lub ponownie wyznanie grzechu na początku lub końcu, publiczne wyznanie, które zostało dokonane na koniec - czyli po wykonaniu z pokutną ćwiczeń.

The nature of these exercises varied according to the sin for which they were prescribed. Charakter tych ćwiczeń zróżnicowane w zależności od grzechu, dla którego zostały przepisane. According to Tertullian (De poenit., IX), "Exomologesis is the discipline which obliges a man to prostrate and humiliate himself and to adopt a manner of life that will draw down mercy. As regards dress and food, it prescribes that he shall lie in sackcloth and ashes, clothe his body in rags, plunge his soul in sorrow, correct his faults by harsh treatment of himself, use the plainest meat and drink for the sake of his soul and not of his belly: usually he shall nourish prayer by fasting, whole days and nights together he shall moan, and weep, and wail to the Lord his God, cast himself at the feet of the priests, fall on his knees before those who are dear to God, and beseech them to plead in his behalf". Według Tertuliana (De poenit., IX), "exomologesis jest dyscypliną, która zobowiązuje człowieka do poklony i poniżania siebie i przyjąć sposób życia, który przyciągnie dół miłosierdzie. Jako strój chodzi i jedzenie, to przewiduje, że powinien on leżeć w worze iw popiele, przyoblec ciało w łachmanach, pogrążyć duszę w smutku, poprawne jego uszkodzeń przez surowe traktowanie siebie, użyj plainest pokarm i napój dla dobra jego duszy i nie brzuch: zazwyczaj jest on ożywiać modlitwę czczo, całe dni i noce razem on jęczeć i płakać i zawodzić się do Pana, Boga swego, rzucił się pod nogi kapłanów, upaść na kolana przed tymi, którzy są drodzy Bogu, i zaklinam ich powoływać w jego imieniu ". At a very early period, the exomologesis was divided into four parts or "stations", and the penitents were grouped in as many different classes according to their progress in penance. W bardzo wczesnym okresie, exomologesis została podzielona na cztery części lub "stacje", i penitentów zostały pogrupowane w tak wielu różnych klas w zależności od ich postępów w pokutę. The lower class, the flentes (weeping) remained outside the church door and besought the intercession of the faithful as these passed into the church. Niższe klasy, flentes (płacząc) pozostała poza drzwi kościoła i prosili o wstawiennictwo wiernych, jak te przeszły do ​​kościoła. The audientes (hearers) were stationed in the narthex of the church behind the catechumens and were permitted to remain during the Mass of the Catechumens, ie, until the end of the sermon. W audientes (słuchacze) stacjonowały w soboty w kościele za katechumenów i zostały dopuszczone do pozostawania w czasie Mszy katechumenów, czyli do końca kazania. The substrati (prostrate), or genuflectentes (kneeling), occupied the space between the door and the ambo, where they received the imposition of the bishop's hands or his blessing. Substrati (prostaty) lub Genuflectentes (klęcząca), zajmowane przestrzeni pomiędzy drzwiami i ambony, gdzie otrzymał nałożenie rąk biskupa lub jego błogosławieństwo. Finally, the consistentes were so called because they were allowed to hear the whole Mass without communicating, or because they remained at their place while the faithful approached the Holy Table. Wreszcie Consistentes były tzw ponieważ zostały one dopuszczone usłyszeć całą Mszę bez komunikowania, lub dlatego, że pozostał na swoim miejscu, podczas gdy wierni podszedł Świętego Tabela. This grouping into stations originated in the East, where at least the three higher groups are mentioned about AD 263 by Gregory Thaumaturgus, and the first or lowest group by St. Basil (Ep. cxcix, e. xxii; ccxvii, c. lvi). Ten podział na stacje powstała na Wschodzie, gdzie co najmniej trzech wyższych grup wymienionych około AD 263 przez Grzegorz Cudotwórca, a pierwszy lub najniższej grupie przez św Bazyli (Ep. cxcix, e xxii,.. Ccxvii, c lvi) . In the West the classification did not exist, or at any rate the different stations were not so clearly marked; the penitents were treated pretty much as the catechumens. Na Zachodzie klasyfikacji nie istnieje, lub w każdym razie różne stacje nie były tak wyraźnie oznakowane; penitentów były traktowane prawie jak katechumenów. The exomologesis terminated with the reconciliation, a solemn function which took place on Holy Thursday just before Mass. The bishop presided, assisted by his priests and deacons. Exomologesis rozwiązana z pojednania, uroczyste funkcji, które odbyło się w Wielki Czwartek tylko przed Mszy przewodniczył biskup, wspomagany przez swoich kapłanów i diakonów. A consultation (concilium) was held to determine which of the penitents deserved readmission; the Penitential Psalms and the litanies were recited at the foot of the altar; the bishop in a brief address reminded the penitents of their obligation to lead henceforth an upright life; the penitents, lighted candles in hand, were then led into the church; prayers, antiphons and responses were said, and, finally, the public absolution was given. Konsultacji (Concilium) odbyło się określić, który z penitentów zasłużył readmisji; psalmy pokutne i litania były recytowane u stóp ołtarza, biskupa w krótki adres przypomniał penitentów z obowiązku prowadzić odtąd uczciwe życie; penitentów, płonących świec w ręku, następnie doprowadziły do ​​kościoła, modlitwy, antyfony i reakcje były powiedział, i wreszcie, publiczne rozgrzeszenie została podana. (See Schmitz, "Die Bussbucher u. die Bussdisciplin d. Kirche", Mainz, 1883; Funk in "Kirchenlex.", sv "Bussdisciplin"; Pohle in "Kirchl. Handlex.", sv "Bussdisciplin"; Tixeront, "Hist. des dogmes", Paris, 1905; Eng. tr., St. Louis, 1910.) Regarding the nature of this absolution given by the bishop, various opinions have been put forward. (Patrz Schmitz, "Bussbucher Die u umrzeć Bussdisciplin d Kirche."., Mainz, 1883; funk "Kirchenlex.", Sv "Bussdisciplin"; Pohle w, sv "Bussdisciplin" "Kirchl Handlex.".; Tixeront, "Hist. . des dogmes ", Paryż, 1905,... Eng tr, St Louis, 1910) Jeśli chodzi o charakter tego absolucji udzielonej przez biskupa, różne opinie zostały przedstawione. According to one view, it was the remission, not of guilt but of the temporal punishment; the guilt had already been remitted by the absolution which the penitent received in confession before he entered on the public penance. Według jednego poglądu, było umorzenie, a nie winy, ale od kary doczesnej, wina została już przekazana przez rozgrzeszenie, które penitent otrzymał w spowiedzi przed wstąpił do publicznej pokuty. This finds support in the fact that the reconciliation could be effected by a deacon in case of necessity and in the absence of a priest, as appears from St. Cyprian (Ep. xviii). To znajduje potwierdzenie w fakcie, że pojednanie mogłoby zostać dokonane przez diakona w razie konieczności oraz w przypadku braku kapłana, jak wynika z St Cyprian (Ep. xviii).

Speaking of those who had received libelli from the martyrs he says: "If they are overtaken by illness, they need not wait for our coming, but may make the exomologesis of their sin before any priest, or, if no priest be at hand, and death is imminent, before a deacon, that thus, by the imposition of his hands unto penance, they may come to the Lord with the peace which the martyrs had besought us by letters to grant." Mówiąc o tych, którzy otrzymali od libelli męczenników mówi: "Jeśli są one zastąpione przez choroby, nie muszą czekać na nasze przybycie, ale mogą sprawić exomologesis ich grzech przed każdym kapłanem, lub, jeżeli nie kapłan jest w zasięgu ręki, a śmierć jest nieuchronna, przed diakon, że w ten sposób, przez nałożenie rąk do pokuty, mogą przyjść do Pana z pokoju, który miał męczenników prosili nas w pismach do dotacji. " On the other hand, the deacon could not give sacramental absolution; consequently, his function in such cases was to absolve the penitent from punishment; and, as he was authorized herein to do what the bishop did by the public absolution, this could not have been sacramental. Z drugiej strony, nie może dawać diakon sakramentalnego rozgrzeszenia, w konsekwencji, jego funkcję w takich przypadkach, to zwalnia penitenta kara, oraz, jak to zostało tutaj upoważnione do tego, co było przez bp publicznego rozgrzeszenia, nie może mieć była sakramentalną. There is the further consideration that the bishop did not necessarily hear the confessions of those whom he absolved at the time of reconciliation, and moreover the ancient formularies prescribe that at this time a priest shall hear the confession, and that the bishop, after that, shall pronounce absolution. Istnieje ponadto uwagę, że biskup nie musi słuchać spowiedzi tych, których on zwolniony na czas pojednania, a ponadto starożytne formularies przepisać że w tym czasie kapłan słuchają spowiedzi, i że biskup, po tym, uzna rozgrzeszenia. But sacramental absolution can be given only by him who hears the confession. Ale sakramentalne rozgrzeszenie może być udzielona tylko przez Tego, który słucha spowiedzi. And again, the public penance often lasted many years; consequently, if the penitent were not absolved at the beginning, he would have remained during all that time in the state of sin, incapable of meriting anything for heaven by his penitential exercises, and exposed to the danger of sudden death (Pesch, op. cit., p. 110 sq. Cf. Palmieri, op. cit., p. 459; Pignataro, "De disciplina poenitentiali", Rome, 1904, p. 100; Di Dario, "II sacramento della penitenza nei primi secoli del cristianesimo", Naples, 1908, p. 81). I znowu, publicznej pokuty często trwała wiele lat, w konsekwencji, jeśli penitent nie zostały zwolniony na początku, to on pozostał przez cały ten czas w stanie grzechu, niezdolny do niczego zasługująca na niebie przez jego pokutną ćwiczenia i narażonych na niebezpieczeństwo nagłej śmierci (Pesch, op cit., s. 110 sq Por. Palmieri, op cit., s. 459,....... Pignataro, "De disciplina poenitentiali", Rzym, 1904, s. 100;. Di Dario "II sacramento della penitenza nei primi secoli del cristianesimo", Neapol, 1908, str. 81).

The writers who hold that the final absolution was sacramental, insist that there is no documentary evidence of a secret confession; that if this had been in existence, the harder way of the public penance would have been abandoned; that the argument from prescription loses its force if the sacramental character of public penance be denied; and that this penance contained all that is required in a sacrament. Pisarze, którzy utrzymują, że końcowy był rozgrzeszenie sakramentalne, twierdzą, że nie ma dokumentów poświadczających tajnej spowiedzi, że gdyby to było w istnieniu, trudniejszy sposób publicznej pokuty zostałyby porzucone, że argument z recepty traci Siła czy sakramentalny charakter publicznej pokuty można zaprzeczyć, i że ta pokuta zawarte wszystko, co jest wymagane w sakramencie. (Boudinhon, "Sur l'histoire de la pénitence" in "Revue d'histoire et de litterature religieuses", II, 1897, p. 306 sq. Cf. Hogan in "Am. Cath. Q. Rev.", July, 1900; Batiffol, "Etudes d'histoire et de theologie positive", Paris, 1902, p. 195 sq.; Vacandard in "Dict. de theol.", sv "Absolution", 156-61; O'Donnell, "Penance in the Early Church", Dublin 1907, p. 95 sq.) While this discussion concerns the practice under ordinary circumstances, it is commonly admitted that sacramental absolution was granted at the time of confession to those who were in danger of death. (Boudinhon "Sur l'histoire de la skruchy" w "Revue d'histoire et de litterature religieuses", II, 1897, str. 306 sq Cf. Hogan w "Am. Cath. P. Rev", lipiec, 1900; Batiffol "Etudes d'histoire et de Theologie pozytywny", Paryż, 1902, str. 195 sq;. Vacandard in ". Dict de Theol.", sv "Absolution", 156-61; O'Donnell, "Pokuty W pierwotnym Kościele ", Dublin 1907, s.. 95 sq) Podczas gdy dyskusja dotyczy praktyki w zwykłych okolicznościach, jest powszechnie przyznał, że sakramentalne rozgrzeszenie została przyznana w czasie spowiedzi tych, którzy znajdowali się w niebezpieczeństwie śmierci. The Church, in fact, did not, in her universal practice, refuse absolution at the last moment even in the case of those who had committed grievous sin. Kościół, w rzeczywistości, nie w jej powszechnej praktyce, odmówić rozgrzeszenia w ostatniej chwili, nawet w przypadku tych, którzy popełnili ciężki grzech. St. Leo, writing in 442 to Theodore, Bishop of Fréjus, says: "Neither satisfaction is to be forbidden nor reconciliation denied to those who in time of need and imminent danger implore the aid of penance and then of reconciliation." St Leo, pisząc w 442 do Teodora, biskupa Fréjus, mówi: "Ani satysfakcja jest zabronione, ani zaprzeczyć pojednania do tych, którzy w czasie potrzeby i bezpośredniego zagrożenia, błagam pomocy pokuty i pojednania." After pointing out that penance should not be deferred from day to day until the moment "when there is hardly space either for the confession of the penitent or his reconciliation by the priest"; he adds that even in these circumstances "the action of penance and the grace of communion should not be denied if asked for by the penitent" (Ep. cviii, c. iv,in PL, LIV, 1011). Po przypomnieniu, że pokuta nie powinna być odroczona, z dnia na dzień, aż do chwili ", gdy jest mało miejsca albo do spowiedzi penitenta lub jego pojednania przez kapłana"; dodaje, że nawet w tych okolicznościach "działania pokuty i łaska komunii nie powinno się odmówić, jeżeli wyznaczona przez penitenta "(Ep. CVI, c. iv, w PL, LIV, 1011). St. Leo states expressly that he was applying the ecclesiastical rule (ecclesiastica regula). St Leo stwierdza wyraźnie, że był stosując regułę (kościelną kościelnej regula).

Shortly before, St. Celestine (428) had expressed his horror at learning that "penance was refused the dying and that the desire of those was not granted who in the hour of death sought this remedy for their soul"; this, he says, is "adding death to death and killing with cruelty the soul that is not absolved" (Letter to the bishops of the provinces of Vienne and Narbonne, c. ii). Krótko przed, St Celestyn (428) wyraził swoje przerażenie na naukę, że "pokuta odmówiono umierający i że pragnienie tych, którzy nie zostało przyznane, którzy w godzinę śmierci szukał tego środka dla ich duszy", to, jak mówi, jest "dodając śmierci do śmierci i zabijania z okrucieństwa duszy, że nie jest zwolniony" (List do biskupów prowincji Vienne i Narbonne, c. ii). That such a refusal was not in accordance with the earlier practice is evident from the words of the Council of Nicaea (325): "With respect to the dying, the ancient canonical law shall now also be observed, namely, that if any one depart from this life, he shall by no means be deprived of the last and most necessary viaticum" (can. xiii). Że odmowa nie była zgodnie z wcześniejszą praktyką jest oczywiste ze słów Sobór Nicejski (325): "W odniesieniu do umierania, starożytne prawo kanoniczne jest teraz również być przestrzegane, a mianowicie, że jeżeli ktoś odejść z tego życia, jest on w żaden sposób nie może być pozbawiony ostatniego i najbardziej niezbędne wiatyk "(kan. xiii). If the dying person could receive the Eucharist, absolution certainly could not be denied. Jeśli osoba umiera mogłyby otrzymywać Eucharystię, rozgrzeszenie z pewnością nie można odmówić. If at times greater severity seems to be shown, this consisted in the refusal, not of absolution but of communion; such was the penalty prescribed by the Council of Elvira (306) for those who after baptism had fallen into idolatry. Jeśli czasami poważniejsze wydaje się być widoczne, to polegało na odmowie, nie rozgrzeszenia, ale komunii; taka była kara określona przez Radę Elvira (306) dla tych, którzy po chrzcie spadła do bałwochwalstwa. The same is true of the canon (22) of the Council of Arles (314) which enacts that communion shall not be given to "those who apostatize, but never appear before the Church, nor even seek to do penance, and yet afterwards, when attacked by illness, request communion". To samo odnosi się do kanonu (22) Rady z Arles (314), które przyjęło, że komunia nie zostają podane do "tych, którzy apostatami, ale nigdy nie pojawiają się przed Kościołem, ani nawet starać się czynić pokutę, a jeszcze później, gdy zaatakowany przez chorobę, zażądać komunii ". The council lays stress on the lack of proper disposition in such sinners, as does also St. Cyprian when he forbids that they who "do no penance nor manifest heartfelt sorrow" be admitted to communion and peace if in illness and danger they ask for it; for what prompts them to seek (communion] is, not repentance for their sin, but the fear of approaching death" (Ep. ad Antonianum, n. 23). Rada kładzie nacisk na brak odpowiedniej dyspozycji w takich grzeszników, tak jak również św Cypriana, kiedy zabrania że ci, którzy "czynić pokutę, ani żadnego oczywistego serdeczny żal" być dopuszczeni do komunii i pokoju, jeśli w czasie choroby i zagrożenia ich o to poprosić , za to, co skłania ich do szukania (komunia] jest, nie pokuta za grzech, ale strach przed śmiercią "(Ep. ad Antonianum, n. 23)..

A further evidence of the severity with which public penance, and especially its solemn form, was administered is the fact that it could be performed only once. Kolejny dowód ciężkości, z jaką publicznej pokuty, a zwłaszcza jej forma uroczyste, podawano jest fakt, że może być wykonane tylko raz. This is evident from some of the texts quoted above (Tertullian, Hermas). Wynika to z kilku tekstów cytowane wyżej (Tertulian, Hermas). Origen also says: "For the graver crimes, there is only one opportunity of penance" (Hom. xv, "In Levit.", c. ii); and St. Ambrose: "As there is one baptism so there is one penance, which, however, is performed publicly" (De poenit., II, c. x, n. 95). Orygenes mówi również: "Dla graver zbrodni, jest tylko jedna możliwość pokuty", a święty Ambroży (Hom. XV,, c ii "W Levit.".): "Ponieważ jeden jest chrzest, tak jeden jest pokuta , który jednak jest wykonywane ogólnie "(De poenit., II, C. x, n. 95). St. Augustine gives the reason: "Although, by a wise and salutary provision, opportunity for performing that humblest kind of penance is granted but once in the Church, lest the remedy, become common, should be less efficacious for the sick . . . yet who will dare to say to God: Wherefore dost thou once more spare this man who after a first penance has again bound himself in the fetters of sin?" Augustyn daje powód: "Mimo, przepisem mądry i pożyteczny, możliwość wykonywania tego rodzaju pokuty humblest przyznawana jest tylko raz w Kościele, bo do środka, staje się powszechne, powinny być mniej skuteczny w chory ... jeszcze, kto ośmieli się powiedzieć do Boga: Czemu ty dost raz oszczędzić tego człowieka, który po pierwszej pokuty ponownie związanie się w więzów grzechu "? (Ep. cliii, "Ad Macedonium"). (Ep. cliii "Macedonium Ogłoszenie"). It may well be admitted that the discipline of the earliest days was rigorous, and that in some Churches or by individual bishops it was carried to extremes. Równie dobrze może być dopuszczone, że dyscyplina pierwszych dni był rygorystyczny, i że w niektórych Kościołach lub przez poszczególnych biskupów zostało przeprowadzone do skrajności. This is plainly stated by Pope St. Innocent (405) in his letter (Ep. vi, c. ii) to Exuperius, Bishop of Toulouse. To jest wyraźnie stwierdził papież św Innocenty (405) w swoim piśmie (Ep. vi, c. Ii) do Exuperius, biskupa Tuluzy.

The question had been raised as to what should be done with those who, after a lifetime of licentious indulgence, begged at the end for penance and communion. Kwestia została podniesiona, co należy zrobić z tymi, którzy po życia rozwiązłym odpustu, błagał na koniec do pokuty i komunii. "Regarding these", writes the pope, "the earlier practice was more severe, the later more tempered with mercy. The former custom was that penance should be granted, but communion denied; for in those times persecutions were frequent, hence, lest the easy admission to communion should fail to bring back from their evil ways men who were sure of reconciliation, very rightly communion was refused, while penance was granted in order that the refusal might not be total. . . . But after Our Lord had restored peace to his Churches, and terror had ceased, it was judged well that communion be given the dying lest we should seem to follow the harshness and sternness of the heretic Novatian in denying pardon. Communion, therefore, shall be given at the last along with penance, that these men, if only in the supreme moment of death, may, with the permission of Our Saviour, be rescued from eternal destruction." "Jeśli chodzi o te", pisze Papież, "wcześniejsze praktyki był bardziej poważny, później bardziej hartowane z miłosierdziem dawny zwyczaj, że pokuta powinna być przyznana, ale komunia zabroniony;. W tych czasach prześladowania były częste, dlatego, żeby łatwy wstęp do komunii nie uda się przywrócić od swoich złych dróg mężczyzn, którzy byli pewni pojednania, bardzo słusznie odmówiono komunii, a pokuta została przyznana w porządku, że odmowa nie może być całkowita .... Ale po Nasz Pan miał przywrócić spokój do swoich Kościołów, i terror zaprzestały, była oceniana dobrze, że komunia mieć umierają abyśmy nie powinno wydawać śledzić ostrość i surowość z Nowacjan heretyka odmawiając przebaczenie. Komunii, dlatego podaje się ostatnio wraz z pokuty , że ci ludzie, jeśli tylko w momencie najwyższego śmierci, może, za zgodą naszego Zbawiciela, ratunek od wiecznej zagłady. "

The mitigation of public penance which this passage indicates continued throughout the subsequent period, especially the Middle Ages. Łagodzenie publicznej pokuty, który ten fragment wskazuje kontynuowane w późniejszym okresie, zwłaszcza w średniowieczu. The office of poenitentiarius had already (390) been abolished in the East by Nestorius, Patriarch of Constantinople, in consequence of a scandal that grew out of public confession. Urząd poenitentiarius już (390) zostały zniesione na Wschodzie przez Nestoriusz, patriarcha Konstantynopola, w wyniku skandalu, który zaczerpnął z publicznej spowiedzi. Soon afterwards, the four "stations" disappeared, and public penance fell into disuse. Wkrótce potem, czterech "stacji" zniknął i publicznej pokuty spadła do użycia. ln the West it underwent a more gradual transformation. ln Zachód przeszedł bardziej stopniowe przemiany. Excommunication continued in use, and the interdict was frequently resorted to. Ekskomunika nadal w użyciu, a interdykt był często uciekał się do. The performance of penance was left in large measure to the zeal and good will of the penitent; increasing clemency was shown by allowing the reconciliation to take place somewhat before the prescribed time was completed; and the practice was introduced of commuting the enjoined penance into other exercises or works of piety, such as prayer and almsgiving. Wydajność pokuty zostało w dużej mierze do gorliwości i dobrej woli penitenta; rosnąca łaskawość wykazano poprzez umożliwienie godzenia się odbyć nieco przed wyznaczonym czasie została zakończona, a praktyka została wprowadzona dojazdów na nakazała pokuty na inne ćwiczenia lub dzieł pobożności, takie jak modlitwa i jałmużna. According to a decree of the Council of Clermont (1095), those who joined a crusade were freed from all obligation in the matter of penance. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Clermont (1095), którzy dołączyli do krucjaty zostali uwolnieni od wszelkich zobowiązań w kwestii pokuty. Finally it became customary to let the reconciliation follow immediately after confession. Wreszcie stało się zwyczajem niech pojednanie następujące zaraz po spowiedzi. With these modifications the ancient usage had practically disappeared by the middle of the sixteenth century. Z tych zmian starożytnych użytkowania zniknęły w połowie XVI wieku. Some attempts were made to revive it after the Council of Trent, but these were isolated and of short duration. Niektóre próbowano ożywić po Sobór Trydencki, ale te były odizolowane i krótkotrwałe. (See INDULGENCES.) (Patrz odpustów.)

IN THE BRITISH AND IRISH CHURCHES W kościołach, brytyjskich i irlandzkich

The penitential system in these countries was established simultaneously with the introduction of Christianity, was rapidly developed by episcopal decrees and synodal enactments, and was reduced to definite form in the Penitentials. System pokutną w tych krajach została ustalona równocześnie z wprowadzeniem chrześcijaństwa, zostało szybko opracowane przez episkopatów dekretów i zarządzeń synodalnych, i została zmniejszona do określonej formie w Penitentials. These books exerted such an influence on the practice in Continental Europe that, according to one opinion, they "first brought order and unity into ecclesiastical discipline in these matters" (Wasserschleben, "Bussordnungen d. abendlandischen Kirche", Halle, 1851, p. 4. -- For a different view see Schmitz, "Die Bussbucher u. die Bussdisciplin d. Kirche", Mainz, 1888, p. 187). Te książki wywarł taki wpływ na praktykę w Europie Kontynentalnej, że, zgodnie z jednym zdaniem, że "po raz pierwszy wprowadzone do porządku i jedności kościelnej dyscypliny w tych sprawach" (Wasserschleben "Bussordnungen d. Abendlandischen Kirche", Halle, 1851, str. 4 -. Dla innego widoku zobaczyć Schmitz, "Die Bussbucher u umrzeć Bussdisciplin d Kirche."., Mainz, 1888, s. 187).. In any case, it is beyond question that in their belief and practice the Churches of Ireland, England, and Scotland were at one with Rome. W każdym razie, to jest poza dyskusją, że w ich wiary i praktyki Kościoły Irlandii, Anglii, Szkocji i były w jednym z Rzymem.

The so-called Synod of St. Patrick decrees that a Christian who commits any of the capital sins shall perform a year's penance for each offence and at the end shall "come with witnesses and be absolved by the priest" (Wilkins, "Concilia", I, p. 3). Tzw Synodu St Patrick dekrety, że chrześcijanin, który popełnia jeden z grzechów głównych przeprowadza roczną pokutę dla każdego przestępstwa i na końcu są "pochodzą ze świadków i być zwolniony przez kapłana" (Wilkins, "Uzgodnij" , I, str.. 3). Another synod of St. Patrick ordains that "the Abbot shall decide to whom the power of binding and loosing be committed, but forgiveness is more in keeping with the examples of Scripture; let penance be short, with weeping and lamentation, and a mournful garb, rather than long and tempered with relaxations "(Wilkins, ibid., p. 4). Kolejny Synod w St Patrick ordains że "opat podejmuje decyzję o których moc związywania i rozwiązywania być popełnione, ale przebaczenie jest bardziej zgodne z przykładów z Pisma Świętego, niech pokuty być krótki, płacz i lament, a żałobny strój , a nie w długie i hartowane relaksacji "(Wilkins, tamże., str.. 4). For various opinions regarding the date and origin of the synods, see Haddan and Stubbs, "Councils", II, 331; Bury, "Life of St. Patrick", London, 1905. Z różnych opinii dotyczących daty i pochodzenia synody, patrz Haddan i Stubbs, "Rad", II, 331; Bury, "Życie świętego Patryka", Londyn, 1905. The confessor was called anmchara (animae carus), ie, "soul's friend". Spowiednik nazwano anmchara (animae Carus), czyli "przyjaciel duszy". St. Columba was anmchara to Aidan, Lord of Dalraida, AD 574 (Adamnan's "Life of St. Columba", ed. Reeves, p. lxxvi); and Adamnan was "soul's friend" to Finnsnechta, Monarch of Ireland, AD 675 (ibid., p. xliii). St Columba był anmchara do Aidana, Pana Dalraida, AD 574 (Adamnan "Życie św Columba", wyd Reeves, str. lxxvi..) Oraz Adamnan był "przyjacielem duszy" do Finnsnechta, Monarch Irlandii, AD 675 ( jw., str. xliii). The "Life of St. Columba" relates the coming of Feachnaus to Iona, where, with weeping and lamentation, he fell at Columba's feet and "before all who were present confessed his sins. "Life of St Columba" dotyczy przyjścia Feachnaus do Iona, gdzie płacz i lament, upadł do nóg Columba i "przed wszystkim, którzy byli obecni wyznał swoje grzechy.

Then the Saint weeping with him, said to him: 'Arise, my son and be comforted; thy sins which thou hast committed are forgiven; because, as it is written, a contrite and humble heart God doth not despise,'" (ibid., I, 30). The need and effects of confession are explained in the Leabhar Breac: "Penance frees from all the sins committed after baptism. Następnie Saint płacz razem z nim, powiedział do niego: "Wstań, mój syn i pocieszenia; twoje grzechy, któreś popełnione są odpuszczone, ponieważ, jak to jest napisane, skruszone i pokorne serce Boga nie objawiło gardzić '" (tamże .., I, 30) Potrzeba i skutki spowiedzi są wyjaśnione w Leabhar Breac: "Pokuta uwalnia od wszystkich grzechów popełnionych po chrzcie. Every one desirous of a cure for his soul and happiness with the Lord must make an humble and sorrowful confession; and the confession with the prayers of the Church are as baptisms to him. Każdy pragnąc lekarstwo dla duszy i szczęścia z Panem musi dokonać pokorne i bolesne wyznanie, spowiedź oraz z modlitwy Kościoła są chrztów do niego. As sickness injures the body, so sin injures the soul; and as there is a cure for the disease of the body, so there is balm for that of the soul. Ponieważ choroba rani ciało, tak grzech rani duszę, a jak nie ma lekarstwa na choroby ciała, więc nie ma na to balsam dla duszy. And as the wounds of the body are shown to a physician, so, too, the sores of the soul must be exposed. A jak rany ciała pokazane są do lekarza, tak, zbyt, wrzody duszy może być narażony. As he who takes poison is saved by a vomit, so, too, the soul is healed by confession and declaration of his sins with sorrow, and by the prayers of the Church, and a determination henceforth to observe the laws of the Church of God. Gdy kto bierze truciznę jest zapisywany przez wymiotować, tak też dusza jest uzdrowiona przez spowiedź i deklaracji z jego grzechów smutku i przez modlitwy Kościoła i determinacja odtąd przestrzegać prawa Kościoła Bożego . . . . . . . Because Christ left to His Apostles and Church, to the end of the world, the power of loosing and binding." Ponieważ Chrystus pozostawił swoim Apostołom i Kościołowi, do końca świata, tracąc moc i wiążące. "

That confession was required before Communion is evident from the penitential ascribed to St. Columbanus, which orders (can. xxx) "that confessions be given with all diligence, especially concerning commotions of the mind, before going to Mass, lest perchance any one approach the altar unworthily, that is, if he have not a clean heart. For it is better to wait till the heart be sound and free from scandal and envy, than daringly to approach the judgment of the tribunal; for the altar is the tribunal of Christ, and His Body, even there with His Blood, judges those who approach unworthily. As, therefore, we must beware of capital sins before communicating, so, also, from the more uncertain defects and diseases of a languid soul, it is necessary for us to abstain and to be cleansed before going to that which is a conjunction with true peace and a joining with eternal salvation". To wyznanie było wymagane przed Komunia jest oczywiste z pokutną przypisane do St Columbanus, których zlecenia (kan. xxx) ", że zeznania podawanych z całą starannością, zwłaszcza dotyczących zamieszek umysłu, przed udaniem się na Mszy, bo perchance któregokolwiek podejście Ołtarz niegodnie, to znaczy, jeśli on nie mieć czyste serce dla lepiej jest poczekać, aż serce stabilne i wolne od skandalu i zawiści, niż odważnie zbliżyć się do wyroku sądu,. na ołtarzu jest trybunał Chrystus i Jego Ciałem, nawet nie z jego krwią, sędziowie ci, którzy przystępują niegodnie. As, dlatego musimy wystrzegać kapitału grzechy przed komunikacji, tak, również z bardziej niepewnych wad i chorób z languid duszy, konieczne jest dla nas, aby powstrzymać i być oczyszczone przed udaniem się do tego, co w połączeniu z prawdziwego pokoju i łączącą się z wiecznego zbawienia ". In the "Life of St. Maedoc of Ferns" it is said of the murdered King Brandubh: "And so he departed without confession and the communication of the Eucharist." W "Życiu św Maedoc Ferns" mówi się o zamordowanego króla Brandubh: "I tak wyjechał bez spowiedzi i komunikacji w Eucharystii". But the saint restored him to life for a while, and then, "having made his confession and received absolution and the viaticum of the Body of Christ, King Brandubh went to heaven, and was interred in the city of St. Maedoc which is called Ferns, where the kings of that land are buried" (Acta SS. Hib., col. 482). Ale święty przywrócił go do życia na chwilę, a następnie, "po dokonaniu jego spowiedzi i otrzymał rozgrzeszenie i wiatyk z Ciałem Chrystusa, King Brandubh poszedł do nieba, i został pochowany w mieście St Maedoc które nazywa Paprocie, gdzie królowie tej ziemi są pogrzebani "(Acta SS. Hib., col. 482).

The metrical "Rule of St. Carthach", translated by Eugene O'Curry, gives this direction to the priest: "If you go to give communion at the awful point of death, you must receive confession without shame, without reserve." Miarowy "Reguła św Carthach", przetłumaczona przez Eugene O'Curry daje ten kierunek do kapłana: "Jeśli pójdziesz do komunii dać w strasznym momencie śmierci, musisz otrzymać spowiedzi bez wstydu, bez zastrzeżeń." In the prayer for giving communion to the sick (Corpus Christi Missal) we read: "O God, who hast willed that sins should be forgiven by the imposition of the hands of the priest . . ." W modlitwie za udzielanie Komunii do chorych (Corpus Christi Mszał) czytamy: "O Boże, któryś chciał, że grzechy powinien być odpuszczone przez nałożenie rąk kapłana ..." and then follows the absolution: "We absolve thee as representatives of blessed Peter, Prince of the Apostles, to whom the Lord gave the power of binding and loosing." a następnie następuje rozgrzeszenie: "Mamy cię rozgrzeszyć jako przedstawicieli błogosławionego Piotra, księcia Apostołów, któremu Pan dał moc związywania i rozwiązywania". That confession was regularly a part of the preparation for death is attested by the Council of Cashel (1172) which commands the faithful in case of illness to make their will "in the presence of their confessor and neighbours", and prescribes that to those who die "with a good confession" due tribute shall be paid in the form of Masses and burial (can. vi, vii). Że spowiedź była regularnie część przygotowań do śmierci jest potwierdzone przez Radę Cashel (1172), które nakazuje wiernych w przypadku choroby, aby ich woli ", w obecności swojego spowiednika i sąsiadów", i przewiduje, że do tych, którzy umierać "z dobrą spowiedź" z powodu daniny są wypłacane w formie mszy i pogrzebu (kan. VI, VII).

The practice of public penance was regulated in great detail by the Penitenitials. Praktyka publicznej pokuty był bardzo szczegółowo regulowane przez Penitenitials. That of St. Cummian prescribes that "if any priest refuses penance to the dying, he is guilty of the loss of their souls . . . for there can be true conversion at the last moment, since God has regard not of time alone, but of the heart also, and the thief gained Paradise in the last hour of his confession" (C. xiv, 2). Że św Cummian przewiduje, że "jeżeli każdy kapłan odmawia pokutę do umierania, on jest winny utraty ich dusze ... bo nie może być prawdziwe nawrócenie w ostatniej chwili, ponieważ Bóg ma na uwadze nie tylko czasu, ale serca również, a złodziej Raj zdobyte w ostatniej godzinie jego spowiedzi "(C. XIV, 2). Other Penitentials bear the names of St. Finnian, Sts. Inne Penitentials nosił imiona św Finnian, św. David and Gildas, St. Columbanus, Adamnan. David i Gildas, St Columbanus, Adamnan. The collection of canons known as the "Hibernensis" is especially important, as it cites, under the head of "Penance" (bk. XLVII), the teaching of St. Augustine, St. Jerome, and other Fathers, thus showing the continuity of the Irish faith and observance with that of the early Church. Kolekcja kanonów znanych jako "Hibernensis" jest szczególnie ważna, gdyż cytuje w głowę "Pokuty" (bk. XLVII), nauczanie św Augustyna, św Jerome, i innych Ojców, pokazując w ten sposób ciągłość w Irlandii i poszanowanie wiary z tym z wczesnego Kościoła. (See Lanigan, "Eccl. Hist. of Ireland", Dublin, 1829; Moran, "Essays on the Early Irish Church", Dublin, 1864; Malone, "Church Hist. of Ireland", Dublin, 1880; Warren, "The Liturgy and Ritual of the Celtic Church", Oxford, 1881; Salmon, "The Ancient Irish Church", Dublin, 1897.) (Patrz Lanigan, "Eccl Hist Irlandii..", Dublin, 1829; Moran, "Eseje o wczesnej Kościele irlandzkim", Dublin, 1864; Malone, "Kościół Hist. Irlandii.", Dublin, 1880; Warren " Liturgia i Ritual z Celtic Kościoła ", Oxford, 1881; Salmon," The Ancient Irish Church ", Dublin, 1897).

IN THE ANGLO-SAXON CHURCH W KOŚCIELE anglosaskich

In the Anglo-Saxon Church penance was called behreowsung, from the verb hreowan, whence our word "to rue". W anglosaskim pokuty Kościół został powołany behreowsung, od czasownika hreowan, skąd nasze słowo "rue". The confessor was the scrift; confession, scrift spraec; and the parish itself was the scriftscir, ie, "confession district" -- a term which shows plainly the close relation between confession and the work of religion in general. Spowiednik był scrift; wyznanie scrift spraec oraz parafia sam był scriftscir, czyli "dzielnica spowiedź" - termin, który pokazuje wyraźnie na bliski związek między spowiedzi i pracy religii w ogóle. The practice in England can be traced back to the times immediately following the country's conversion. Praktyka w Anglii można wstecz do czasów bezpośrednio po kraju konwersji. Ven. Ven. Bede (HE, IV, 23 [25]) gives the story of Adamnan, an Irish monk of the seventh century, who belonged to the monastery of Coldingham, England. Bede (HE, IV, 23 [25]) daje historię Adamnan, irlandzkiego mnicha z VII wieku, który należał do klasztoru Coldingham, Anglia. In his youth, having committed some sin, he went to a priest, confessed, and was given a penance to be performed until the priest should return. W swojej młodości, która popełniła jakiś grzech, udał się do kapłana, wyznał, i nadano pokuty być wykonywane, dopóki kapłan powinien powrócić. But the priest went to Ireland and died there, and Adamnan continued his penance to the end of his days. Ale kapłan udał się do Irlandii i tam zmarł, a Adamnan kontynuował pokutę do końca swoich dni. When St. Cuthbert (635-87) on his missionary tours preached to the people, "they all confessed openly what they had done, . . . and what they confessed they expiated; as he commanded them, by worthy fruits of penance" (Bede, op. cit., IV, 25). Kiedy św Cuthbert (635-87) w jego podróżach misyjnych głosił do ludzi ", wszystkie one wyznał otwarcie to, co zrobili, ... i co zeznali oni odpokutować, jako rozkazał im, przez godne owoce pokuty" ( Bede, op. cit., IV, 25). Alcuin (735-804) declares that "without confession there is no pardon" (PL, C, 337); that "he who accuses himself of his sins will not have the devil for an accuser in the day of judgment" (PL, CI, 621); that "he who conceals his sins and is ashamed to make wholesome confession, has God as witness now and will have him again as avenger" (ibid., 622). Alkuin (735-804) deklaruje, że "bez spowiedzi nie jest ułaskawienie" (PL, C, 337);, że "ten, kto oskarża się ze swoich grzechów nie będzie miał diabła za oskarżyciela w dzień sądu" (PL, CI, 621), że "ten, kto ukrywa swoje grzechy i wstydzi się robić zdrowe spowiedzi, ma Boga jako świadka i teraz będzie mieć go ponownie jako mściciel" (tamże, 622). Lanfranc (1005-89) has a treatise, "De celunda confessione", ie, on keeping confession secret, in which he rebukes those who give the slightest intimation of what they have heard in confession (PL, CL, 626). Lanfranc (1005/89) nie ma w traktat "De celunda confessione", tj. na utrzymanie tajemnicy spowiedzi, w którym gani tych, którzy dają najmniejszej wzmianki o tym, co słyszeli w spowiedzi (PL, CL, 626).

The penitentials were known as scrift bocs. W penitentials były znane jako bocs scrift. The one attributed to Archbishop Theodore (602-90) says: "The deacon is not allowed to impose penance on a layman; this should be done by the bishop or priests" (bk. II, 2): and further; "According to the canons, penitents should not receive communion until their penance is completed; but we, for mercy's sake, allow them to receive at the end of a year or six months" (I, 12). Jeden nadana abp Theodore (602-90) mówi: "diakon nie może nakładać pokuty na laika, powinno to być zrobione przez biskupa lub kapłanów" (bk. II, 2), i dalej: "Zgodnie kanonów, penitentów nie powinien otrzymywać Komunii aż do ich pokuty jest zakończona, ale my, o litość boską, pozwalają im na korzystanie na koniec roku lub sześć miesięcy "(I, 12). An important statement is that "public reconciliation is not established in this province, for the reason that there is no public penance"- which shows that the minute prescriptions contained in the penitential were meant for the guidance of the priest in giving penance privately, ie, in confession. Ważne stwierdzenie, że "publiczne pojednania nie ma w tej prowincji, z powodu, że nie ma publicznej pokuty" - co pokazuje, że minuty, zawartych w pokutną były przeznaczone dla kierunkiem księdza w czynieniu pokuty prywatnie, tj. w spowiedzi. Among the excerptiones, or extracts, from the canons which bear the name of Archbishop Egbert of York (d. 766), canon xlvi says that the bishop shall hear no cause without the presence of his clergy, except in case of confession (Wilkins, "Concilia", I, 104). Wśród excerptiones lub wyciągów z tych kanonów, które noszą nazwę Arcybiskup Egbert York (zm. 766), Canon XLVI mówi, że biskup powinien usłyszeć żadnej przyczyny, bez obecności jego duchownych, z wyjątkiem przypadku spowiedzi (Wilkins, "Uzgodnij", I, 104). His Penitential prescribes (IX) that "a bishop or priest shall not refuse confession to those who desire it, though they be guilty of many sins" (ibid., 126). Jego Penitential przepisuje (IX), że "biskup czy ksiądz nie może odmówić spowiedzi dla tych, którzy jej pragną, choć być winni wielu grzechów" (tamże, 126). The Council of Chalcuth (AD 787): "If any one depart this life without penance or confession, he shall not be prayed for" (can. xx). Rada Chalcuth (AD 787): "Jeśli ktoś odejść z tego świata bez pokuty i spowiedzi, nie ma on modlił się o" (kan. xx). The canons published under King Edgar (960) have a special section "On Confession which begins: "When one wishes to confess his sins, let him act manfully, and not be ashamed to confess his misdeeds and crimes, accusing himself; because hence comes pardon, and because without confession there is no pardon; confession heals; confession justifies" (ibid., 229). The Council of Eanham (1009): "Let every Christian do as behooves him, strictly keep his Christianity, accustom himself to frequent confession, fearlessly confess his sins, and carefully make amends according as he is directed" (can. xvii, Wilkins, ibid., 289). Among the ecclesiastical laws enacted (1033) by King Canute, we find this exhortation: "Let us with all diligence turn back from our sins, and let us each confess our sins to our confessor, and ever [after] refrain from evil-doing and mend our ways" (XVIII, Wilkins, ibid., 303). Kanony opublikowanych pod król Edgar (960) mają specjalną sekcję "Na Spowiedź, która zaczyna:" Kiedy się chce wyznać swoje grzechy, niech działać mężnie i nie wstydzi się wyznać swoje nieprawości i zbrodni, oskarżając siebie, bo stąd pochodzi ułaskawienie, a ponieważ bez spowiedzi nie jest ułaskawienie; spowiedź uzdrawia; spowiedź uzasadnia: Niech każdy chrześcijanin zrobić jak wypada go, ściśle zachować jego chrześcijaństwa, przyzwyczaić się do częstych "(tamże, 229) Rada Eanham (1009)." spowiedź, odważnie wyznać swoje grzechy, i ostrożnie zadośćuczynić zależności jak jest on skierowany. "(. kan. XVII, Wilkins, tamże, 289) Wśród przepisów kościelnych uchwalonych (1033) przez króla Kanut, znajdujemy to wezwanie:" Niech nas z całą starannością zawrócić od naszych grzechów, i niech każdy z nas wyznajemy grzechy naszego spowiednika, i zawsze [po] powstrzymywać się od zła, robi i naprawić nasze drogi "(XVIII, Wilkins, jw., 303).

The Council of Durham (c. 1220): "How necessary is the sacrament of penance, those words of the Gospel prove: Whose sins, etc. . . . But since we obtain the pardon of our sins by true confession, we prescribe in accordance with the canonical statutes that the priest in giving penance shall carefully consider the amount of the penance, the quality of the sin, the place, time, cause, duration and other circumstances of the sin; and especially the devotion of the penitent and the signs of contrition." Rada Durham (ok. 1220): "Jak konieczne jest sakrament pokuty, te słowa Ewangelii udowodnić: Którym odpuścicie grzechy, itp. ... Ale ponieważ otrzymujemy przebaczenie naszych grzechów, prawdziwej spowiedzi możemy przepisać w zgodnie z kanonicznych statucie, że ksiądz w czynieniu pokuty powinien starannie rozważyć sumę pokuty, jakości grzech, miejsca, czasu, przyczyny, czas trwania i inne okoliczności grzechu, a zwłaszcza nabożeństwo penitenta i oznaki skruchy ". Similar directions are given by the Council of Oxford (1222), which adds after various admonitions: "Let no priest dare, either out of anger or even through fear of death, to reveal the confession of anyone by word or sign . . . and should he be convicted of doing this he ought deservedly to be degraded without hope of relaxation" (Wilkins, ibid., 595). Podobne kierunki są przez Radę w Oxfordzie (1222), który dodaje po różnych napomnienia: "Niech ksiądz nie odwagi, albo z gniewu, a nawet przez bojaźń śmierci, aby objawić spowiedź przez kogokolwiek słowo lub znak ... i powinien on zostać skazany w ten sposób, że powinien być zasłużenie zdegradowanych bez nadziei relaksu "(Wilkins, jw., 595). The Scottish Council (c. 1227) repeats these injunctions and prescribes "that once a year the faithful shall confess all their sins either to their own [parish] priest or, with his permission, to some other priest" (can. lvii). Szkocka Rada (ok. 1227) powtarza te nakazy i określa, że ​​"raz w roku wierni będą wyznać wszystkie swoje grzechy, albo do własnej [parafii] kapłan, lub, za jego zgodą, do innego kapłana" (kan. LVI). Explicit instructions for the confessor are found in the statutes of Alexander, Bishop of Coventry (1237), especially in regard to the manner of questioning the penitent and enjoining penance. Wyraźne instrukcje dla spowiednika znajdują się w statucie Aleksandra, biskupa Coventry (1237), zwłaszcza w odniesieniu do sposobu przesłuchania penitenta i nakazał pokutę. The Council of Lambeth (1261) declares: "Since the sacrament of confession and penance, the second plank after shipwreck, the last part of man's seafaring, the final refuge, is for every sinner most necessary unto salvation, we strictly forbid, under pain of excommunication, that anyone should presume to hinder the free administration of this sacrament to each who asks for it" (Wilkins, ibid., 754). Rada Lambeth (1261) stwierdza: "Ponieważ sakrament spowiedzi i pokuty, druga deska po katastrofie, ostatnia część człowieka morskiej, ostoi końcowego, jest dla każdego grzesznika najbardziej niezbędne do zbawienia, my zabraniamy, pod rygorem ekskomuniki, że ktoś powinien zakładać utrudniać swobodnego podawania tego sakramentu, aby każdy, kto o to poprosi "(Wilkins, jw., 754).

To give some idea of the ancient discipline, the penalties attached to graver crimes are cited here from the English and Irish Penitentials. Aby dać pewne wyobrażenie o starożytnej dyscypliny, kary związane z przestępstwami graver cytowane są tutaj z Penitentials angielskim i irlandzkim. For stealing, Cummian prescribes that a layman shall do one year of penance; a cleric, two; a subdeacon three; a deacon, four; a priest, five; a bishop, six. Za kradzież, Cummian przewiduje, że laik podejmuje jeden rok pokuty; duchownego, dwa, trzy, a Subdiakon diakon, cztery, kapłan, pięć; biskupem, sześć. For murder or perjury, the penance lasted three, five, six, seven, ten or twelve years according to the criminal's rank. Za morderstwo lub krzywoprzysięstwo, pokuta trwała trzy, pięć, sześć, siedem, dziesięć lub dwanaście lat, zgodnie z przestępcy rangi. Theodore commands that if any one leave the Catholic Church, join the heretics, and induce others to do the same, he shall, in case he repent, do penance for twelve years. Polecenia Theodore że jeżeli ktoś opuszcza Kościół katolicki, dołącz do heretyków, i skłonić innych do zrobienia tego samego, ma on, w przypadku, żałował, czynili pokutę przez dwanaście lat. For the perjurer who swears by the Church, the Gospel, or the relics of the saints, Egbert prescribes seven or eleven years of penance. Dla krzywoprzysięzca kto przysięga przez Kościół, Ewangelia, ani relikwii świętych, Egbert przewiduje siedem lub jedenaście lat pokuty. Usury entailed three years; infanticide, fifteen; idolatry or demon-worship, ten. Lichwa wiązało trzy lata; dzieciobójstwa, piętnaście; bałwochwalstwo lub demon-kultu, dziesięć. Violations of the sixth commandment were punished with great severity; the penance varied, according to the nature of the sin, from three to fifteen years, the extreme penalty being prescribed for incest, ie, fifteen to twenty-five years. Łamanie szóstego przykazania były karane z wielkiej powagi, pokuty zróżnicowane, w zależności od charakteru grzechu, od trzech do piętnastu lat, skrajny kary zostały przepisane do kazirodztwa, czyli piętnaście do dwudziestu pięciu lat. Whatever its duration, the penance included fasting on bread and water, either for the whole period or for a specified portion. Bez względu na jego czas trwania, pokuty włączone post o chlebie i wodzie, albo dla całego okresu lub do określonej części. Those who could not fast were obliged instead to recite daily a certain number of psalms, to give alms, take the discipline (scourging) or perform some other penitential exercise as determined by the confessor. Ci, którzy nie mogą szybko zostały zobowiązane zamiast recytować codziennie pewną liczbę psalmów, aby dać jałmużnę, podejmują dyscypliny (biczowanie) lub wykonać jakąś inną pokutną ćwiczenia określone przez spowiednika. (See Lingard, "Hist. and Antiq. of the Anglo-Saxon Church", London, 1845; Thurston, "Confession in England before the Conquest" in "The Tablet", February and March, 1905.) (Patrz Lingard, "Hist. i Antiq z anglosaskiego Kościoła..", Londyn, 1845; Thurston, "Spowiedź w Anglii przed Conquest" w "The Tablet", oraz w lutym i marcu 1905.)

CONFESSION IN THE ANGLICAN CHURCH SPOWIEDŹ w kościele anglikańskim

In the Anglican Church, according to the rule laid down in the "Prayer Book", there is a general confession prescribed for morning and evening Service, also for Holy Communion; this confession is followed by a general absolution like the one in use in the Catholic Church. W kościele anglikańskim, zgodnie z zasadą określoną w "Modlitewnik", istnieje ogólna spowiedź przepisany Obsługa rano i wieczorem, także do Komunii Świętej, to spowiedź następuje rozgrzeszenia ogólnego, jak ten w użyciu w Kościół katolicki. Also in the "Prayer Book" confession is counselled for the quieting of conscience and for the good that comes from absolution and the peace that arises from the fatherly direction of the minister of God. Również w "Modlitewnik" spowiedzi jest radził dla uspokojenia sumienia i dla dobra, które pochodzi z rozgrzeszeniem i pokoju, które wynika z ojcowską kierownictwem ministra Boga. There is also mention of private confession in the office for the sick: "Here shall the sick person be moved to make a special confession of his sins if he feel his conscience troubled with any weighty matter. After which the priest shall absolve him (if he humbly and heartily desire it) after this sort: 'Our Lord Jesus Christ, who has left the power to his Church' etc." Jest też wzmianka o prywatnej spowiedzi w biurze dla chorych:. "Tu są osoby chore zostać przeniesione do specjalnego spowiedzi grzechów, jeśli czuje sumienie kłopoty z każdym ważką materię Po czym kapłan zwalnia go (jeżeli pokornie i serdecznie pragnąć) po tym rodzaju: "Nasz Pan Jezus Chrystus, który opuścił uprawnienia do Jego Kościoła" itp. " Since the beginning of the Oxford Movement confession after the manner practised in the Catholic Church has become more frequent among those of the High Church party. Od początku spowiedzi Oxford Movement po sposób praktykowany w Kościele staje się coraz częściej wśród działaniami Wysokiego strony Kościoła. In 1873 a petition was sent to the Convocation of the Archdiocese of Canterbury asking provision for the education and authorization of priests for the work of the confessional. W 1873 Petycja została wysłana do zwołania Archidiecezji Canterbury prośbą przepis na kształcenie księży i ​​zezwolenia na pracę w konfesjonale. In the joint letter of the Archbishops of Canterbury and York disapprobation of such course was markedly expressed and the determination not to encourage the practice of private confession openly avowed. We wspólnym piśmie z arcybiskupów Canterbury i Yorku dezaprobata takiego kursu była znacznie wyrażone i determinacja nie zachęcać do praktyki prywatnej spowiedzi otwarcie jawnym. The Puseyites replied citing the authority of the "Prayer Book" as given above. W Puseyites odpowiedział powołując autorytet "Modlitewnik", jak podano powyżej. In our time among the High Church folk one notices confessionals in the churches and one hears of discourses made to the people enjoining confession as a necessity to pardon. W naszych czasach wśród Wysokiego Kościoła ludowego jeden Anonse konfesjonały w kościołach i jeden słyszy dyskursów wykonanych do ludzi nakazał spowiedzi jako konieczność do przebaczenia. Those who hear confessions make use generally of the rules and directions laid down in Catholic "Manuals", and especially popular is the "Manual" of the Abbé Gaume (AG Mortimer "Confession and Absolution", London, 1906). Ci, którzy słuchają spowiedzi korzystają na ogół zasad i kierunków określonych w katolickich "Podręczniki", a szczególnie popularna jest "Manual" z Abbé Gaume (AG Mortimer "Spowiedź i rozgrzeszenie", Londyn, 1906).

UTILITY OF CONFESSION UTILITY spowiedzi

Mr. Lea ("A History of Auricular Confession", Vol. II, p. 456) says: "No one can deny that there is truth in Cardinal Newman's argument: 'How many souls are there in distress, anxiety and loneliness, whose one need is to find a being to whom they can pour out their feelings unheard by the world. They want to tell them and not to tell them, they wish to tell them to one who is strong enough to hear them, and yet not too strong so as to despise them'"; and then Mr. Lea adds: "It is this weakness of humanity on which the Church has speculated, the weakness of those unable to bear their burdens . . . who find comfort in the system built up through the experience of the ages", etc. It has been made clear that the Church has simply carried out the mind of Christ: "Whatever you shall loose shall be loosed"; still we do not hesitate to accept Mr. Lea's reason, that this institution answers in large measure to the needs of men, who morally are indeed weak and in darkness. Pan Lea (.. "Historia spowiedzi usznej", tom II, str. 456) mówi: "Nikt nie może zaprzeczyć, że nie jest prawdą w argumencie kardynała Newmana:" Jak wiele dusz są tam w niebezpieczeństwie, lęku i samotności, której jeden wystarczy znaleźć jest do kogo mogą wylać swoje uczucia niespotykane przez świat. Chcą, aby powiedzieć im, a nie, aby powiedzieć im, chcą powiedzieć im, kto jest na tyle silny, aby je usłyszeć, a nie są jeszcze zbyt silne, aby gardzić nimi '", a wtedy Pan Lea dodaje:" To jest ta słabość ludzkości, w którym Kościół nie spekulował, słabość tych, którzy nie ponoszą obciążeń ... którzy szukają komfortu w systemie budowane przez doświadczenie wieków ", itp. To jest jasne, że Kościół po prostu przeprowadzić umysłu Chrystusa:" Cokolwiek będziesz luźne, będzie rozwiązane ", wciąż nie waha się przyjąć powód pana Lei, że instytucja ta w dużym stopniu odpowiada na potrzeby mężczyzn, którzy moralnie są rzeczywiście słabe i w ciemności. True, Mr. Lea denies the probability of finding men capable of exercising aright this great ministry, and he prefers to enumerate the rare abuses which the weakness of priests has caused, rather than to listen to the millions who have found in the tribunal of penance a remedy for their anxieties of mind, and a peace and security of conscience the value of which is untold. Prawda, panie Lea zaprzecza prawdopodobieństwa znalezienia ludzi zdolnych do wykonywania aright tę wielką misję, a on woli wyliczyć rzadkich nadużyciom, które słabość kapłanów spowodował, zamiast słuchać miliony, którzy znaleźli się w trybunale pokuty Lekarstwem na ich niepokoje umysłu, a także pokoju i bezpieczeństwa sumienia, których wartość jest niewypowiedziane. The very abuses of which he speaks at such length have been the occasion of greater care, greater diligence, on the part of the Church. Same nadużycia którego przemawia na takiej długości, były okazją do większej opieki, większej staranności, ze strony Kościoła. The few inconveniences arising from the perversity of men, which the Church has met with admirable legislation, should not blind men to the great good that confession has brought, not only to the individual, but even to society. Kilka niedogodności wynikające z przewrotności ludzi, którym Kościół spotkał się z podziwu przepisów, nie powinno ślepi na wielkie dobro, że wyznanie przyniosło nie tylko dla jednostki, ale także dla społeczeństwa.

Thinking men even outside the Church have acknowledged the usefulness to society of the tribunal of penance. Myślący ludzie nawet spoza Kościoła uznały przydatność dla społeczeństwa trybunału pokuty. Amongst these the words of Leibniz are not unknown ("Systema theologicum", Paris, 1819, p. 270): "This whole work of sacramental penance is indeed worthy of the Divine wisdom and if aught else in the Christian dispensation is meritorious of praise, surely this wondrous institution. For the necessity of confessing one's sins deters a man from committing them, and hope is given to him who may have fallen again after expiation. The pious and prudent confessor is in very deed a great instrument in the hands of God for man's regeneration. For the kindly advice of God's priest helps man to control his passions, to know the lurking places of sin, to avoid the occasions of evil doing, to restore ill-gotten goods, to have hope after depression and doubt, to have peace after affliction, in a word, to remove or at least lessen all evil, and if there is no pleasure on earth like unto a faithful friend, what must be the esteem a man must have for him, who is in very deed a friend in the hour of his direst need?" Wśród tych słów Leibniza nie są nieznane ("Systema theologicum", Paryż, 1819, str. 270).: "Ta cała praca sakramentalnej Pokuty jest rzeczywiście godny Bożej mądrości, a jeśli coś innego w chrześcijańskiej zwolnienie jest zasłużony pochwały , to z pewnością to cudowna instytucja. przypadku konieczności wyznania grzechów zniechęca człowieka od popełniania ich, a nadzieja jest mu dane, które mogą spadły ponownie po zadośćuczynienia. pobożny i ostrożnego spowiednik jest w bardzo czyn wielki instrument w rękach Bóg do regeneracji ludzkiego. Do uprzejmie radą kapłana Boga pomaga człowiekowi kontrolować swoje pasje, poznać czyhających miejsc grzechu, aby uniknąć okazji do zła robi, aby przywrócić nieuczciwie towarów, mieć nadzieję, że po depresji i zwątpienia, mieć spokój po ucisku, słowem, aby usunąć lub przynajmniej zmniejszyć wszelkie zło, a jeśli nie ma przyjemności na ziemi jak do wiernego przyjaciela, co musi być szacunek człowiek musi mieć dla niego, który jest w samym akcie przyjaciel w godzinie jego potrzeby direst? "

Nor is Leibniz alone in expressing this feeling of the great benefits that may come from the use of confession. Nie jest Leibniz sam w wyrażaniu to uczucie wielkie korzyści, które mogą pochodzić z wykorzystania spowiedzi. Protestant theologians realize, not only the value of the Catholic theological position, but also the need of the confessional for the spiritual regeneration of their subjects. Protestanckich teologów uświadomić, nie tylko wartość katolickiego stanowiska teologicznego, ale także potrzebą konfesjonał dla duchowego odrodzenia ich tematy. Dr. Martensen, in his "Christian Dogmatics" (Edinburgh, 1890), p. Dr Martensen, w jego "dogmatyki chrześcijańskich" (Edinburgh, 1890), str.. 443, thus outlines his views: "Absolution in the name of the Father and of the Son and of the Holy Ghost, derived from the full power of binding and loosing which the church has inherited from the apostles, is not unconditional, but depends on the same condition on which the gospel itself adjudges the forgiveness of sins, namely, change of heart and faith. If reform is to take place here, it must be effected either by endeavouring to revive private confession, or, as has been proposed, by doing away with the union between confession and the Lord's Supper, omitting, that is, the solemn absolution, because what it presupposes (personal confession of sin) has fallen into disuse, and retaining only the words of preparation, with the exhortation to self-examination, a testifying of the comfortable promises of the gospel, and a wish for a blessing upon the communicants." 443, w ten sposób przedstawia swoje poglądy: "Absolution w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, pochodzącego z pełną moc wiązania i rozwiązywania, które Kościół odziedziczył od apostołów, nie jest bezwarunkowe, lecz zależy od Ten sam warunek, na którym sama Ewangelia adjudges odpuszczenie grzechów, a mianowicie, przemiany serca i wiary. Jeśli reforma ma się odbyć tutaj, musi być realizowany albo starając się ożywić prywatny spowiedzi, lub, jak został zaproponowany przez rezygnacji z unii między spowiedzi i Wieczerzy Pańskiej, pomijając, czyli uroczyste rozgrzeszenie, bo co zakłada (osobiste wyznanie grzechu) wyszło z użycia, a zachowując tylko słowa przygotowania, z wezwania na własny badanie potwierdzające z komfortowych obietnice Ewangelii, i życzyć błogosławieństwa po komunię ". Under the head of "Observations" he states: "It cannot easily be denied that confession meets a deep need of human nature. There is a great psychological truth in the saying of Pascal, that a man often attains for the first time a true sense of sin, and a true stayedness in his good purpose, when he confesses his sins to his fellow man, as well as to God. Catholicism has often been commended because by confession it affords an opportunity of depositing the confession of his sins in the breast of another man where it remains kept under the seal of the most sacred secrecy, and whence the consolation of the forgiveness of sins is given him in the very name of the Lord." W głowę "Uwagi", stwierdza: "To nie może być łatwo zaprzeczyć, że spowiedź spełnia głęboką potrzebę ludzkiej natury Jest wielka psychologiczna prawda powiedzenie Pascala, że ​​człowiek często osiąga po raz pierwszy poczucie prawdziwe. grzechu i prawdziwym stayedness w jego dobrym celu, kiedy wyznaje swoje grzechy bliźnich, jak i do Boga. katolicyzm często wyróżniany ponieważ przez spowiedzi daje możliwość lokowania wyznanie swoich grzechów w piersi innego człowieka, gdzie pozostaje on pozostać pod pieczęcią tajemnicy najświętszego i skąd pociecha odpuszczenie grzechów jest mu w samym imieniu Pana. "

True, he believes that this great need is met more fully with the kind of confession practised in Lutheranism, but he does not hesitate to add: "It is a matter of regret that private confession, as an institution, meeting as it does this want in a regular manner, has fallen into disuse; and that the objective point of union is wanting for the many, who desire to unburden their souls by confessing not to God only but to a fellowman, and who feel their need of comfort and of forgiveness, which anyone indeed may draw for himself from the gospel, but which in many instances he may desire to hear spoken by a man, who speaks in virtue of the authority of his holy office." Prawda, że ​​jest przekonany, że ta wielka potrzeba jest spełnione dokładniej z rodzajem spowiedzi praktykowana w luteranizm, ale nie waha się dodać: "To jest kwestia żalu, że prywatne wyznanie, jako instytucja, spotkania, jak to robi to chce w regularny sposób, wyszło z użycia oraz że celem Unii jest punkt chcąc dla wielu, którzy pragną odciążyć ich dusze przez wyznanie nie tylko do Boga, ale do bliźniego, i którzy czują potrzebę ich komfort i przebaczenia , które ktoś rzeczywiście może wyciągnąć dla siebie z Ewangelii, ale co w wielu przypadkach może on pragnienie, aby usłyszeć wypowiedziane przez człowieka, który przemawia w mocy władzy jego Świętego Oficjum ".

Publication information Written by Edward J. Hanna. Publikacja informacji napisanej przez Edwarda J. Hanna. Transcribed by Donald J. Boon. Przepisane przez Donald J. Boon. The Catholic Encyclopedia, Volume XI. Encyklopedia Katolicka, Tom XI. Published 1911. Opublikowano 1911. New York: Robert Appleton Company. New York: Robert Appleton Company. Nihil Obstat, February 1, 1911. Nihil obstat, 1 lutego 1911. Remy Lafort, STD, Censor. Remy Lafort, STD, cenzor. Imprimatur. Imprimatur. +John Cardinal Farley, Archbishop of New York Kardynał, arcybiskup Nowego Jorku


This subject presentation in the original English language Ta prezentacja tematu w oryginalnym języku angielskim


Send an e-mail question or comment to us: E-mailWyślij e-mail pytanie lub komentarz do nas: E-mail

The main BELIEVE web-page (and the index to subjects) is at Głównym BELIEVE stronie internetowej (i tematy do indeksu) jest